“Ik stap meteen in mijn auto door naar Birmingham Airport om mijn vlucht van 21.00 uur te halen" - Gerwyn Price staat voor een krankzinnige race tegen de klok naar het vliegveld om de Premier League-avond in Belfast te halen

Gerwyn Price heeft opnieuw zijn visitekaartje afgegeven op het Players Championship. De 40-jarige Welshman pakte de 22e Players Championship-titel uit zijn carrière en bevestigde daarmee dat zijn vorm in aanloop naar een drukke en cruciale periode op de PDC-kalender meer dan uitstekend is. Met een daggemiddelde van ruim 104 en meerdere overtuigende optredens liet ‘The Iceman’ zien dat hij klaar is voor wat komen gaat.

Price was in de finale van Players Championship 6 met 8-1 te sterk voor Andrew Gilding en pakte daarmee zijn eerste rankingtitel van 2026. “Dit begint een goede gewoonte te worden,” glimlachte Price na afloop. Het is een opmerking die de lading dekt. Waar hij een dag eerder nog verrassend in de eerste ronde strandde, stond hij nu weer met de trofee in handen. En dat contrast typeert misschien wel het huidige spel van de voormalig wereldkampioen: kwetsbaar bij de start, maar oerdegelijk zodra hij eenmaal op gang is.

Price stak niet onder stoelen of banken dat er druk op deze toernooidag stond. “Ik had vandaag wel wat druk om rankingpunten te pakken,” gaf hij eerlijk toe. Twee jaar geleden beleefde hij naar eigen zeggen zijn slechtste seizoen ooit binnen de PDC. Dat heeft gevolgen voor zijn huidige positie op de Order of Merit.

“Ik verdedig dit jaar bijna niets,” legde hij uit. “Twee jaar geleden had ik mijn slechtste jaar in de PDC. Dus alles wat ik nu pak, is winst. Iedereen die boven me staat, wil ik inhalen.”

Die honger was zichtbaar. Price speelde over de gehele dag constant boven de honderd gemiddeld en liet in meerdere wedstrijden zijn kenmerkende scorend vermogen zien. De triple 20 werd met regelmaat gevonden, en wanneer het op finishes aankwam, stond hij er ook.

“Ik vond dat ik vandaag degelijk speelde,” analyseerde hij nuchter. “In één of twee wedstrijden was ik niet op mijn best. Zelfs in de finale niet. Maar ik had genoeg in de tank.” Dat laatste bleek: wanneer het moest, schakelde hij een versnelling hoger.

Onderweg naar de titel rekende Price onder meer af met Jonny Clayton, zijn landgenoot en goede vriend. Daarmee nam hij revanche voor een nederlaag van vorige week, nadat hij voor het eerst in tien wedstrijden verloor van Clayton. Met een knipoog richting Clayton grapte Price: “Ik zei tegen hem: dit is het begin van een nieuwe reeks van tien overwinningen.”

Het tekent het vertrouwen dat momenteel door zijn spel sijpelt. Waar hij in mindere fases nog weleens worstelt met zijn ritme of emotie, oogt hij nu scherp, gefocust en fysiek sterk. Zijn lichaamstaal is rustiger, zijn worp gecontroleerd en zijn timing op cruciale momenten trefzeker.

Lang nagenieten zat er echter niet in voor Price. Nauwelijks had hij zijn laatste pijl uit het bord getrokken of de focus ging alweer op het volgende doel: de Premier League-avond in Birmingham.

“Ik drop letterlijk de microfoon in mijn auto,” lachte hij. “Ik stap meteen in mijn auto door naar Birmingham Airport om mijn vlucht van 21.00 uur te halen. Zo niet, dan moet ik morgenochtend vliegen.”

Het typeert de intensiteit van het huidige dartsseizoen. Spelers hoppen van vloertoernooi naar groot tv-podium, van hotelzaal naar uitverkochte arena. Waar sommige spelers ervoor kozen om dit Players Championship-toernooi over te slaan met het oog op de Premier League Darts, stond Price zonder aarzeling aan de oche. “Ik zou deze twee sowieso spelen,” benadrukte hij. “Dit is een geweldige periode om in vorm te zijn.”

Die vorm komt op een cruciaal moment. Volgende week wacht de Premier League-avond in Cardiff – een thuiswedstrijd voor de trotse Welshman. Optreden voor eigen publiek is voor Price altijd extra beladen. De energie, de verwachtingen, de emotie: het zijn factoren die hem kunnen dragen, maar ook extra druk met zich meebrengen.

Daarnaast lonkt een toernooi dat nog ontbreekt op zijn erelijst: de UK Open. Toch weigert hij vooruit te kijken. “Ik pak het stap voor stap aan,” stelde hij resoluut. “Vandaag was mijn prioriteit. Morgenavond ook. Daarna zien we wel verder. Ik kijk niet te ver vooruit.”

Misschien wel het meest intrigerende deel van zijn analyse ging over zijn gevoel in toernooien. “Als ik door de eerste ronde kom, heb ik het gevoel dat ik onverslaanbaar ben,” bekende Price. “Maar in die eerste ronde voelt het soms alsof ik niet kan winnen.”

Het is een mentale paradox die vaker voorkomt in het moderne darts. De eerste partij van de dag – zeker op de vloer – kan verraderlijk zijn. Geen publiek, een koude start, een tegenstander zonder naam maar met niets te verliezen. Voor een topspeler als Price is dat soms een gevaarlijke cocktail.

Maar eenmaal die horde genomen, verandert alles. Het ritme komt, het vertrouwen groeit, de adrenaline stijgt. “Dan voel ik me bijna onverslaanbaar,” zei hij. “Al is dat natuurlijk niet echt zo.”