Van de kroeg naar 'Ally Pally': Joe Hunt kan het nog nauwelijks bevatten - "Verdorie, ik ga op het grote podium staan"

Sommige momenten in het leven maken in één klap duidelijk dat de zaken serieus beginnen te worden. Een eerste hypotheek, een eerste kind of misschien wel het moment waarop je bij het opstaan uit een stoel een geluid maakt dat vroeger alleen bij oude mannen hoorde. Voor een darter is er echter een nog duidelijker signaal: nadenken over zijn walk-onnummer voor het WK Darts in Alexandra Palace.

Voor Joe Hunt is dat moment inmiddels aangebroken. De Engelsman kende in 2026 een spectaculaire ontwikkeling. Waar hij het jaar begon met de hoop op enkele uitnodigingen voor ProTour-toernooien, mag hij inmiddels dromen van het grootste podium in de dartswereld. Hunt heeft zich geplaatst voor het WK Darts en ook deelname aan de Players Championship Finals is verzekerd.

"Het seizoen heeft mijn verwachtingen absoluut overtroffen en blijft me verrassen", vertelt Hunt tegenover Bang on Target. "Ik heb eigenlijk nog geen moment gehad om rustig te gaan zitten en te kijken naar wat ik allemaal aan het doen ben. Ik ben gewoon doorgegaan en daardoor heb ik nauwelijks tijd gehad om erbij stil te staan."

Dat zijn woorden die de enorme opmars van Hunt misschien wel perfect samenvatten. De 2026-campagne is voor hem veranderd in een achtbaan waarin nauwelijks tijd is om adem te halen.

Achter de opkomende darter schuilt bovendien een echte familieman. Hunt woont op het Isle of Wight, heeft een partner en is vader van vier kinderen. Wanneer hij niet met darts bezig is, brengt hij dan ook het liefst tijd door met zijn gezin.

"Ik ben niet getrouwd, maar ik heb wel een partner en we hebben vier kinderen", legt Hunt uit. "Buiten darts is voetbal een van mijn belangrijkste hobby's. Ik ben fan van Crystal Palace. Vroeger speelde ik zelf voetbal, maar tegenwoordig gaat dat wat lastiger omdat ik niet meer kan rondrennen."

Een overstap naar darts was in dat opzicht misschien helemaal niet zo'n slechte keuze. Wie op professioneel niveau voetbal speelt, heeft voortdurend sprintjes, duels en conditionele inspanningen voor de kiezen. Een darter hoeft zich voornamelijk op één plek staande te houden en een klein voorwerp richting een bord te gooien.

Ook golf kan Hunt bekoren, al blijft zijn gezin de belangrijkste prioriteit. "Ik speel af en toe ook graag golf. Maar als ik niet aan het darten ben, ben ik vooral een familieman. Ik vind het heerlijk om thuis te zijn, tijd met de kinderen door te brengen en samen familiedagen te hebben."

Zoals bij zoveel darters begon het allemaal niet op een professionele trainingslocatie, maar gewoon in een kroeg. Hunt ontdekte zijn talent in de bar van zijn moeder, aanvankelijk vooral uit verveling. "Daar ben ik eigenlijk begonnen met darten toen ik jonger was. Vooral omdat ik me verveelde. Ik stond beneden in de bar te gooien en had altijd het gevoel dat ik het best goed kon."

Dat gevoel bleek behoorlijk juist te zijn. Hunt begon rond zijn twaalfde tegen het lokale pubteam te spelen. Officieel mocht hij pas vanaf zijn dertiende deelnemen aan de competitie, maar tegen die tijd had hij de volwassenen al regelmatig het leven zuur gemaakt. "Ik denk dat ik rond mijn twaalfde begon te spelen tegen het pubteam. Ik mocht pas vanaf mijn dertiende officieel in de competitie spelen, maar tegen die tijd versloeg ik ze allemaal al."

Een twaalfjarige die volwassen darters in de plaatselijke kroeg verslaat: het is een verhaal dat bijna te mooi klinkt om waar te zijn. Toch vormde het de basis van een ontwikkeling die ruim tien jaar later richting het grootste podium van de sport zou leiden.

Aan het begin van 2026 had Hunt vooral één doel: zoveel mogelijk ervaring opdoen op de ProTour. Een PDC Tour Card was welkom, maar hij wilde in eerste instantie vooral leren van de beste spelers.

"Mijn belangrijkste doel was om een paar extra ProTour-uitnodigingen te krijgen. Als ik geen Tour Card zou halen, wilde ik vooral zoveel mogelijk ervaring opdoen", vertelt hij. "Maar omdat ik het jaar zo sterk ben begonnen en nu in deze positie sta, is het natuurlijk wel een verrassing."

De grootste verrassing kwam vervolgens op televisiegebied. Hunt plaatste zich voor de Players Championship Finals én het WK. "Ik denk dat het grootste verschil is geweest dat ik me voor de televisietoernooien heb gekwalificeerd. De Players Championship Finals staan vast en ook het WK is binnen. Dus ja, je kunt absoluut zeggen dat de tv-toernooien een verrassing zijn geweest."

Voor een speler die het jaar begon met de hoop op enkele ProTour-optredens is dat een enorme stap vooruit.

De overstap naar grotere podia brengt echter ook nieuwe uitdagingen met zich mee. Darten voor een publiek is één ding, maar wanneer er camera's op je gericht staan, verandert de dynamiek. Hunt merkte dat zelf tijdens zijn eerste wedstrijden op stream.

"Ik voel me nu veel comfortabeler op de ProTour. In het begin was het best intimiderend. Mijn eerste wedstrijden op stream waren behoorlijk lastig, omdat ik niet zo goed op mijn darts concentreerde als ik had moeten doen."

De camera's zorgden ervoor dat Hunt te veel bezig was met zichzelf. "Ik was me veel bewuster van de camera's en dacht na over mijn gedrag en over wat ik allemaal aan het doen was. Je moet daar gewoon even aan wennen. Maar inmiddels voel ik me absoluut veel comfortabeler."

Dat is een belangrijke ontwikkeling voor een speler die straks op het grootste podium van allemaal staat. In Alexandra Palace zullen de camera's immers niet bepaald minder aanwezig zijn.

De volgende stap is duidelijk: Hunt wil een PDC Tour Card bemachtigen. Mocht dat niet via zijn prestaties op de Challenge Tour lukken, dan keert hij zonder twijfel terug naar Q School. "Ik ga zeker weer naar Q School als het nodig is. Als ik geen Tour Card haal, zorgt dat er alleen maar voor dat ik mijn droom nog harder blijf najagen", zegt hij vastberaden.

Hunt heeft inmiddels het gevoel dat een Tour Card binnen handbereik ligt. "Gezien de positie waarin ik nu zit, zou het moeilijk voor me zijn om geen Tour Card te krijgen. Hopelijk hoef ik die route niet opnieuw te bewandelen, maar als het nodig is, ben ik er."

De reden is simpel: hij wil zich meten met de allerbeste spelers ter wereld. "Uiteindelijk wil ik tegen de beste spelers ter wereld spelen. Daar horen natuurlijk offers bij, want met een Tour Card zou je minder op de MODUS-, ADC-, Challenge Tour- of Vault-evenementen spelen. Maar het grote geld en de grootste kansen liggen op de ProTour. Daarom wil ik veel liever een Tour Card hebben."

En dan is er natuurlijk Alexandra Palace. Het decor waar iedere darter van droomt. Hunt beseft inmiddels dat die droom werkelijkheid wordt. "Ik heb soms momenten waarop ik denk: 'Jeetje, ik ga straks op dat grote podium staan, voor de televisiecamera's en met alles wat daarbij komt kijken.'"

Tegelijkertijd is er weinig angst. Hunt kijkt vooral uit naar de ervaring. "Maar dat is natuurlijk precies waar ik wil zijn. Hoe meer ik het meemaak, hoe natuurlijker het voelt om op dat grote podium te staan."

Duizenden fans, een enorme entree, televisielichten en een sfeer die nauwelijks met een andere sport te vergelijken is: Joe Hunt gaat het allemaal meemaken.

En dan blijft er nog één mysterie over: zijn walk-onnummer. Hunt heeft al een nummer achter de hand, maar weigert te vertellen welke dat is. "Heb ik een walk-onnummer? Ja en nee. Ik heb er eentje waarop ik kan terugvallen, maar als de Challenge Tour achter de rug is en mijn eerste tv-evenement op het podium dichterbij komt, ga ik rustig kijken of ik iets anders kan vinden."

De fans zullen dus nog even moeten wachten. "Als ik niets anders vind, blijf ik bij wat ik ken. Maar hoe dan ook wordt het een verrassing voor iedereen die kijkt. Ik ga het je absoluut niet vertellen!"

En zo blijft één vraag voorlopig onbeantwoord. Joe Hunt begon zijn dartsloopbaan als twaalfjarige in de kroeg van zijn moeder, groeide uit tot een opvallende speler op de Challenge Tour en staat nu voor zijn debuut op het grootste podium van de sport.

Van een paar pijlen uit verveling naar Alexandra Palace. Het kan snel gaan in de dartswereld.

En ergens op het Isle of Wight zullen vier kinderen straks waarschijnlijk naar de televisie kijken wanneer hun vader zijn opkomst maakt in Ally Pally. Hopelijk met een walk-onnummer dat net zo indrukwekkend is als zijn opmars in 2026.