"Van pubspeler naar Challenge Tour nummer één” – Het verhaal van Joe Hunt

In Leicester worden dit weekend enkele toernooien van de PDC Challenge Tour afgewerkt. Na negen van de in totaal 24 toernooien dit jaar staat de Engelsman Joe Hunt nog steeds aan de leiding in de stand.

De start van het Challenge Tour-seizoen begon twee maanden geleden in Milton Keynes, waar Hunt direct indruk maakte door twee opeenvolgende titels te winnen en een indrukwekkende reeks van twintig overwinningen op te bouwen. Reflecterend op die periode zegt hij: “Het was intens, ik heb nog steeds blaren op mijn voeten van toen."

"Maar ik deed precies wat nodig was. Ik wist dat ik een vliegende start moest maken om ervaring op te doen en mezelf klaar te stomen voor het seizoen. Nu ik bovenaan sta, gaat het erom die positie vast te houden en een PDC Tour Card en plek in het WK te bemachtigen. Dat is nu de realiteit.”

Hunt's recente deelname aan de Modus Super Series in Portsmouth was zijn debuut op dat niveau. Na een lange week van wedstrijden wist hij de finaledag te bereiken, maar sneuvelde in de halve finales. “Het was een geweldige ervaring,” vertelt hij. “Het was wel pittig, vooral omdat het zo vroeg begon in Groep A. Maandag was een beetje een offday voor mij; mijn timing klopte niet. Maar naarmate de week vorderde, voelde ik me steeds beter.”

Op vrijdagavond stond hij tegenover Adam Hunt in een cruciale wedstrijd, die hij overtuigend met een gemiddelde van 103 won. Uiteindelijk verloor hij in de halve finale van Jamie Liz, die een professioneel en sterk spel liet zien. “Al met al was het een leerzame week,” aldus Joe. “Het was voor mij ook een kans voor familie en vrienden om mij live te zien spelen, iets wat ze normaal niet kunnen doen. Dat was voor mij een belangrijk doel: dat ze konden komen en me konden aanmoedigen.”

Joe Hunt begon al op jonge leeftijd met darts. “Ik was zes jaar oud toen ik voor het eerst gooide in een lokale sociale club met mijn vader en opa,” herinnert hij zich. Later verhuisde hij naar het eiland waar zijn moeder een café runde, en hij begon op twaalfjarige leeftijd in een lokale league te spelen. “Ik was al te goed voor de volwassenen, dus moest ik een jaar wachten voordat ik officieel mocht meedoen,” zegt hij lachend.

Na een korte carrière in de jeugdcompetities, inclusief een jaar bij BBC Youth op zijn achttiende, verloor Hunt tijdelijk zijn liefde voor darts door werk en andere verplichtingen. “Ik stopte ongeveer tien tot elf jaar, totdat de lockdown kwam. Toen pakte ik het weer op, speelde online competities en langzaam groeide mijn motivatie terug.”

Het keerpunt kwam twee jaar geleden tijdens een Modus-evenement voor vrouwen, waar hij Beau Greaves’ manager tegenkwam. “Hij gaf me een kans met sponsoring en management. Sindsdien is alles een droom geweest. Ik doe dingen die ik nooit had durven dromen, en dat allemaal dankzij het geloof van mijn management in mij.”

Vergelijkend met zijn achttiende levensjaar zegt Joe: “Ik ben nu een betere speler. Ik weet hoe ik een wedstrijd moet afsluiten. Vroeger, als ik een leg verloor, was het klaar. Nu begrijp ik hoe wisselvallig darts kan zijn. Elke dag en elke wedstrijd is anders. Je kunt één fantastische leg hebben en een uur later een minder goede. Het gaat erom kalm te blijven, vol te houden en altijd door te vechten.”

Familie speelt een grote rol in Joe’s ontwikkeling. Zijn broer Darrell Hunt en schoonbroer Stuart Woodmore zijn eveneens actieve darters. “Darrell is erg goed en heeft zeker potentieel. Hij zit nu op het punt waar ik twee à drie jaar geleden zat: de basis is goed, nu moet hij consistent blijven en zijn gemiddelde opbouwen. Als hij gefocust blijft, kan hij dezelfde resultaten behalen als ik.”

Het jaar 2026 begon druk voor Hunt. Naast wedstrijden en reizen, zorgt hij ervoor dat hij balans houdt met familie en werk. “Ik heb een geweldige partner die zoveel mogelijk meegaat. Dat thuisgevoel, zelfs in een hotel, helpt enorm. Familie en vrienden steunen me continu, en dat maakt echt een verschil. Ik mis thuis enorm als ik weg ben, dus alles wat dat gevoel geeft, waardeer ik enorm.”

Een van Joe’s hoogtepunten was zijn eerste Challenge Tour-titel vorig jaar, waarin hij Derek McLean in een beslissende leg versloeg. “Die titel betekende veel. Ik speelde niet mijn beste spel die dag, maar het winnen was een enorm gevoel. Vijf minuten later speelde ik alweer tegen Derek in de eerste ronde van het volgende toernooi. Het was een bizarre ervaring om zo snel van een hoogtepunt terug te gaan naar de realiteit.”

Die overwinning gaf hem ook de kans om enkele Players Championship-evenementen mee te spelen, waar hij opnieuw indruk maakte. “Het was surrealistisch om tussen de elite te staan. Voor mij voelt het dan vrij en zonder druk, ik speel graag als underdog.”

In 2026 startte Joe opnieuw bij Q-School, ditmaal in de tweede fase dankzij zijn Challenge Tour-resultaten. “Ik hoopte dat het goed zou gaan, maar het viel tegen. Het is moeilijk om in de tweede fase te beginnen zonder eerdere warming-up. Hopelijk hoef ik volgend jaar niet terug en kan ik via de Challenge Tour een PDC Tour Card bemachtigen, dat is het doel.”

Het ultieme doel van Joe Hunt is duidelijk: een plek in de top twee van de Challenge Tour, een PDC Tour Card voor de Pro Tour en een deelname aan het WK Darts in Alexandra Palace. “Dat zou alles voor me betekenen. Het zou een trots moment zijn, hard werken dat wordt beloond. En daarna? Wie weet hoe ver ik kan komen. Ik weet dat ik kan opboksen tegen de grote spelers, en ik wil mijn vaardigheden verder laten zien op de Pro Tour.”