Raymond van Barneveld zit in een fase van zijn carrière die hij zelf zonder omwegen omschrijft als moeilijk. De vijfvoudig wereldkampioen geniet nog steeds van het darten, maar merkt dat de resultaten op de PDC Tour momenteel achterblijven.
Tijdens een interview met
Online Darts in Swansea sprak de 58-jarige Nederlander openhartig over zijn worstelingen met vorm, gezondheid en motivatie — én over de vraag die steeds vaker gesteld wordt: hoe lang gaat hij nog door?
"Sinds november ben ik eigenlijk al aan het worstelen met mijn niveau", vertelt Van Barneveld. "Ik heb verschillende set-ups geprobeerd en dat is niet goed voor je hoofd. Voor je concentratie. Uiteindelijk raak je alleen maar verder van huis."
Toch blijft de liefde voor het spel onverminderd groot. "Deze demonstraties zijn heerlijk. Geen stress, een goed publiek. Gisteren speelde ik goed tegen Gezzy (Gerwyn Price) en Joe Cullen en vanavond weer tegen Gezzy en Stephen Bunting. Hier in Swansea is het gewoon genieten."
Een lastig begin van het jaar
Het seizoen begon voor Van Barneveld verre van ideaal. De Hagenaar kijkt nog altijd met gemengde gevoelens terug op zijn laatste WK. "Het WK tegen Stefan Bellmont was gewoon slecht", zegt hij eerlijk. "Daarna heb ik even afstand genomen."
Die pauze betekende niet alleen minder wedstrijden, maar ook een gebrek aan ritme. "Ik heb een paar demo's gespeeld en ben daarna met Julia twee weken op vakantie geweest naar Thailand. Dus eigenlijk had ik bijna geen ritme toen de
Pro Tours weer begonnen."
En juist die toernooien vormen momenteel het grootste probleem. "Die beginnen al om één uur 's middags. Ik ben gewoon geen ochtendmens", legt Van Barneveld uit. "Ik kan 's morgens nauwelijks eten, terwijl mijn lichaam wel brandstof nodig heeft. Zeker met diabetes is dat lastig. Als een wedstrijd om één uur begint, voelt mijn lichaam gewoon nog niet goed."
Het gevolg: vroege uitschakelingen en weinig rankingpunten. "Ik ben al uit de Euro Tour-kwalificaties gevallen en op de Pro Tours gaat het ook moeizaam. Dit wordt een zwaar jaar. Ik moet harder werken om weer bij de top zestien van de Pro Tour te komen."
Wie de statistieken bekijkt, ziet soms gemiddelden die niet passen bij de reputatie van de vijfvoudig wereldkampioen. "Als Raymond van Barneveld 70 gemiddeld gooit op een Pro Tour, dan weet iedereen: dat is niet de echte Raymond", wordt hem voorgehouden.
Zelf relativeert hij dat enigszins. "Het doet niet per se pijn, maar ik weet ook dat het niet goed genoeg is. Ik speelde een keer goed tegen Owen Bates en won daarvoor nog een wedstrijd tegen een Duitser. Daarna dacht ik: nu gaat het komen. Maar ineens gebeurde het niet."
Volgens Van Barneveld ligt een deel van het probleem bij zijn materiaal. "Ik kan elke dart gooien die ik wil, maar het zit op dit moment in mijn hoofd. Daarom heb ik besloten nu bij één set-up te blijven. Ik speel met slanke flights die Target voor me heeft gemaakt, een beetje zoals de K-Flex uit Japan. Daar voel ik me comfortabel bij. Hopelijk zien we de komende maanden verbetering."
De vraag die iedereen stelt: stoppen?
Met zijn leeftijd en de huidige resultaten wordt de vraag naar een mogelijk afscheid steeds vaker gesteld. Ook Van Barneveld krijgt die vraag regelmatig te horen. "Je kunt daar eigenlijk nooit een duidelijk antwoord op krijgen", zegt hij. "Als je spelers spreekt die gestopt zijn — mensen als Ronnie Baxter, Colin Lloyd, Andy Hamilton of Kevin Painter — dan zegt niemand precies waarom het ineens ophoudt."
Volgens hem spelen meerdere factoren een rol. "Het is leeftijd, spierherinnering, diabetes, al dat reizen. Vroeg opstaan, vluchten, lange taxiritten. Als je 58 bent, doe je dat niet meer zo makkelijk als jongens van twintig."
Toch weigert Van Barneveld zich al neer te leggen bij het einde. "Die jonge gasten hebben vuur. Dat heb ik op dit moment misschien minder. Ik ben een oude leeuw, een oude tijger. Laat me maar even met rust", zegt hij met een glimlach. "Maar ik wil nog niet opgeven." Wel is hij realistisch. "Als dit jaar echt slecht wordt, dan kan ik niet nóg een jaar zo doorgaan."
Wat veel fans volgens Van Barneveld niet zien, is de mentale belasting van het tourleven. "Het ergste zijn de momenten in hotels in Leicester of Wigan", vertelt hij. "Je bent drie of vier dagen van huis en je ligt er twee dagen achter elkaar in de eerste ronde uit."
Dan begint het twijfelen en malen. "Als je tenminste één of twee wedstrijden wint, dan heb je het gevoel dat je er niet voor niets bent. Maar nu had ik twee weken achter elkaar vier Pro Tours zonder rankingpunten. Dan vraag je jezelf af: heb ik het nog?"
Toch blijft het geloof aanwezig. "Iedereen zegt van wel. En zelf voel ik dat ook nog steeds. Ik moet alleen een manier vinden om 's ochtends meer energie te hebben." Volgens Van Barneveld speelt ook het gestegen niveau een rol in zijn moeizame resultaten. "Het niveau is tegenwoordig ongelooflijk hoog. Spelers die minder zijn, verliezen hun tourkaart en er komen alleen maar betere spelers voor terug."
Hij noemt enkele jonge namen die indruk maken. "Charlie Manby, Beau Greaves, Arno Merk… die jongens spelen alsof ze niet tegenover een vijfvoudig wereldkampioen staan. Ze spelen gewoon hun eigen spel en stoppen niet." Daar kan zelfs een ervaren speler soms van onder de indruk raken. "Soms denk ik: wauw, ze blijven maar goed spelen."
Het WK blijft het belangrijkste doel
Ondanks alles blijft het WK in Alexandra Palace het belangrijkste doel van het seizoen. "Natuurlijk wil ik het WK halen", zegt Van Barneveld. "Dat is het mooiste toernooi ter wereld." Tegelijkertijd is hij eerlijk over zijn recente resultaten. "De laatste twee jaar ben ik er in de eerste ronde uitgegaan. Dan ben je er wel, maar als je meteen verliest, voelt dat ook niet goed."
Van Barneveld verloor op het afgelopen WK voor het tweede jaar op rij meteen in de eerste ronde.
Daarom wil hij vooral weer progressie boeken. "Ik heb zoveel titels gewonnen in mijn carrière. En nu lukt het soms niet eens om een eerste ronde op een Pro Tour te winnen. Dat is moeilijk."
Om uit de dip te komen, zoekt Van Barneveld naar manieren om zijn fysieke en mentale energie te verbeteren. "Misschien moet ik meer naar de gym gaan", zegt hij. "Of iemand meenemen naar toernooien die me helpt, die zegt wat ik moet doen. Dat zou belangrijk voor me kunnen zijn."
Aan zijn spel licht het volgens hemzelf namelijk niet. "Ik weet dat ik nog steeds iedereen kan verslaan. Maar het moet consistenter. Ik kan 180, 180 gooien en daarna 59, 60 en 40. Dat moet eruit."
Trots op de nieuwe generatie Nederlanders
Ondanks zijn eigen worstelingen kijkt Van Barneveld met veel plezier naar de nieuwe generatie Nederlandse darters. "Ik heb Wessel Nijman al twee of drie jaar geleden genoemd als groot talent" zegt hij. "Ik ben enorm trots op hem. Hij speelt fantastisch." Ook Gian van Veen maakt indruk. "Zijn worp vind ik persoonlijk niet mooi om naar te kijken", zegt Van Barneveld lachend. "Maar het werkt wel. Hij is een geweldige dubbelspecialist."
Volgens hem heeft Nederland een mooie toekomst. "Michael van Gerwen ziet het ook. Misschien wil hij zelfs de World Cup spelen met Gian. Dat zou een fantastisch team zijn."
Van Barneveld kreeg ook de vraag of Danny Noppert misschien een plek in de Premier League had verdiend. "In zekere zin wel", zegt hij. "Maar de PDC kijkt ook naar entertainment." Daar zit volgens hem een verschil. "Danny is een fantastische speler, maar misschien niet iemand voor een invitatietoernooi zoals de Premier League. Ze willen vuur zien op het podium, entertainment. Kijk naar Peter Wright. Hij werd daar beroemd mee."
Ondanks de tegenvallende resultaten blijft Van Barneveld dagelijks trainen. "Ik oefen elke dag in mijn kantoor in Den Haag", zegt hij. "Ik reis veel en werk hard. Alleen ziet niemand dat." Hij weet dat een ommekeer soms snel kan komen. "Het kan binnen één dag veranderen. Misschien morgen al. Als we later dit jaar weer praten, zeg ik misschien: we hadden het moeilijk in het begin van het jaar, maar nu gaat het weer goed", sluit hij af met een glimlach.