DISCUSSIE | Players Championship 13 & 14: Doets breekt definitief door en Nijman blijft winnen, maar waar zijn de topspelers? Vele afzeggingen zetten PDC onder druk

De Players Championship-serie streek op 4 en 5 mei neer in Hildesheim voor de dertiende en veertiende vloerwedstrijd van het seizoen. De toernooien leverden twee Nederlandse winnaars op: Kevin Doets en Wessel Nijman.

Voor Nijman begint het al bijna routine te worden. De jonge Nederlander staat inmiddels al op vijf titels dit kalenderjaar en bevestigt daarmee zijn status als vaste waarde op de vloer. Doets daarentegen pakte in Hildesheim zijn eerste Players Championship-titel, maar gold al langer als een winnaar in de wachtkamer. Opvallend genoeg rekende hij in de finale af met Luke Woodhouse, juist een speler die ook tot dat rijtje werd gerekend.

Toch draaide het na afloop niet alleen om de titels. De dubbele speeldag wakkerde vooral het debat aan over Nijmans positie als de volgende grote Nederlandse troef: de man die op termijn Michael van Gerwen moet opvolgen en de concurrentie moet aangaan met Gian van Veen. Daarnaast laaide de discussie op over wie zich momenteel de beste Duitser mag noemen – met Max Hopp als voornaamste kandidaat – en of Hildesheim nog wel de juiste locatie is voor dit soort evenementen.

Opvallend was ook de afwezigheid van een groot aantal topspelers. Sommigen kozen voor demonstraties, anderen – zoals Luke Littler en Stephen Bunting – zochten ontspanning buiten het darts, terwijl een deel van het veld simpelweg het Bank Holiday-weekend in het Verenigd Koninkrijk aangreep om uit te rusten.

De vraag die blijft hangen: nu Nijman blijft domineren in een veld zonder volledige topbezetting, wat betekent dat voor de uitstraling van de PDC, zeker nu veel grote namen ook de European Tour-toernooien links laten liggen?

Wessel Nijman blijft de verwachtingen rond zijn carrière keer op keer overtreffen. De Nederlander gold lange tijd als een speler die dicht tegen titels aan zat. Een speler met zichtbaar talent, maar met de vraag of hij dat er ooit volledig uit zou halen.

Die twijfel lijkt hij nu definitief weg te nemen. Op de vloer bewijst Nijman week in, week uit dat hij zijn potentieel weet om te zetten in resultaten. Opvallend genoeg kijkt hij daarbij niet naar statistieken of mijlpalen. Zelfs een toernooi als de World Matchplay in Blackpool, over twee maanden, speelt in zijn hoofd geen rol. Zijn focus ligt volledig op het heden: elke dag de beste versie van zichzelf zijn.

Wat eveneens opvalt, is zijn rustige opmars. Nijman weigert zich te laten meeslepen door de druk die met zijn prestaties gepaard gaat. Hij wil niet de volgende speler zijn die op televisie doorbreekt, maar vervolgens bezwijkt onder torenhoge verwachtingen.

Ook Kevin Doets onderstreepte zijn groei door eindelijk zijn eerste Players Championship-titel te pakken. Daarmee bevestigt hij zijn status als gevaarlijke outsider binnen een nieuwe, talentvolle Nederlandse lichting. Met Michael van Gerwen, die langzaam terrein lijkt te verliezen op de wereldranglijst, dienen zich met Nijman en Doets twee extra uitdagers aan die nadrukkelijk op de deur kloppen.

Bij de Duitsers zorgde Max Hopp voor een opvallend verhaal. Zijn finaleplaats contrasteert met de vorm van Martin Schindler, die dit jaar nog geen kwartfinale wist te bereiken. Het zegt iets over de huidige staat van het Duitse darts: waar namen als Schindler, Niko Springer en Lukas Wenig werden gezien als de nieuwe generatie, is het voorlopig de ervaren Hopp die de kar trekt.

Het tweeluik in Hildesheim bracht bovendien een terugkerend probleem aan het licht: de bezetting van het deelnemersveld. Opnieuw lieten tientallen spelers verstek gaan. Dat zet druk op de geloofwaardigheid van de PDC, die haar toernooien profileert als evenementen met de 128 beste spelers ter wereld. Wanneer er echter zo'n twintig spelers afwezig zijn, klopt dat beeld niet meer.

Daar komt bij dat topspelers ook op de European Tour regelmatig ontbreken, ondanks beschermingsconstructies in het speelschema. Die bescherming voor de top 16 lijkt een averechts effect te hebben: zij kunnen zonder grote consequenties zowel vloertoernooien als Europese toernooien overslaan.

Tot slot blijft ook de locatie Hildesheim onderwerp van discussie. De stad is voor veel spelers lastig bereikbaar en een mogelijke verplaatsing van deze evenementen ligt al langer op tafel. Zolang die knoop niet wordt doorgehakt, lijkt het probleem zich te blijven herhalen.

Wessel Nijman bleek opnieuw ongenaakbaar op de vloer. Op dinsdag snelde hij naar zijn vijfde Players Championship-titel en zijn zesde rankingtitel van dit seizoen. Daarmee schaart de Nederlander zich in een select gezelschap: slechts een handvol spelers in de geschiedenis wist vijf of meer Players Championship-toernooien in één kalenderjaar te winnen. Namen als Phil Taylor, Michael van Gerwen en Gary Anderson gingen hem voor.

Opvallend is wel een terugkerend patroon: Nijman pakt zijn titels steevast op de tweede dag van de PC-tweeluiken. Wil hij zijn dominantie verder onderstrepen, dan ligt daar nog een duidelijke volgende stap: ook toeslaan op de openingsdag van zo'n speelweek.

Daarnaast was er positief nieuws uit Duitse hoek. Max Hopp bereikte voor het eerst in zeven jaar weer een Players Championship-finale. De Duitser begon het seizoen nog onder druk, in de strijd om zijn PDC Tour Card te behouden, maar die zorgen lijken voorlopig naar de achtergrond verdwenen. Zijn recente opleving wijst op herwonnen vertrouwen en een terugkeer naar het niveau dat hem ooit tot een van de grootste Duitse talenten maakte.

Het andere toernooi van het tweeluik kende eveneens een Nederlandse winnaar. Kevin Doets pakte zijn eerste PDC-rankingtitel, een doorbraak die al langer in de lucht hing. Met zeven kwart- en halve finales eerder dit seizoen had hij zijn vorm al ruimschoots aangetoond. Die lijn heeft hij nu bekroond met een titel die hem bovendien deelname aan zowel de World Matchplay als de World Grand Prix later dit jaar oplevert.

Met de huidige vorm die hij etaleert, kan Doets uitgroeien tot een gevaarlijke outsider op het grote podium — het type speler waar de gevestigde namen liever met een boog omheen lopen.

Hij begint inmiddels toch wel dé man van de Players Championship te worden: Wessel Nijman. De Nederlander lijkt niet van ophouden te weten en pakte, voor de verandering weer eens op dinsdag, alweer zijn vijfde PC-titel van dit jaar. En dat in slecht veertien toernooien. Dat betekent dat de 25-jarige darter uit Uitgeest tot nu toe bijna één derde van alle toernooien dit jaar heeft gewonnen. Hiermee voegt hij zich meteen in een illuster rijtje met namen als Phil Taylor en landgenoot Michael van Gerwen, die ook ooit vijf vloertitels in één jaar wisten te winnen.

Met de écht grote toernooien nog in het verschiet blijft het echter de vraag of Nijman dit kan doortrekken op de majortoernooien. In potentie heeft hij het in zich om de top-10 te bereiken, maar dan zal hij ook buiten de vloertoernooien moeten presteren. Op de European Tour was hij al succesvol dit jaar, maar wil hij nóg verder stijgen, zal hij ver moeten zien te komen op een World Matchplay of World Grand Prix.

Dit tweeluik draaide echter niet alleen om Wessel Nijman. Ook Kevin Doets wist een periode van constant spel te bekronen met zijn allereerste PDC-titel. 'Hawkeye' wist de afgelopen weken al regelmatig tot de kwartfinale of halve finale te komen, maar zonder resultaat. Deze maandag kwam daar echter verandering in. Na een sterke dag wist hij in de finale Luke Woodhouse te verslaan om zijn eindelijk zijn eerste titel binnen te slepen.

Voor Nederlanders is het geweldig dat namen als Nijman en Doets momenteel zó excelleren. In een periode waar Michael van Gerwen minder dominant is en al wat meer gevestigde namen als Dirk van Duijvenbode en Jermaine Wattimena in mindere vorm verkeren, is het goed om te zien dat jonge jongens als Nijman en Doets geregeld ver weten te komen op toernooien.

Een ander mooi verhaal kwam van de Duitser Max Hopp. 'Maximiser' draait al jaren mee binnen de PDC, en nadat hij zijn Tour Card een tijdje kwijt was, wist hij deze in 2025 weer te heroveren. Waar resultaten lange tijd uitbleven, verscheen hij deze dinsdag ineens als een duveltje uit een doosje in de finale.

Voor het Duitse darts lijkt dit een mooie opsteker. Waar Martin Schindler moeite lijkt te hebben om het verwachtingspatroon als Duitse nummer één waar te maken, en spelers als Pietreczko en Clemens ook weinig bij elkaar spelen, weet Hopp nu wel weer te presteren. Geen nieuwe namen, maar gewoon een oude vedette die langzaam zijn weg omhoog weer weet te vinden.

Wat valt er nog te zeggen over Wessel Nijman? Misschien wel het grootste compliment: hij is de eerste speler sinds Michael van Gerwen in 2016 die in één kalenderjaar vijf Players Championship-titels verovert. Destijds verkeerde 'Mighty Mike' in absolute topvorm — een vergelijking die onderstreept op welk niveau Nijman momenteel acteert. Niet alleen zijn resultaten spreken boekdelen, ook zijn mentaliteit valt op. Zelfs in een ogenschijnlijk eenzijdige finale tegen Max Hopp stoorde hij zich eraan dat hij één leg moest prijsgeven. Nijman dendert momenteel door het veld en lijkt nog geen gas terug te willen nemen.

Met de doorbraak van Kevin Doets is er opnieuw een speler die zijn eerste PDC-rankingtitel pakt vóór Luke Woodhouse. Die laatste klopt al geruime tijd op de deur, maar grijpt telkens net mis. Voor hem is het een kwestie van volhouden; de beloning zal uiteindelijk volgen. Voor Doets voelt deze titel als een logische beloning voor zijn consistente prestaties. Het winnen van Players Championship 13 kan bevrijdend werken. Als titelhouder en met vertrouwen in de tank is hij uitgegroeid tot een serieuze bedreiging voor iedereen op de PDC Tour.

Tegelijkertijd rijzen er vragen rond Danny Noppert. De Nederlander verloor inmiddels acht halve finales op rij op de vloer, een reeks die zich ook uitstrekt over grote tv-toernooien. Zijn gemiste kansen in een European Tour-finale passen in dat patroon. Op papier zijn het nog altijd sterke prestaties, maar als huidige nummer negen van de wereld mag er meer verwacht worden. Titels maken het verschil. Zijn vorm is momenteel goed, maar die moet zich vaker vertalen in eindzeges.

Opvallend was ook het beperkte aantal topspelers dat afreisde naar Hildesheim. Slechts drie spelers uit de top 50 haalden de kwartfinales, mede doordat veel darters het toernooi links lieten liggen. De locatie — Halle 39 in Hildesheim — staat bekend als een lastig bereikbaar punt. Dat verklaart waarom dit soort evenementen vaker worden overgeslagen. Zo was Van Gerwen de enige Premier League Darts-speler die wel acte de présence gaf.

Vanuit een neutraal perspectief biedt dat kansen voor outsiders om ver te komen, maar het legt ook een structureel probleem bloot. Met nog voldoende toernooien op de kalender om prijzengeld te verdienen, voelen spelers weinig noodzaak om deze Duitse evenementen te spelen. Voor de PDC ligt er dan ook een duidelijke overweging op tafel: is het tijd om afscheid te nemen van Halle 39 als vaste speelplek?

De vraag die ik vorige week opwierp kan een week later eigenlijk al volmondig met 'ja' worden beantwoord: Max Hopp is op dit moment de beste Duitse darter — en het verschil met de rest is aanzienlijk.

Die conclusie wordt mede gevoed door wat zich maandag in Hildesheim heeft afgespeeld. Met vijftien Duitse Tour Card-houders, aangevuld met twee invallers en een uitgedund internationaal veld, waren er zeker kansen. Toch wist geen enkele Duitser de laatste zestien te bereiken. Het is tekenend voor het seizoen tot dusver — met één duidelijke uitzondering: Hopp.

Na jaren van sportieve tegenslag keerde hij in 2025, enigszins onverwacht, terug op de ProTour. Sindsdien laat 'The Maximiser' weer het niveau zien dat hem ooit tot een van de grootste Duitse talenten maakte. Tijdens Players Championship 14 in Hildesheim bekroonde hij zijn sterke lijn met een plek in de finale. Daarmee ligt hij op koers om zijn Tour Card te behouden, terug te keren naar het WK in Alexandra Palace en staat hij voorlopig zelfs op een kwalificatieplaats voor de World Grand Prix.

Wat klinkt als een terugblik op 2019 is in werkelijkheid het verhaal van 2026. Na jaren van sportieve en persoonlijke uitdagingen is het vooral mooi om te zien dat Hopp weer meedoet aan de top.

Zonder nationale bril kan er bovendien maar één conclusie worden getrokken: het Nederlandse darts verkeert in een gouden fase. De dubbele toernooizege onderstreept dat ook nu iconen als Michael van Gerwen en Raymond van Barneveld hun sportieve piek achter zich hebben gelaten.

Wessel Nijman nadert begin mei al de grens van 100.000 pond op de Players Championship Order of Merit. En hij is niet alleen. Ook Kevin Doets verkeert in topvorm en bekroonde zijn consistente prestaties met zijn eerste PDC-titel. Het zijn signalen van een nieuwe generatie die klaarstaat om het internationale darts op het hoogste niveau mede vorm te geven.