"Qua pure uitdaging en niveau? Dan kies ik de Premier League Darts" - WK Darts komt verrassend op de tweede plaats bij Jonny Clayton

Jonny Clayton is terug. Niet dat hij ooit echt weg is geweest, maar de Welshman straalt aan de vooravond van de Winmau World Masters 2026 een hernieuwd vertrouwen uit. Tijdens de mediadag blikt ‘The Ferret’ ontspannen maar scherp vooruit op het nieuwe dartsjaar, een seizoen waarin hij opnieuw deel uitmaakt van de Premier League-selectie en waarin hij hoopt voort te bouwen op een sterk, maar ook wisselvallig 2025.

“Mijn darts voelen goed,” vertelt Clayton. “De consistentie komt weer terug naar het niveau waar het moet zijn. Dat geeft vertrouwen. Ik kijk echt uit naar wat er komen gaat.”

De Winmau World Masters is voor Clayton een toernooi met speciale betekenis. Vorig jaar bereikte hij de finale, waarin hij uiteindelijk zijn meerdere moest erkennen in Luke Humphries. Toch kijkt hij met veel plezier terug op dat toernooi. “Het was een geweldig toernooi voor mij in 2025,” zegt hij. “Natuurlijk baal je als je de finale verliest, want het enige wat ik beter had kunnen doen, was die beker winnen. Maar verder was het fantastisch. Hopelijk kan ik dit jaar weer zo ver komen — en misschien zelfs een stap verder.”

Het format van de World Masters, met korte wedstrijden in een set-up van best of three legs en best of five sets, spreekt Clayton aan. “Het is een andere uitdaging dan we gewend zijn. Het is lastig, maar ook eerlijk. Je kunt een set verliezen en meteen weer terugkomen. Dat maakt het spannend.”

Clayton staat bekend als een speler die goed gedijt in setplay. Volgens hem biedt dit format meer kansen om terug te komen dan een puur legs-format. “Als je in een legs-wedstrijd 4-0 achterstaat richting de zes legs, dan zit je in de problemen,” legt hij uit. “Met sets krijg je meer ademruimte. Je kunt resetten, jezelf herpakken. Dat ligt mij wel.”

Dat hij vorig jaar de finale nog eens heeft teruggekeken, verbaast niet. Clayton is selectief in wat hij analyseert. “Als ik slecht gespeeld heb, kijk ik het niet terug. Maar die finale was een goede wedstrijd. Spannend, hoog niveau. Dan wil je wel zien waar het verschil zat.”

Dat verschil zat volgens hem vooral op de dubbels. “Ik ging volgens mij voor dubbel 20 om in de wedstrijd te blijven. Die viel niet. Zo gaat darts soms. Je probeert het beste wat je kunt, en als het niet genoeg is, moet je het accepteren.”

Ook het afgelopen wereldkampioenschap kwam ter sprake. Clayton strandde in de kwartfinales na een nederlaag tegen Ryan Searle. Zijn toernooi werd gekenmerkt door een ongebruikelijke onderbreking, veroorzaakt door de diskwalificatie van Dom Taylor (na een positieve dopingtest), waardoor Clayton lange tijd moest wachten op zijn volgende wedstrijd. “Dat was voor mij de eerste keer dat ik zo’n lange onderbreking meemaakte,” vertelt hij. “Normaal speel ik rond 23 december en blijf ik in het ritme. Nu lag alles ineens stil. Dat was wennen.”

Toch wil Clayton zich daar niet achter verschuilen. “Als je dat podium opstapt, heb je gewoon een taak. Tegen Ryan was mijn scorend vermogen uiteindelijk prima, maar mijn dubbels lieten me in de steek. Tien uit veertig op dat niveau is gewoon niet goed genoeg.”

Hij is sportief in zijn oordeel. “Ryan deed wat hij moest doen. Hij is een fantastische speler en hij heeft verdiend gewonnen.”

Clayton kreeg tijdens het WK geen makkelijke route. Tegenstanders als Niels Zonneveld en debutant Andreas Harrysson maakten diepe indruk op hem. “Het laat zien hoe krankzinnig breed het niveau tegenwoordig is,” zegt Clayton. “Harrysson is rond de vijftig en speelt zó goed. Dat hij daarna geen PDC Tour Card heeft gehaald, is bijna niet te geloven. Het zegt alles over hoe sterk het circuit is.”

Voor Clayton was het extra lastig omdat hij weinig wist van Harrysson. “Ik had alleen zijn vorige wedstrijden gezien. Je weet niet wat je kunt verwachten, maar je voelt meteen: deze man gaat je niets cadeau doen.”

Ook zijn landgenoot en goede vriend Gerwyn Price kwam ter sprake. Clayton bevestigt dat ze regelmatig contact hebben, al gaat het zelden over darts. “Het gaat meestal over rugby of klussen,” lacht hij.

De vroege uitschakeling van Price tegen Wesley Plaisier was volgens Clayton vooral een voorbeeld van hoe onvoorspelbaar darts is. “Als gokker zou je waarschijnlijk je geld op 'Gezzy' zetten, want hij is een van de besten. Maar Wesley deed wat hij moest doen. Zo simpel is het.”

Een van de hoogtepunten van Claytons winter was de bevestiging dat hij ook in 2026 weer deel uitmaakt van de Premier League Darts. Het moment waarop hij dat hoorde, was typisch Clayton. “Ik was bezig met het bouwen van een mancave naast het huis,” vertelt hij. “In mijn laarzen, even naar binnen gerend om de aankondiging te kijken. Tien minuten van tevoren belt mijn manager: ‘Goed nieuws, je zit erin.’ Dat verpestte de verrassing een beetje,” grijnst hij.

Maar de glimlach was groot. “De Premier League Darts is voor mij het mooiste toernooi dat er is. Zestien weken lang tegen de beste, of in elk geval de meest in vorm zijnde spelers ter wereld. Als je daar bij bent, doe je iets goed.”

Clayton gaat zelfs zo ver om te zeggen dat hij de Premier League Darts hoger inschat dan het WK. “Dat is mijn mening. Het WK is de grootste titel, absoluut. Maar qua pure uitdaging en niveau? Dan kies ik de Premier League Darts.”

Hoewel Clayton nog altijd jaagt op zijn eerste wereldtitel, klinkt hij opvallend ontspannen. “Natuurlijk wil ik ooit het WK winnen. Maar ik geniet enorm van wat ik nu doe. Zestien weken keihard werken tegen spelers die 180’s gooien alsof het niets is — dát is waar je wilt zijn.”

Tot slot gaat het gesprek luchtig richting zijn mancave. Geen snooker- of pooltafel, zo blijkt. “Ik kan niet eens meer fatsoenlijk over zo’n tafel heen buigen,” lacht hij. Een dartbord komt er sowieso. Misschien ook een golfsimulator.