“Als je dat eenmaal hebt meegemaakt, weet je hoe je jezelf bij elkaar moet houden" - Wessel Nijman lijkt met elke gespeelde finale sterker te worden

Het gaat hard met Wessel Nijman. De jonge Nederlander voegde in Milton Keynes opnieuw een titel toe aan zijn toch al indrukwekkende palmares van dit seizoen. In een enerverende finale rekende hij af met landgenoot Jermaine Wattimena, maar eenvoudig ging dat allerminst. Het duel kende meerdere wendingen en liet vooral zien waarom Nijman momenteel tot de gevaarlijkste spelers op de vloer behoort.

De finale begon allesbehalve soepel voor Nijman. Waar hij de laatste maanden juist bekendstaat om zijn scorend vermogen en koelbloedigheid op de dubbels, kende hij een stroeve start. “Het was een zenuwachtige finale,” gaf hij na afloop eerlijk toe. “Ik kwam al snel op achterstand, vooral omdat ik in de eerste legs dubbels miste.”

Een van de meest opvallende momenten was een zeldzame misrekening: Nijman ging ‘bust’ op 16 – iets wat je op dit niveau nauwelijks ziet. Het typeert de spanning die op de wedstrijd stond. “Dat gebeurt niet vaak,” zei hij daar zelf over. “Ik maakte het mezelf daardoor onnodig moeilijk.”

Toch liet juist die fase zien hoe volwassen zijn spel inmiddels is geworden. Waar hij eerder in zijn carrière nog wel eens wegzakte na dergelijke fouten, bleef hij nu opmerkelijk kalm. Hij hervond zijn ritme en vocht zich terug in de partij.

De ommekeer kwam op de juiste momenten. Met name de finish op 57 bleek cruciaal. “Die was heel belangrijk,” benadrukte Nijman. “Op zulke momenten moet je er staan.”

Het duel bleef spannend tot het einde, mede doordat ook Wattimena kansen liet liggen op de dubbels. In de slotfase viel het kwartje uiteindelijk de kant van Nijman op. “Aan het einde kreeg ik het geluk een beetje terug,” zei hij. “Jermaine miste ook wat dubbels. Ik ben gewoon heel blij dat ik het afgemaakt heb.”

Het is een terugkerend thema in zijn recente wedstrijden: zelfs wanneer het niet perfect loopt, weet Nijman manieren te vinden om wedstrijden over de streep te trekken. Eerder op de dag liet hij dat al zien in onder meer zijn partij tegen Tom Bissell, waarin hij onder zware druk bleef presteren.

Volgens Nijman was de finale eigenlijk een samenvatting van zijn hele toernooi. “Zo ging eigenlijk de hele dag,” legde hij uit. “Soms maak ik het mezelf moeilijk door fouten te maken, maar uiteindelijk heb ik het gevoel dat ik mijn wedstrijden verdiend heb gewonnen.”

Hij is kritisch op zijn eigen spel, maar ook realistisch. Alleen in zijn partij tegen Tom Sykes erkende hij dat het dubbeltje ook de andere kant op had kunnen vallen. “Daar had ik geluk, omdat hij een matchdart miste,” gaf Nijman toe. “Maar in de andere wedstrijden was ik gewoon de betere speler, en dat gold ook voor de finale.”

Die combinatie van zelfreflectie en zelfvertrouwen lijkt momenteel de sleutel tot zijn succes. Nijman weet waar zijn verbeterpunten liggen, maar vertrouwt tegelijkertijd op zijn kwaliteiten wanneer het erop aankomt.

Het is pas april, maar Nijman heeft nu al evenveel titels op zijn naam staan als in eerdere volledige seizoenen. Zijn opmars in 2026 is ronduit indrukwekkend en blijft niet onopgemerkt binnen het circuit.

Vooral op de zogeheten ‘vloer-toernooien’ – de Players Championships – voelt hij zich uitstekend. “Op de vloer gaat het echt heel goed,” vertelde hij. “Als alles samenvalt en je speelt de hele dag zulke wedstrijden, dan neem je dat gevoel mee naar het volgende toernooi.”

Die ervaring stapelt zich op en betaalt zich uit in vertrouwen. Nijman lijkt met elke gespeelde finale sterker te worden. “Als je dat eenmaal hebt meegemaakt, weet je hoe je jezelf bij elkaar moet houden,” zei hij. “En dan probeer je dat het hele jaar vast te houden.”

De overwinning heeft niet alleen symbolische waarde. Ook op de ranglijst doet Nijman uitstekende zaken. In de strijd om een plek in de top 16 van de Order of Merit was zijn duel met Wattimena van extra belang.

Voor aanvang van het toernooi zaten de twee Nederlanders elkaar op de hielen, met slechts een klein verschil in prijzengeld. Door zijn titel springt Nijman nu weer over zijn landgenoot heen. “Ik wist dat het verschil klein was,” zei hij. “Volgens mij zo’n 2.000 pond.”

Die marge betekent dat de strijd de komende maanden onverminderd spannend blijft. Toch is deze stap voor Nijman van groot belang. “Dit is een grote stap richting de top 16,” benadrukte hij. “En ik hoop dat er nog veel stappen volgen.”

Een plek in de top 16 brengt namelijk belangrijke voordelen met zich mee, zeker op de PDC European Tour. Spelers die bij de beste zestien horen, stromen pas in de tweede ronde in en hoeven dus een wedstrijd minder te spelen. “Dat was een van mijn doelen voor dit jaar,” vertelde Nijman. “Om in de top 16 te komen en dat voordeel te krijgen.” Het betekent niet alleen minder fysieke belasting, maar ook een grotere kans om diep in toernooien door te dringen.

Daarnaast levert het een gunstigere positie in het speelschema op, wat vooral bij de grote majors van doorslaggevend belang kan zijn. “Dat je dat doel nu al zo vroeg in het jaar bereikt, voelt echt als een privilege,” aldus Nijman.

Binnen het circuit groeit het besef dat Nijman momenteel een speler is die je liever ontwijkt. Zijn vorm is indrukwekkend en zijn zelfvertrouwen zichtbaar. Toch blijft hij daar zelf nuchter onder. Of tegenstanders hem proberen te vermijden? Nijman haalt zijn schouders op. “Ik weet niet of iedereen dat zo voelt,” zei hij met een glimlach. “Maar ik hoop het wel.”

Die ontspannen houding typeert de Nederlander. Geen grootspraak, geen bravoure – maar wel prestaties die voor zich spreken.