Premier League Darts volgens het oude format: zo spannend zou de strijd om de play-offs zijn geweest

Het Premier League-seizoen nadert zijn ontknoping, maar tegelijk groeit ook de kritiek op het huidige format. Zowel spelers als fans laten steeds vaker hun ongenoegen blijken over de opzet van de competitie. Week na week staan vrijwel dezelfde affiches op het programma en veel volgers vinden het concept inmiddels uitgekauwd. Zeker supporters die naast de Premier League ook de Pro Tour en European Tour volgen, hopen op veranderingen.

Wij van Dartsnieuws hebben daarom gekeken naar hoe de stand eruit zou zien als de Premier League nog volgens het oude systeem werd gespeeld. Daarbij namen we uitsluitend de wedstrijden uit de eerste ronde van iedere speelavond mee. In het oude format speelde iedere deelnemer namelijk slechts één partij per avond. Een overwinning leverde twee punten op, een gelijkspel één punt en een nederlaag geen punten. Destijds bestond de Premier League bovendien uit tien spelers. Na negen speelronden vond de bekende 'Judgement Night' plaats, waarbij de nummers negen en tien uitgeschakeld werden en de competitie verder ging met acht spelers.

Voor deze vergelijking gebruikten we de eerste rondes van het huidige seizoen. Daarbij moet wel worden aangetekend dat vooral speelavond negen in het oude format anders zou zijn ingedeeld, aangezien de affiches toen op basis van de ranglijst werden bepaald. Toch hebben we ook die partijen meegenomen om een zo compleet mogelijk beeld te schetsen.

Uiteraard blijft het lastig om beide systemen één-op-één te vergelijken. Een leg bij een 5-4-voorsprong wordt nu eenmaal anders gespeeld dan een leg waarin een speler nog een 5-5-gelijkspel kan afdwingen. Ook zouden veel darters in een beslissende leg andere keuzes maken wanneer er al minimaal één punt veiliggesteld is. Toch levert deze alternatieve ranglijst een interessant inzicht op in hoe dicht het seizoen onder het oude format bij elkaar had gelegen. Daarom maakten we twee verschillende standen: één zonder gelijke spelen en één mét gelijke spelen.

Ook afzeggingen zijn op dezelfde manier verwerkt als in het huidige Premier League-format. Een speler die niet kon aantreden kreeg een 0-6-nederlaag aangerekend, terwijl de tegenstander een 1-0-overwinning in legs én twee punten kreeg toegewezen.

Ook zonder gelijke spelen zou Luke Littler de ranglijst aanvoeren en als nummer één de play-offs ingaan. Daarachter zou de strijd echter aanzienlijk spannender zijn geweest dan in het huidige format. Jonny Clayton en Luke Humphries zouden nog volop in gevecht zijn om de tweede plaats, waarbij Humphries dankzij zijn sterke legsaldo nog altijd uitstekende papieren zou hebben om Clayton voorbij te steken.

Vooral de strijd om de vierde plek zou ongekend spannend zijn. Gerwyn Price en Gian van Veen zouden dicht bij elkaar staan en bovendien nog rechtstreeks tegenover elkaar komen te staan. Hoewel dezelfde vier spelers zich in dit scenario voor de play-offs zouden plaatsen als in het huidige systeem, laat de ranglijst vooral zien hoe compact het veld zou zijn gebleven. Het grootste verschil zit hem in het beperkte aantal punten dat per avond te verdienen valt: maximaal twee in plaats van vijf. Daardoor ontstaan automatisch minder grote verschillen.

Het voorbeeld van Josh Rock onderstreept dat perfect. In het huidige format leek de Noord-Ier na een reeks vroege nederlagen al snel kansloos voor de play-offs. In het oude systeem zou hij na vier opeenvolgende overwinningen echter slechts vier punten verwijderd zijn geweest van de top vier.

Met gelijke spelen erbij zou de ranglijst nóg dichter op elkaar hebben gezeten. Ook in dit scenario zou Luke Littler na vijftien speelavonden koploper zijn, al zou Luke Humphries hem nog kunnen passeren. Humphries zou bovendien al verzekerd zijn van een plek in de play-offs en op de laatste speelavond theoretisch nog tussen plaats 1 en 3 kunnen eindigen.

Daarachter zou Jonny Clayton volgen, die eveneens al zeker zou zijn van deelname aan de play-offs. De strijd om het laatste ticket zou daarentegen volledig open liggen. Gian van Veen zou met vijftien punten de beste uitgangspositie hebben, terwijl Gerwyn Price en Michael van Gerwen met slechts één punt achterstand op de loer zouden liggen.

Met name Van Gerwen zou ondanks zijn wisselvallige seizoen nog altijd volop uitzicht hebben op de play-offs. Precies daarin zou een van de grote voordelen van het oude format schuilen. Een speler als Price, die de afgelopen weken vrijwel zeker leek van deelname aan de eindfase, zou in deze alternatieve stand juist buiten de top vier vallen.

Ook Stephen Bunting en Josh Rock zouden nog steeds de onderste twee plaatsen bezetten, al zou vooral Bunting theoretisch nog kans maken om Van Gerwen voorbij te gaan.

Bijzonder interessant is ook de blik op speelavond veertien. Vrijwel alle wedstrijden eindigden toen in een 5-5-gelijkspel. Alleen Clayton wist te winnen van landgenoot Price en zou daarmee een enorme stap hebben gezet richting de play-offs. Juist dat soort avonden zouden in het oude format veel meer invloed hebben gehad op de ranglijst.

Alles bij elkaar opgeteld lijkt één conclusie duidelijk: de Premier League zou in het oude format vermoedelijk een stuk spannender zijn geweest. Natuurlijk blijft vergelijken lastig. Een avondzege in het huidige systeem kan een speler enorm veel vertrouwen geven en voor een flinke boost zorgen richting de volgende speelrondes. Aan de andere kant zouden reeksen zoals de vier opeenvolgende zeges van Josh Rock in het oude systeem waarschijnlijk nog zwaarder hebben meegewogen, omdat uitsluitend de eigen wedstrijd telde en nederlagen later op de avond niet extra werden afgestraft.

Of de PDC het format in de toekomst daadwerkelijk zal aanpassen of vasthoudt aan het huidige systeem, valt nog af te wachten. Duidelijk is wel dat de Premier League onder het oude format — zelfs met minder spelers — aanzienlijk dichter bij elkaar had gezeten. Zeker met het oog op de spanning in de strijd om de play-offs lijkt het oude systeem op meerdere vlakken voordelen te hebben gehad ten opzichte van de huidige opzet.