"Dat gemiddelde kan me mijn reet roesten" - Gian van Veen voor derde wedstrijd op rij minder dan zijn tegenstander, maar wel halvefinalist

Gian van Veen heeft zich voor het eerst in zijn carrière geplaatst voor de halve finales van de World Matchplay. De Nederlander versloeg James Wade in de kwartfinales met 16-13, maar was na afloop bij Viaplay opvallend kritisch op zijn eigen optreden. Ondanks de historische prestatie overheerste bij Van Veen vooral de frustratie over zijn scorend vermogen, al zorgden zijn uitstekende finishes ervoor dat hij zich uiteindelijk toch naar de laatste vier van het prestigieuze toernooi in Blackpool wist te knokken.

"Goede vraag, daar ben ik echt benieuwd naar", antwoordde Van Veen lachend toen hem werd gevraagd hoe hij de wedstrijd zelf had beleefd. Vervolgens volgde een eerlijke analyse van zijn optreden.

"De eerste tien, vijftien legs was ik me zó aan mezelf aan het ergeren. Scorend was het voor mijn gevoel gewoon heel slecht. Maar je komt wel voor en blijft voor staan. Finishend was het oké, maar dat had ik ook nodig, want hij was ook niet goed."

Ondanks zijn onvrede stond Van Veen na vijftien legs verrassend comfortabel met 9-6 voor. "Ik liep het podium af en dacht echt: ik sta zó slecht te gooien, maar ik sta wel gewoon 9-6 voor. Dan mag je ook niet klagen."

Na de vierde pauze begon het scorende spel van Van Veen langzaam te verbeteren, al merkte hij tegelijkertijd dat ook Wade juist beter in de wedstrijd kwam. "Na de twintigste leg ging het scorend gelukkig een stuk beter. Dat moest ook wel, want daarna werd James ook echt een stuk beter. Het was echt zo'n rare wedstrijd."

Waar zijn scores hem regelmatig in de steek lieten, hielden zijn dubbels hem voortdurend overeind. Vooral de 160-finish voor een 9-6 voorsprong was een absoluut hoogtepunt.

"Die kwam echt uit het niets. Ik keek daarna ook naar mijn manager en mijn vrienden in het publiek: waar komt dit ineens vandaan? Tot dat moment had ik misschien twee keer mijn eerste pijl goed in de triple gegooid. De rest zat er allemaal onder. En dan gooi je ineens wel die 160 uit. Dat is natuurlijk wel een lekker moment."

Volgens Van Veen speelt het probleem met zijn eerste pijl inmiddels al maanden. "De laatste maanden zit die eerste pijl zó vaak onder de triple. Waar dat aan ligt? Geen idee. Het gebeurt me veel te vaak. Dat is wel iets waar ik na dit toernooi naar moet kijken. Maar ik zit er nog in. Halve finale."

Tijdens de wedstrijd moest Van Veen voortdurend vechten tegen de frustratie over zijn eigen spel. Hij gaf toe dat hij zich realiseerde hoe kwetsbaar hij was als Wade zijn topniveau zou halen.

"Dat is heel lastig, want die gedachten gaan je controleren. Je weet ook: als hij op een gegeven moment een paar twaalfdarters gaat gooien, dan ben je gewoon klaar. Zo voelde het ook. Ik had vandaag niet het gevoel dat ik zelf even een reeks van twaalf, twaalf, elf kon gooien."

Normaal gesproken heeft hij dat vertrouwen wel. "Dat heb ik eigenlijk iedere wedstrijd. Vandaag niet. Ik had echt het gevoel: als hij écht goed is, dan verlies ik. Maar dat was hij niet. En daardoor kom ik eigenlijk goed weg."

Toen Wade in de slotfase alsnog terugkwam van 11-9 naar 11-11, bleef Van Veen echter koel. Nadat de Engelsman een 121-finish onbenut liet, strafte de Nederlander dat direct af. "Finishend wist ik wel dat ik mezelf deze wedstrijd eruit kon tillen. Scorend ging het niet geweldig, maar op de dubbels had ik vertrouwen. Dat gebeurde uiteindelijk ook."

Van Veen kon het zelfs niet laten om een grapje te maken over Wade, die tweemaal een 121-finish miste. "Hij is de nieuwe Johnny Clayton", lachte Van Veen. "Maar hij miste voor mijn gevoel net iets te vaak voor een James Wade. Daar ben ik wel heel dankbaar voor."

Een van de meest opvallende momenten van de avond volgde na zijn schitterende 118-finish voor een 14-12 voorsprong. Van Veen draaide zich om richting het publiek en maakte een uitdagend gebaar.

"Op een gegeven moment had ik door dat het publiek echt voor hem was. Ze waren mij aan het uitfluiten. Dat moet ik eigenlijk niet uitdagen... en dat deed ik wel."

Hoewel hij achteraf inziet dat het misschien niet de verstandigste reactie was, had hij er op dat moment geen spijt van. "Ik draaide me om met zo'n vingertje van: die is voor jullie. Dat moet je misschien niet doen, maar op dat moment voelde dat wel lekker. Ze waren me aan het uitfluiten en dan is het extra lekker als je hem gewoon gooit."

Ook kort daarna, toen hij 64 uitgooide, hoorde hij opnieuw gefluit vanaf de tribunes. "Toen waren ze weer aan het fluiten en die gooide ik ook gewoon. Dat zijn uiteindelijk de finishes waardoor je in de halve finale staat, ook al waren mijn scores niet goed genoeg."

Na afloop hoorde Van Veen dat Wade 97 gemiddeld had gegooid en hijzelf slechts 93. Dat maakte hem echter weinig uit. "Dit is de derde wedstrijd op rij waarin mijn tegenstander boven de 100 gemiddeld gooit. Maar ik ben wel gewoon door. Dat gemiddelde kan me mijn reet roesten. Mijn finishes waren gewoon goed genoeg en we gaan door naar de halve finale."

Voor Van Veen betekent het zijn eerste halve finale ooit op de World Matchplay. Daarin wacht een confrontatie met Gerwyn Price. De Nederlander weet dat hij daarvoor een tandje zal moeten bijschakelen. "Scorend moet het morgen echt veel beter, dat weet ik ook. Als je scorend bij Gerwyn Price kunt blijven, dan kan ik hem finishend de baas zijn. Dat is het doel."

Toch neemt hij vooral veel vertrouwen mee uit deze zwaarbevochten overwinning. "Ook al speel je niet geweldig, zo'n overwinning geeft wel ontzettend veel zelfvertrouwen."

Met een glimlach sloot Van Veen af met een bekende uitspraak van dartslegende Bobby George, die zijn optreden misschien wel perfect samenvatte. "Bobby zei altijd: 'Scoring is for show, doubles are for dough.' Zo was het vandaag precies."