"Toen dacht ik: jezus dit is hard werken" - Charlie Manby ontdekt in eerste seizoen als Tour Card-houder de harde realiteit van de PDC Tour

Charlie Manby heeft in zijn eerste seizoen als Tour Card-houder al laten zien dat hij zich kan meten met de gevestigde namen op het PDC-circuit. Toch heeft de pas 20-jarige Engelsman ook snel kennisgemaakt met de minder glamoureuze kant van het bestaan als profdarter. Vooral de onvoorspelbaarheid van de ProTour en het vele reizen blijken een flinke aanpassing.

Manby, momenteel de nummer 83 van de wereld, bereikte dit seizoen onder meer de kwartfinales van Players Championship 7 en 8. Daarmee heeft de darter uit Huddersfield een behoorlijke start gemaakt in zijn eerste volledige jaar als Tour Card-houder.

Ook op het grote podium liet 'Champagne Charlie' al zien waartoe hij in staat is. Eerder dit jaar schopte hij het tot de vierde ronde van de UK Open, waarin Ryan Joyce met 10-6 te sterk bleek. Zijn echte doorbraak bij het grote publiek kwam echter al tijdens het afgelopen WK. Bij zijn debuut in Alexandra Palace bereikte Manby meteen de vierde ronde, waarna Gian van Veen met 4-1 een einde maakte aan zijn fraaie toernooi.

De overstap naar een volledig seizoen op het professionele circuit heeft Manby echter duidelijk gemaakt dat goede prestaties niet automatisch worden beloond.

"Ik geniet ervan", vertelt Manby in de Tops & Tales-podcast. "Volgens mij heb ik het behoorlijk gedaan in vergelijking met de andere nieuwe Tour Card-houders van dit jaar. Hoeveel nieuwe kaarthouders zijn er? Iets meer dan twintig? Daarvan sta ik vierde. En ik heb nog veel tijd."

Manby kijkt bovendien verder dan alleen het veiligstellen van zijn Tour Card voor de komende jaren. Hij wil zich structureel tussen de beste spelers ter wereld nestelen.

"Ik wil dit jarenlang blijven doen. Het gaat voor mij niet alleen om het behouden van mijn Tour Card. Ik wil stijgen op de wereldranglijst en me plaatsen voor de majors."

Daarvoor zal Manby zich vooral op de Players Championships moeten blijven bewijzen. Juist daar ontdekte hij hoe meedogenloos het professionele circuit kan zijn. Op de vloertoernooien kan een uitstekend gemiddelde immers alsnog resulteren in een vroege uitschakeling.

"Ik denk dat ik er redelijk mee ben omgegaan, want soms is het gewoon zwaar", erkent hij. "Het lastige is dat je in je eerste wedstrijd 107 gemiddeld kunt gooien en toch in de eerste ronde kunt verliezen."

Het tegenovergestelde komt volgens Manby net zo goed voor. "Je kunt ook de hele dag 92 gemiddeld gooien en vervolgens de finale halen. Het is ontmoedigend wanneer je wedstrijden verliest terwijl je goed staat te spelen. Aan de andere kant werkt het natuurlijk ook in je voordeel wanneer je niet geweldig speelt, maar toch wedstrijden weet te winnen."

Voor een jonge speler die probeert te klimmen op de PDC Order of Merit kan zo'n nederlaag extra hard aankomen. Iedere overwinning betekent immers prijzengeld en daarmee progressie op de wereldranglijst.

"Het is vooral frustrerend wanneer je weet dat je heel goed staat te spelen, maar je wedstrijden niet over de streep krijgt. Daardoor stijg je niet op de ranking en verdien je geen prijzengeld. Dat vind ik het moeilijkste gedeelte."

Niet alleen het niveau op de ProTour was wennen. Ook het leven buiten het dartbord bleek intensiever dan Manby vooraf wellicht had verwacht. Het PDC-circuit voert spelers door heel Groot-Brittannië en Europa, waarbij toernooien, demonstraties en Development Tour-weekenden elkaar in hoog tempo kunnen opvolgen.

Vooral februari staat Manby nog helder voor de geest. "Wanneer alles tegelijk komt, is het behoorlijk heftig. Februari was aan het begin van het jaar echt hectisch voor mij", vertelt hij. "Volgens mij ging ik naar Duitsland voor de eerste ProTours. Daarna kwam ik terug, vloog ik naar Heathrow en ging ik meteen door naar een demonstratietoernooi in Great Yarmouth."

Veel tijd om bij te komen was er niet. Vanuit Great Yarmouth volgde vrijwel onmiddellijk de volgende reis. "Daarna gingen we rechtstreeks door naar Wigan en dat was een lange rit. Vervolgens was ik misschien één of twee dagen thuis voordat ik alweer naar Leicester vertrok."

Ook daar bleef Manby vervolgens langere tijd. Naast de reguliere ProTour-toernooien komt hij vanwege zijn leeftijd namelijk nog in aanmerking voor deelname aan de Development Tour.

"Ik zat een week in Leicester, omdat na de ProTours ook de Development Tours werden gespeeld. Het waren eigenlijk drie weken waarin het constant alleen maar om darts draaide. Op de dagen dat je vrij was, was je aan het reizen."

Het was voor Manby het eerste moment waarop hij zich volledig realiseerde hoeveel energie een bestaan als professioneel darter kan kosten. "Dat was de eerste keer dat ik dacht: jezus, dit is hard werken."

Opvallend genoeg zijn het volgens Manby niet eens de wedstrijden zelf die hem het zwaarst vallen. Vooral het voortdurend onderweg zijn begint na verloop van tijd zijn tol te eisen.

"Dat kwam puur doordat je steeds van de ene naar de andere plek moest reizen. Je had voortdurend het gevoel dat je in een auto, vliegtuig of op een treinstation zat."

Zelfs urenlang stilzitten in een trein kan volgens de jonge Engelsman vermoeiend aanvoelen wanneer het onderdeel is van een overvolle kalender.

"Wanneer je in een trein zit, ben je natuurlijk niet echt hard aan het werk, maar zo voelt het uiteindelijk wel. Je bent helemaal kapot en denkt: ik heb zó ver gereisd. Terwijl je eigenlijk gewoon drie uur in een trein hebt gezeten en helemaal niets hebt gedaan."