Nieuw format Grand Slam of Darts maakt einde aan tweede kansen: hoe anders zouden de afgelopen tien edities zijn verlopen?
PDC
De Grand Slam of Darts 2026 gaat zaterdag 14 november van start in Wolverhampton. Het toernooi, dat tot en met 22 november wordt gespeeld in WV Active, kent dit jaar een ingrijpende verandering. Voor het eerst doen er 48 spelers mee, verdeeld over zestien groepen van drie. Alleen de groepswinnaars plaatsen zich voor de achtste finales. Daarmee verdwijnt een belangrijk onderdeel van het format dat de afgelopen tien jaar werd gebruikt: de mogelijkheid om als nummer twee alsnog door te gaan naar de knock-outfase.
De uitbreiding van 32 naar 48 deelnemers moet meer spelers de kans geven om zich op het grote podium te laten zien. Tegelijkertijd zorgt de nieuwe opzet ervoor dat de groepsfase aanzienlijk minder ruimte biedt om fouten te herstellen. Waar spelers voorheen drie groepswedstrijden afwerkten en ook als nummer twee konden doorgaan, staan er nu slechts twee duels op het programma. Eén nederlaag kan daardoor al fataal zijn.
Voor de winnaar ligt opnieuw een bedrag van 200.000 pond klaar. Ook de overige prijzengelden zijn aanzienlijk, met onder meer 20.000 pond voor een plaats bij de laatste zestien. De nummers twee in de groepsfase ontvangen 12.500 pond, terwijl de nummers drie genoegen moeten nemen met 5.000 pond.
De nieuwe opzet roept de vraag op hoe eerdere edities van de Grand Slam of Darts zouden zijn verlopen als destijds dezelfde regels hadden gegolden. Een analyse van de afgelopen tien jaar laat zien dat verschillende finalisten en zelfs een voormalig winnaar hun succesvolle toernooi onder de nieuwe regels mogelijk al in de groepsfase hadden moeten beëindigen.
Nummers twee waren regelmatig succesvol in de knock-outfase
In het oude format leverde groepswinst uiteraard een gunstige uitgangspositie op, maar de tweede plaats bleek vaak nauwelijks minder waard. Beide posities gaven immers recht op deelname aan de achtste finales. Bovendien was het verschil tussen de nummers één en twee in de daaropvolgende ronde regelmatig kleiner dan verwacht.
In elk van de afgelopen tien edities wisten minstens twee spelers die als tweede waren geëindigd hun wedstrijd in de achtste finales te winnen. In totaal gebeurde dat dertig keer in tachtig wedstrijden. Dat betekent dat de nummers twee 37,5 procent van hun ontmoetingen met groepswinnaars wisten te winnen.
Vooral in 2018 was dat opvallend. Destijds wonnen vijf van de acht nummers twee hun partij in de achtste finales. Onder hen bevond zich Michael van Gerwen, die Michael Smith met 10-8 versloeg. Misschien nog verrassender was de overwinning van Michael Unterbuchner. De Duitser schakelde James Wade met 10-6 uit en bewees daarmee dat ook spelers buiten de absolute wereldtop konden profiteren van een tweede kans.
Ook in recentere jaren bleken groepswinnaars niet automatisch in het voordeel. Zo rekende Damon Heta in 2023 met 10-7 af met Van Gerwen, die het toernooi al drie keer had gewonnen.
Onder het nieuwe format krijgen spelers die hun groep niet winnen die mogelijkheid niet meer. Dat kan vooral nadelig uitpakken voor outsiders die in de groepsfase een sterke tegenstander treffen, maar vervolgens in de knock-outfase boven zichzelf kunnen uitstijgen.
Prestaties van nummers twee in de achtste finales van de Grand Slam of Darts (2016-2025)
| Jaar | Zeges van nummers twee | Opvallend resultaat |
| 2016 | 3 | Wade 10-2 Van de Pas |
| 2017 | 2 | Wright 10-4 Bunting |
| 2018 | 5 | Van Gerwen 10-8 Michael Smith |
| 2019 | 2 | Lewis 10-9 Wade |
| 2020 | 3 | De Sousa 10-7 Chisnall |
| 2021 | 2 | Sherrock 10-5 Suljović |
| 2022 | 3 | Price 10-8 Noppert |
| 2023 | 4 | Heta 10-7 Van Gerwen |
| 2024 | 3 | Mansell 10-7 Noppert |
| 2025 | 3 | Noppert 10-6 Van Gerwen |
| Totaal | 30 van 80 |
Verschil tussen groepswinnaars en nummers twee werd steeds groter
Hoewel de nummers twee in de achtste finales regelmatig voor verrassingen zorgden, werd hun succes in de latere rondes een stuk minder vanzelfsprekend.
In de 34 onderlinge wedstrijden vanaf de kwartfinales tussen een groepswinnaar en een nummer twee trok de laatstgenoemde slechts tien keer aan het langste eind. Dat komt neer op 29,4 procent, aanzienlijk minder dan de 37,5 procent in de achtste finales. Opvallend genoeg kwamen drie van die tien overwinningen op naam van José de Sousa, die in 2020 uiteindelijk het toernooi wist te winnen.
Een mogelijke verklaring is het langere wedstrijdformat. Vanaf de kwartfinales werden partijen gespeeld over maximaal 31 legs, waardoor de favorieten meer tijd kregen om een achterstand goed te maken. In de kortere wedstrijden was de kans op een verrassing groter.
Vooral de afgelopen vijf jaar werd het verschil zichtbaar. Sinds 2021 wonnen nummers twee slechts twee van de veertien wedstrijden vanaf de kwartfinales waarin zij tegenover een groepswinnaar stonden. Stephen Bunting versloeg in 2023 Stowe Buntz, terwijl Danny Noppert in 2025 afrekende met Lukas Wenig.
Ook de verdeling van de finaleplaatsen spreekt boekdelen. Van de twintig finalisten in de afgelopen tien edities eindigden er zestien als groepswinnaar. Slechts vier spelers bereikten de eindstrijd nadat zij als tweede waren geëindigd in hun poule. Van die vier wist er uiteindelijk maar één de titel te veroveren. Dat was De Sousa in 2020.
José de Sousa won de Grand Slam of Darts in 2020.
José de Sousa zou zijn historische titel mogelijk zijn misgelopen
Het meest sprekende voorbeeld van wat de nieuwe regels kunnen betekenen is de eindzege van José de Sousa in 2020. De Portugees, die pas een jaar eerder zijn PDC Tour Card had veroverd, schreef geschiedenis door als eerste speler uit zijn land een major bij de PDC te winnen. Zijn weg naar de titel begon echter allesbehalve overtuigend. De Sousa eindigde namelijk als tweede in groep C, achter Michael Smith.
De Portugees won zijn eerste groepswedstrijd met 5-4 van Krzysztof Ratajski en noteerde daarbij een gemiddelde van 99.69. Vervolgens verloor hij met 2-5 van Smith, ondanks een gemiddelde van 99.10. In zijn laatste groepswedstrijd herstelde hij zich met een 5-1 overwinning op Lisa Ashton, waarbij hij 100.03 gemiddeld gooide.
Met twee overwinningen en één nederlaag plaatste De Sousa zich als nummer twee voor de achtste finales. Smith won de groep met een legsaldo van +10. Als alleen de groepswinnaar destijds had mogen doorgaan, was De Sousa uitgeschakeld geweest. Daarmee zou een van de opmerkelijkste Grand Slam-titels uit de recente geschiedenis nooit tot stand zijn gekomen.
Opvallend is bovendien dat De Sousa tijdens de groepsfase al een bijzonder constant niveau haalde. In al zijn wedstrijden gooide hij gemiddeld rond de honderd. Het was dus niet zo dat de Portugees pas na de groepsfase zijn beste vorm vond.
De weg van José de Sousa naar de titel in 2020
| Ronde | Tegenstander | Uitslag | Gemiddelde De Sousa |
| Groepsfase | Krzysztof Ratajski | 5-4 | 99.69 |
| Groepsfase | Michael Smith | 2-5 | 99.10 |
| Groepsfase | Lisa Ashton | 5-1 | 100.03 |
| Laatste 16 | Dave Chisnall | 10-7 | 95.37 |
| Kwartfinale | Michael Smith | 16-14 | 98.52 |
| Halve finale | Simon Whitlock | 16-12 | 97.53 |
| Finale | James Wade | 16-12 | 99.95 |
In de knock-outfase kwam zijn gemiddelde geen enkele keer meer boven de honderd uit. Toch won De Sousa achtereenvolgens van Dave Chisnall (10-7), Michael Smith (16-14), Simon Whitlock (16-12) en James Wade (16-12).
Vooral zijn kwartfinale tegen Smith was veelzeggend. Waar hij in de groepsfase nog met 2-5 had verloren van de Engelsman, trok hij in de langere wedstrijd met 16-14 aan het langste eind. Zijn gemiddelde van 98.52 lag zelfs lager dan bij zijn eerdere nederlaag tegen Smith.
Het illustreert hoe bepalend het format kan zijn. Een speler die in een korte groepswedstrijd verliest, hoeft in een langere partij niet opnieuw de mindere te zijn. Onder de nieuwe regels zou De Sousa die kans niet hebben gekregen als hij opnieuw achter Smith was geëindigd.
James Wade en Peter Wright misten groepswinst op één leg
Niet alleen de titel van De Sousa laat zien hoeveel invloed het oude format had. Ook James Wade en Peter Wright profiteerden van de mogelijkheid om als nummer twee door te gaan.
Wade bereikte in 2016 de finale van de Grand Slam of Darts, ondanks dat hij zijn groep niet had gewonnen. De Engelsman eindigde met twee overwinningen en één nederlaag als tweede in groep G, achter Jamie Hughes. Beide spelers hadden hetzelfde aantal wedstrijden gewonnen, maar Hughes beschikte over een net iets beter legsaldo. Hij won dertien legs en verloor er tien, terwijl Wade eveneens dertien legs won, maar er elf moest afstaan. Die ene leg verschil bepaalde wie de groep won.
Wade liet zich er niet door uit het veld slaan. In de achtste finales versloeg hij Benito van de Pas met 10-2, waarna hij Chris Dobey met 16-5 uitschakelde. Vervolgens rekende hij in een spannende halve finale met 16-14 af met Gary Anderson. Pas in de finale werd The Machine gestuit. Michael van Gerwen was met 16-8 te sterk.
Peter Wright bereikte de finale, ondanks zijn tweede plaats in de groep.
Een jaar later kende Peter Wright een vergelijkbaar verloop. De Schot eindigde in groep E als tweede achter Glen Durrant. Ook hier hadden beide spelers twee wedstrijden gewonnen en één verloren, maar het legsaldo gaf de doorslag.
Wright maakte vervolgens indruk in de knock-outfase. Hij versloeg Stephen Bunting met 10-4 en gooide daarbij een gemiddelde van 103.69. In de kwartfinale nam hij revanche op Durrant (16-10), waarna hij Gary Anderson in een thriller met 16-15 versloeg. In de finale moest Wright zijn meerdere erkennen in Van Gerwen, die met 16-12 zijn derde Grand Slam-titel veroverde.
Het opvallende aan beide voorbeelden is dat de groepswinnaar uiteindelijk eerder werd uitgeschakeld dan de nummer twee. Hughes verloor in 2016 zijn achtste finale met 9-10 van Dobey, terwijl Durrant in 2017 in de kwartfinale juist door Wright werd uitgeschakeld.
Onder het nieuwe format zouden Wade en Wright bij eenzelfde groepsrangschikking hun finaleplaats zijn misgelopen. Het verschil tussen een succesvolle toernooireeks en een vroegtijdige uitschakeling was in beide gevallen slechts één leg.
Rob Cross profiteerde keer op keer van het oude systeem
Misschien is er geen speler die de afgelopen jaren zo vaak profiteerde van de oude groepsopzet als Rob Cross. De wereldkampioen van 2018 bereikte in 2023 de finale van de Grand Slam of Darts, nadat hij in zijn groep als tweede was geëindigd achter Van Gerwen.
In hun onderlinge ontmoeting verloor Cross met 4-5, ondanks dat hij met 97.19 een hoger gemiddelde noteerde dan de Nederlander (94.58). Uiteindelijk sloot Voltage de groepsfase af met twee overwinningen en één nederlaag.
Daarna begon hij aan een indrukwekkende reeks. Cross versloeg Nathan Aspinall in de achtste finales met 10-8 en noteerde daarbij een gemiddelde van 103.97. Vervolgens was hij met 16-6 veel te sterk voor Damon Heta, waarna hij Stephen Bunting in de halve finale met 16-13 versloeg. In de eindstrijd stond Cross tegenover Luke Humphries. Ondanks een gemiddelde van 103.61 ging de titel met 16-8 naar Humphries.
Voor Cross was het bovendien niet de eerste keer dat hij als nummer twee ver kwam. Ook in 2017, 2021 en 2024 wist hij zich vanuit de tweede groepspositie te plaatsen voor de kwartfinales. Dat betekent dat iedere kwartfinale die Cross sinds zijn entree op de Grand Slam bereikte, volgde op een groepsfase die hij niet wist te winnen.
De absolute topspelers hadden weinig te vrezen
Hoewel het nieuwe format grote gevolgen kan hebben voor spelers die als tweede eindigen, laat de geschiedenis zien dat de meeste kampioenen weinig moeite hadden met de groepsfase. Zeven van de laatste tien winnaars bleven in hun poule volledig ongeslagen.
Michael van Gerwen won in 2016 en 2017 al zijn groepswedstrijden, met legsaldo's van respectievelijk 15-4 en 15-7. Gerwyn Price deed hetzelfde in 2019, terwijl Michael Smith in 2022 met een legsaldo van 15-5 door de groepsfase kwam. Ook Luke Humphries was in 2023 nauwelijks te stoppen. De Engelsman won zijn drie groepswedstrijden met een gezamenlijk legsaldo van 15-4.
Luke Littler zette die lijn voort. De jonge Engelsman schreef de Grand Slam in zowel 2024 als 2025 op zijn naam en bleef bij beide edities in de groepsfase ongeslagen. Zijn legsaldo's bedroegen respectievelijk 15-4 en 15-5. Vooral in 2024 liet Littler zijn klasse zien. Tijdens zijn 5-0 overwinning op Keane Barry gooide hij een gemiddelde van maar liefst 112.16.
Voor de absolute wereldtop fungeerde de groepsfase vaak als een gelegenheid om in het toernooi te groeien. Ook onder het nieuwe systeem zullen spelers die hun wedstrijden overtuigend winnen weinig problemen ondervinden. Toch zijn er uitzonderingen. Zo wist Price twee van zijn drie Grand Slam-titels te veroveren nadat hij in de groepsfase een wedstrijd had verloren.
Groepsposities van de finalisten van de Grand Slam of Darts (2016-2025)
| Jaar | Kampioen | Groepspositie | Verliezend finalist | Groepspositie |
| 2016 | Van Gerwen | 1e (3-0) | Wade | 2e (2-1) |
| 2017 | Van Gerwen | 1e (3-0) | Wright | 2e (2-1) |
| 2018 | Price | 1e (2-1) | Anderson | 1e (3-0) |
| 2019 | Price | 1e (3-0) | Wright | 1e (3-0) |
| 2020 | De Sousa | 2e (2-1) | Wade | 1e (3-0) |
| 2021 | Price | 1e (2-1) | Wright | 1e (2-1) |
| 2022 | Michael Smith | 1e (3-0) | Aspinall | 1e (2-1) |
| 2023 | Humphries | 1e (3-0) | Cross | 2e (2-1) |
| 2024 | Littler | 1e (3-0) | Lukeman | 1e (3-0) |
| 2025 | Littler | 1e (3-0) | Humphries | 1e (3-0) |
Ook Gerwyn Price had het meerdere keren lastig
Price is een bijzonder geval. De Welshman won de Grand Slam of Darts in 2018, 2019 en 2021, maar was tijdens twee van die edities niet ongeslagen in de groepsfase. In 2018 verloor The Iceman met 4-5 van Simon Whitlock. Opmerkelijk genoeg gooide Price in die wedstrijd een gemiddelde van 104.58, maar dat bleek niet voldoende voor de overwinning. Desondanks eindigde hij als groepswinnaar. Price sloot de poule af met een legsaldo van 14-11, terwijl Whitlock op 11-11 bleef steken.
Drie jaar later voltrok zich een vergelijkbaar scenario. Price verloor in 2021 met 4-5 van Martin Schindler, die in dat duel een gemiddelde van 101.66 gooide. Opnieuw wist de Welshman zich dankzij een beter legsaldo als groepswinnaar te plaatsen voor de achtste finales. Zijn legsaldo van 14-9 was beter dan de 14-11 van Nathan Rafferty.
Ook in 2016 eindigde Price al eens bovenaan in een groep waarin drie spelers op twee overwinningen en één nederlaag waren geëindigd. Destijds gaf het aantal gewonnen legs de doorslag in de strijd met Robert Thornton en Dimitri Van den Bergh.
De prestaties van Price laten zien dat zelfs latere kampioenen afhankelijk konden zijn van kleine verschillen in de groepsfase. Dat wordt dit jaar nog belangrijker. In een groep van drie heeft iedere speler slechts twee wedstrijden om zich te plaatsen. Bij een onderlinge strijd waarin alle drie de deelnemers één wedstrijd winnen, kan het legsaldo beslissend worden.
Daarmee wordt de marge voor fouten kleiner dan voorheen. Waar Price zich in het verleden na een nederlaag nog kon herstellen, kan een vergelijkbaar verlies dit jaar veel zwaardere gevolgen hebben.
Nieuwe opzet maakt een einde aan succesvolle ontsnappingsroutes
De cijfers van de afgelopen tien edities maken duidelijk dat het nieuwe format niet per definitie tot een volledig andere erelijst zou hebben geleid. Negen van de tien kampioenen wonnen destijds hun groep, terwijl zestien van de twintig finalisten eveneens als groepswinnaars doorgingen.
Alleen José de Sousa veroverde in die periode de titel nadat hij als tweede was geëindigd. Daarnaast bereikten James Wade (2016), Peter Wright (2017) en Rob Cross (2023) de finale zonder hun groep te winnen. Voor deze spelers was het oude format van doorslaggevend belang. Zonder de mogelijkheid om als nummer twee door te gaan, zouden hun succesvolle toernooien bij dezelfde groepsresultaten aanzienlijk eerder zijn geëindigd.
Ook buiten de finaleplaatsen had de tweede positie veel waarde. In de afgelopen tien jaar wonnen nummers twee dertig wedstrijden in de achtste finales. Daaronder bevonden zich spelers die anders waarschijnlijk nooit zo ver waren gekomen. Een goed voorbeeld is Mickey Mansell, die in 2024 als tweede uit zijn groep doorging en uiteindelijk de halve finales bereikte.
Lees ook
Tegelijkertijd laat de recente geschiedenis zien dat het belang van de tweede plaats al aan het afnemen was. Zowel in 2024 als in 2025 hadden alle finalisten hun groep gewonnen. Bovendien slaagden nummers twee er sinds 2021 nog maar zelden in om vanaf de kwartfinales een groepswinnaar te verslaan.
Het nieuwe format sluit daarmee aan bij een ontwikkeling die al enkele jaren zichtbaar was: de beste spelers plaatsen zich doorgaans als groepswinnaar en maken vervolgens ook in de langere wedstrijden het verschil.
Toch zal vooral het openingsweekend een heel ander karakter krijgen. In het oude systeem konden favorieten zich een nederlaag veroorloven zonder direct in grote problemen te komen. Dit jaar kan één misstap voldoende zijn om de kansen op de titel aanzienlijk te verkleinen.
Vooral de geplaatste spelers zullen zich daarvan bewust moeten zijn. Zij krijgen niet langer drie wedstrijden om hun niveau te vinden, terwijl het legsaldo bij een gelijke stand mogelijk een doorslaggevende rol gaat spelen. De geschiedenis bewijst dat zelfs latere finalisten en kampioenen niet altijd foutloos aan de Grand Slam begonnen. Vanaf zaterdag wordt duidelijk welke favorieten het beste met die extra druk kunnen omgaan.
Mats LeeringDartsjournalist
Sinds 2024 is Mats Leering mede-hoofdredacteur van Dartsnieuws.com, waar hij verantwoordelijk is voor de dagelijkse redactionele aansturing, eindredactie en liveverslaggeving van internationale dartstoernooien.
Binnen de redactie verzorgt hij liveblogs en wedstrijdverslaggeving van grote PDC-evenementen, waaronder het PDC World Darts Championship, de Premier League Darts en de World Matchplay. Tijdens deze toernooien combineert hij realtime verslaggeving met analyse van wedstrijdverloop, statistieken en historische context.
Zijn verslaggeving is gebaseerd op officiële toernooi-informatie, interviews en gespecialiseerde databronnen om resultaten, statistieken en ontwikkelingen binnen het professionele darts nauwkeurig te duiden.
In 2018 behaalde hij zijn diploma Mediaredactiemedewerker aan het Mediacollege Amsterdam. Sindsdien is hij actief binnen de sportjournalistiek, met een focus op snelle en betrouwbare verslaggeving van internationale dartscompetities.
Claps 0bezoekers 0
Net Binnen
Meest Gelezen
Laatste Reacties
- "De nieuwe opzet roept de vraag op hoe eerdere edities van de Grand Slam of Darts zouden zijn verlopen als destijds dezelfde regels hadden gegolden." Bij mij niet. Totaal niet interessant, want ten eerste gaat het om het verleden en ten tweede als, als, als...167-167-16710-11-2026
- Denk inderdaad een prima kerel. Hopelijk heeft hij een opleiding afgerond of kan hij bij iemand in zijn netwerk aan het werk.Cockeledokes10-11-2026
- "Humphries hield Leicester opnieuw in zijn greep en liet zien waarom hij daar, en zeker in de Mattioli Arena, zo sterk is." Hoe liet LH zien waarom hij daar O sterk is? Alvast bedankt voor de verduidelijking.gamberetti10-11-2026
- of misschien vaste waarde sinds 2008, aangezien 2007 de eerste keer was.gamberetti09-11-2026
- "Inmiddels is de Grand Slam of Darts uitgegroeid tot een rankingtoernooi en een vaste waarde op de PDC-kalender." Inmiddels = sinds 2015 !!!!!!!!!!! en vaste waarde = sinds 2007 !!!!!!!!!!gamberetti09-11-2026
- hmmm niet onbelangrijke info: best of 9... kan veel verrassingen opleveren.gamberetti09-11-2026
- hmmmm Bambam en Sneyd.... vs Cullen en Nebrida... het maakt niet uit...gamberetti09-11-2026
- "James Wade krijgt in groep K te maken met Ricky Evans en Cam Crabtree. De drievoudig verliezend finalist treft daarmee twee spelers die eerder al indruk maakten op het PDC-circuit." Uhmmmmm wat moet ik over Ricky en Cam schrijven... chatgpt help me met de meest algemene zin ooit...gamberetti09-11-2026
- Paul Nicholson, de meest ergerlijke commentator van allemaal.Pat09-11-2026
- Dimi is de afgelopen 2 jaren ongelooflijk mentaal fragiel geworden. Ik denk dat we hem niet meer gaan terugzien in het profcircuit.Pat09-11-2026