Nitin Kumar van parttime darter naar WK-held: “Zij trainen tien uur per dag, ik tien uur per week, toch wil ik wereldkampioen worden”

Tussen de uitbundige kersttoeters, zingende fans en het felle podiumlicht van het WK Darts 2026 zorgde Nitin Kumar in december 2025 voor een moment dat in India nog jarenlang zal worden naverteld. De 40-jarige darter werd de eerste Indiër ooit die een wedstrijd wist te winnen op het wereldkampioenschap darts.

Voor Kumar, bijgenaamd ‘The Royal Bengal’, was het al zijn vijfde optreden op het grootste podium van de dartswereld. Vier keer eerder strandde hij in de eerste ronde. Vier keer keerde hij huiswaarts zonder overwinning. Maar dit keer was alles anders.

In een zinderend duel over vijf sets versloeg hij de Nederlander Richard Veenstra met 3-2. Veenstra, op dat moment nummer 48 van de wereld, gold als favoriet. Toch was het Kumar die aan het einde van de partij zijn armen in de lucht mocht steken.

“Dit was echt een historisch moment voor mij en voor India,” vertelt Kumar tegenover The National. “Ik wist dat heel veel mensen thuis keken. Maar tijdens de wedstrijd heb ik geprobeerd daar totaal niet aan te denken.”

Wie denkt dat Kumar zich maandenlang technisch heeft voorbereid met een team van coaches, fysiotherapeuten en sportpsychologen, komt bedrogen uit. De realiteit van de Indiër is totaal anders dan die van de gevestigde PDC-profs.

Kumar werkt fulltime als marketingprofessional in Dubai. Overdag zit hij op kantoor, ’s avonds staat hij in zijn woonkamer voor het dartbord. Geen luxe trainingsfaciliteiten, geen uitgebreide begeleiding. Alleen discipline, passie en een enorme mentale weerbaarheid. “Darts is een sport waarin je beter speelt als je minder mentale druk voelt,” legt hij uit. “Ik heb mezelf bijna een maand lang getraind om in een bepaalde mindset te komen. Ik zei tegen mezelf: het maakt niet uit wat mensen denken, ik ga gewoon mijn eigen spel spelen.”

Dat klinkt eenvoudiger dan het is. Zeker wanneer je een land vertegenwoordigt dat nog nooit een wedstrijd op het WK heeft gewonnen. De verwachtingen waren groot, de druk immens. “Normaal voel je: ik vertegenwoordig mijn land, ik móét presteren,” zegt Kumar. “Maar deze keer dacht ik: ‘Ik ga mijn best doen en dat is genoeg.’ Dat gaf me rust.”

Die rust bleek cruciaal in de beslissende momenten tegen Veenstra. In een allesbeslissende vijfde set hield Kumar zijn zenuwen beter onder controle. Toen de winnende dubbel viel, barstte er iets los wat hij wekenlang had onderdrukt. “Pas op het einde voelde ik ineens hoe groot de druk eigenlijk was,” blikt hij terug. “Mijn handen begonnen te trillen. Ik dacht: dit is onbekend terrein, dit heb ik nog nooit meegemaakt. Dat was een heel vreemd gevoel.”

De beloning voor zijn historische overwinning was een tweede ronde tegen een van de geplaatste spelers: Stephen Bunting. Tegen de ervaren Engelsman kwam Kumar tekort, maar dat deed niets af aan de betekenis van zijn eerste zege. “Die overwinning pakt niemand mij meer af,” zegt hij met een glimlach. “Natuurlijk wil je altijd verder komen, maar wat er tegen Veenstra gebeurde, was al iets heel bijzonders.”

Opvallend genoeg is Kumar geen speler die in India is opgegroeid. Hij verhuisde al als baby naar Dubai, waar zijn vader werkte als interieurontwerper en zijn moeder bij voedingsbedrijf Al Kabeer. “Ik was één maand oud toen ik naar Dubai kwam,” vertelt hij. “Behalve mijn studietijd in India heb ik hier mijn hele leven gewoond. Ik voel me echt een Dubai-jongen.”

Darts kwam op jonge leeftijd in zijn leven via de Indiase gemeenschap in de stad. Tijdens sociale bijeenkomsten stond er bij kennissen een dartbord in huis. Wat begon als ontspanning, groeide uit tot een serieuze passie. “Mijn moeder vond darts geweldig als stressverlichting,” lacht hij. “Met drie mannen in huis had ze dat wel nodig. Voor mijn vader was het een mooie reden om naar de pub te gaan.”

Toch was darts niet zijn eerste droom. Kumar was aanvankelijk serieus bezig met basketbal. Hij keerde zelfs terug naar India om daar te studeren en zijn sportieve ambities na te jagen. Toen dat pad doodliep, richtte hij zich op een carrière in communicatie en marketing. “Sport heeft me nooit losgelaten,” zegt hij. “Maar ik moest ook realistisch zijn. Uiteindelijk heb ik mijn studie afgerond en ben ik teruggekeerd naar Dubai om te werken.”

Wat Kumar onderscheidt van veel andere WK-deelnemers, is zijn dagelijkse routine. Waar toppers tien uur per dag kunnen trainen, moet hij zijn oefenuren inplannen na een werkdag van acht à negen uur. “Als ik thuis ben, train ik minstens anderhalf tot twee uur per dag,” vertelt hij. “Daarnaast spelen we hier drie avonden per week competitie.”

Hij is zich pijnlijk bewust van het verschil met de wereldtop. “Als ik een week lang elke dag twee uur train, kom ik uit op tien uur in totaal. De beste spelers trainen dat op één dag. In dat opzicht begin ik altijd met een achterstand.”

Toch weigert hij dat als excuus te gebruiken. “Ik zie het als een uitdaging. Misschien heb ik minder uren, maar ik probeer die uren zo effectief mogelijk te maken.”

Zijn volgende grote doel is het bemachtigen van een PDC Tour Card via Q-School. Daarmee zou hij officieel toetreden tot het professionele circuit. “Dat is de volgende stap,” zegt hij vastberaden. “Als ik echt structureel mee wil doen, moet ik professioneel worden.”

De impact van zijn overwinning reikte verder dan alleen zijn persoonlijke succes. In India zorgde zijn WK-zege voor een golf van enthousiasme. “Er zijn sinds december al twee dartsacademies geopend,” vertelt Kumar trots. “En er komt er binnenkort nog één bij. Mensen nemen darts nu echt serieus.”

Toch voelt hij ook een verantwoordelijkheid. Omdat hij in Dubai woont, kan hij jonge Indiase talenten niet dagelijks begeleiden. “Soms voel ik me schuldig dat ik niet in India ben,” geeft hij toe. “Er zijn zoveel jongeren met talent. Als je professioneel wilt worden, moet je ook denken en trainen als een professional. Dat moet je leren.”

Hij gebruikt een treffende vergelijking om de mentale component van darts uit te leggen. “Je kunt iemand midden in de nacht wakker maken en hem tien minuten geven om 180 te gooien. Dan lukt dat wel. Maar doe hetzelfde met duizenden schreeuwende fans achter je, en ineens mis je geen millimeter maar een centimeter. Dat verschil zit in je hoofd.”

Ondanks zijn leeftijd van 40 jaar voelt Kumar zich nog lang niet aan het einde van zijn ontwikkeling. Integendeel. “Mijn ambitie? Wereldkampioen worden,” zegt hij zonder aarzelen. “Je moet altijd mikken op het hoogst haalbare.”