Gian van Veen heeft zich vrijdagavond voor het eerst in zijn carrière geplaatst voor de halve finales van de World Matchplay. De 23-jarige Nederlander rekende in Blackpool met 16-13 af met voormalig winnaar James Wade.
Daarmee zette hij opnieuw een indrukwekkende stap op een van de grootste podia in de dartswereld. Opvallend genoeg overheerste na afloop niet de euforie, maar vooral zelfkritiek.
Van Veen was allesbehalve tevreden over zijn eigen spel. Ondanks de overwinning vond de huidige nummer drie van de wereld dat hij ver onder zijn gebruikelijke niveau presteerde. Tegelijkertijd put hij juist vertrouwen uit het feit dat hij ook zonder zijn beste darts de laatste vier van een major heeft bereikt.
"Het voelt natuurlijk heel goed", begon Van Veen tegen Dartsnieuws.com. "Zeker omdat ik eigenlijk niet goed heb gespeeld in de kwartfinale. Dat geeft me misschien juist nog meer vertrouwen. Blijkbaar kan ik, ook als ik niet speel zoals ik wil, alsnog de halve finale van de World Matchplay halen. Daar zou ik vooraf direct voor hebben getekend."
Zelfkritisch ondanks historische overwinning
Twee dagen eerder maakte Van Veen nog indruk met een uitstekende overwinning op landgenoot Wessel Nijman. Tegen Wade verliep het een stuk stroever, iets waar de Nederlander zich direct na afloop vooral op focuste.
"Misschien besef ik morgen pas echt wat deze overwinning betekent", zei hij. "Je verslaat toch James Wade in de Winter Gardens, iemand die hier jarenlang geweldige prestaties heeft geleverd. Maar op dit moment denk ik vooral aan het feit dat ik scorend niet goed genoeg was. Natuurlijk ben ik blij met de winst, maar ik weet dat het veel beter kan."
Vorig jaar strandde Van Veen in de kwartfinales juist tegen Wade. Ditmaal verliep het duel totaal anders. Waar hij toen voortdurend in de achtervolging moest, was hij nu vrijwel de gehele wedstrijd de bovenliggende partij.
"Nee, ik had eigenlijk geen flashbacks naar vorig jaar. Toen stond ik zelf continu achter, volgens mij met 9-4 of 9-5. Nu was het precies andersom. Natuurlijk kwam James nog terug en moest ik bij 11-10 echt opletten. Toen dacht ik wel: nu moet je scorend gaan leveren. Gelukkig lukte dat juist vanaf de vierde pauze. Na de twintigste leg begon ik eindelijk beter te scoren en ik denk dat ik daar uiteindelijk de wedstrijd heb beslist."
Van Veen ziet 2026 ondanks wisselende prestaties als misschien wel het belangrijkste leerjaar uit zijn carrière. Juist omdat hij niet zijn beste niveau haalt, ontdekt hij hoe hij wedstrijden alsnog kan winnen.
"Ik leer enorm veel over mezelf. Ik speel dit jaar helemaal niet zoals ik zou willen, maar toch blijf ik wedstrijden winnen. Ik sta nu gewoon in de halve finale van de World Matchplay terwijl ik weet dat ik veel beter kan."
Dat geeft hem vooral vertrouwen richting de rest van het toernooi. "Zolang je nog in het toernooi zit, heb je altijd de kans om in de volgende wedstrijd beter te spelen. Daarom kijk ik alweer uit naar morgen. Maar voor nu ben ik gewoon ontzettend blij met deze overwinning, ook al speelde ik nergens in de buurt van mijn beste niveau."
Reactie op fluitende toeschouwer
Tijdens de slotfase van de wedstrijd reageerde Van Veen zichtbaar op een toeschouwer op de tribune. Na een belangrijke 118-finish op dubbel 19 wees hij nadrukkelijk die kant op.
"Ik hoorde een paar keer gefluit vanaf de rechterkant van de zaal. Normaal gesproken trek ik me daar niets van aan. Maar vandaag voelde ik me toch wat minder comfortabel dan ik had gehoopt en daardoor liet ik me er misschien iets meer door beïnvloeden."
Na zijn fraaie finish kon hij het niet laten om even te reageren. "Toen ik die 118 uitgooide, dacht ik alleen maar: deze is voor jou. Die persoon kent mij waarschijnlijk niet eens en ik ken hem ook niet, maar op dat moment voelde dat gewoon goed. Achteraf weet ik natuurlijk dat je je daar eigenlijk niet mee moet bezighouden."
Gedurende de laatste tien legs kreeg Wade luidruchtige steun van een deel van het publiek, dat herhaaldelijk 'England' scandeerde. Van Veen liet zich daar echter nauwelijks door afleiden.
"Als je daar echt in meegaat, wordt het heel lastig. Ik heb alleen na een paar finishes gereageerd, maar tijdens de legs zelf totaal niet. Ze riepen de laatste tien legs voortdurend 'England', maar daar heb ik eigenlijk geen aandacht aan besteed."
Volgens Van Veen ligt daar inmiddels ook een belangrijke les uit eerdere ervaringen. "Ik weet uit ervaring dat je je daar niet te veel mee moet bezighouden. Als je na iedere drie pijlen gaat reageren op het publiek, krijg je problemen. Gelukkig heb ik dat vandaag niet gedaan."
Misschien wel het opvallendste aan zijn overwinning was dat Van Veen zich voortdurend ergerde aan zijn eigen scorend vermogen. Toch bleef hij vrijwel de hele wedstrijd aan de leiding.
"Na een stuk of vijftien legs stond ik volgens mij 9-6 voor, terwijl ik maar 85 of 86 gemiddeld gooide. Dan vraag je jezelf echt af hoe dat mogelijk is op dit niveau."
Toch concludeerde hij dat uiteindelijk slechts één statistiek telt. "Gemiddelden maken uiteindelijk helemaal niets uit. Hoe je je voelt, maakt ook niets uit. Het enige wat telt is dat je als eerste zestien legs wint. Natuurlijk wil je gemiddeld boven de honderd gooien, maar als je wint, maakt het uiteindelijk niet uit."
Tijdens de partij voelde hij de frustratie wel degelijk oplopen. "Ik gooide zoveel scores van 60, 41, 45, 58... Dat is frustrerend. Maar omdat ik steeds voor bleef staan, liet ik mijn hoofd niet hangen. Als ik met hetzelfde spel achter had gestaan, was het een totaal andere wedstrijd geworden. Doordat ik de hele tijd voor stond, bleef ik positief. Ik denk dat me dat uiteindelijk door deze wedstrijd heeft gesleept."
Een journalist merkte op dat Wade al twintig jaar bekend staat als een speler die ook met lagere gemiddelden wedstrijden weet te winnen. Van Veen moest glimlachen bij die vergelijking.
Van Veen staat voor het eerst in zijn carrière in de halve finale van de World Matchplay.
"Dat zou helemaal niet verkeerd zijn. Ik heb nu drie wedstrijden gespeeld op dit toernooi en in alle drie gooide mijn tegenstander gemiddeld hoger dan ik. Als ik over twintig jaar dezelfde carrière heb als James Wade, met zoveel majortitels, dan teken ik daar direct voor."
Toch blijft zijn eigen doel duidelijk. "Natuurlijk wil ik gewoon mijn beste niveau halen. Dat is tot nu toe nog niet gelukt, maar ik zit wel nog steeds in het toernooi. En dat is het enige wat op dit moment telt."
Van Veen gaf toe dat hij voorafgaand aan het toernooi het gevoel had dat veel mensen hem onderschatten. Vooral in aanloop naar zijn duel met Wessel Nijman.
"Voor het toernooi wist ik dat Krzysztof Ratajski al een lastige eerste ronde zou worden. Daarna zou waarschijnlijk Wessel volgen. Volgens heel veel mensen was hij een van de favorieten voor de titel."
Dat zorgde voor extra motivatie. "Voor die wedstrijd hoorde ik eigenlijk alleen maar hoe goed Wessel speelde. Ik had het gevoel dat ik een beetje aan de kant werd geschoven. Alsof het niet uitmaakte wat ik zou doen, omdat Wessel toch wel zou winnen."
Juist die overwinning bleek een enorme mentale opsteker. "Dat gaf me ontzettend veel vertrouwen. Niet alleen om de twijfelaars ongelijk te geven, maar ook mezelf. Ik geloofde de afgelopen maanden eigenlijk niet genoeg in mijn eigen spel. Dat had ik wel moeten doen. Die overwinning heeft me enorm geholpen en ook vandaag heb ik daar veel vertrouwen uit gehaald."
Mocht Van Veen ook zijn halve finale winnen, dan klimt hij naar de tweede plaats op de wereldranglijst. Toch houdt hij zich daar bewust niet mee bezig.
"Dat zou natuurlijk mooi zijn. Maar ik heb het eerder ook al gezegd: op dit moment speel ik eigenlijk helemaal niet als de nummer twee of drie van de wereld. Zolang ik mijn wedstrijden blijf winnen, maakt het me eerlijk gezegd niet uit wat mijn gemiddelde is."
In de halve finale wacht Gerwyn Price, een tegenstander waarvoor Van Veen veel respect heeft. "Als ik speel zoals vandaag, dan krijg ik het heel moeilijk. Scorend moet ik echt een stuk beter zijn, anders sta ik zo met 8-2 of 9-1 achter. Maar ik kijk er enorm naar uit. Eerst goed slapen en dan hoop ik dat mijn start morgen een stuk beter is dan vandaag."
Sinds 2024 is Mats Leering mede-hoofdredacteur van Dartsnieuws.com, waar hij verantwoordelijk is voor de dagelijkse redactionele aansturing, eindredactie en liveverslaggeving van internationale dartstoernooien.
Binnen de redactie verzorgt hij liveblogs en wedstrijdverslaggeving van grote PDC-evenementen, waaronder het PDC World Darts Championship, de Premier League Darts en de World Matchplay. Tijdens deze toernooien combineert hij realtime verslaggeving met analyse van wedstrijdverloop, statistieken en historische context.
Zijn verslaggeving is gebaseerd op officiële toernooi-informatie, interviews en gespecialiseerde databronnen om resultaten, statistieken en ontwikkelingen binnen het professionele darts nauwkeurig te duiden.
In 2018 behaalde hij zijn diploma Mediaredactiemedewerker aan het Mediacollege Amsterdam. Sindsdien is hij actief binnen de sportjournalistiek, met een focus op snelle en betrouwbare verslaggeving van internationale dartscompetities.