"We worden wel prof genoemd, maar er wordt niet voor ons betaald" - Adam Paxton pleit voor verandering binnen de dartswereld

De financiële druk op professionele darters buiten de absolute wereldtop blijft een belangrijk onderwerp binnen de PDC. Voor spelers die buiten de top 64 van de wereldranglijst staan, kan het bijzonder lastig zijn om de kosten van een volledig seizoen te dragen. Reis- en verblijfskosten lopen snel op, terwijl het prijzengeld in de eerste rondes van toernooien vaak nauwelijks voldoende is om die uitgaven te dekken.

Adam Paxton, die sinds 2025 over een PDC Tour Card beschikt, vindt dan ook dat er serieus moet worden gekeken naar de manier waarop spelers buiten de top van de ranking worden ondersteund. De Engelsman ziet verschillende mogelijkheden om de financiële druk te verlichten. Zo zou de PDC spelers buiten de top 64 meer vrijheid kunnen geven om deel te nemen aan andere competities en toernooien.

"Er moet iets gebeuren", stelt Paxton. "Of het nu gaat om het toestaan dat spelers aan andere toernooien deelnemen zonder dat alles zo gemonopoliseerd is, of dat we teruggaan naar het oude idee: moeten we betaald worden? Ik vind van wel."

De discussie draait volgens Paxton vooral om de enorme verschillen in inkomsten binnen de professionele dartswereld. Aan de absolute top worden grote bedragen verdiend, maar voor spelers die zich nog omhoog proberen te werken op de PDC Order of Merit ligt dat compleet anders.

Een eerste ronde winnen levert weliswaar prijzengeld op, maar volgens Paxton is dat bedrag niet automatisch een financiële meevaller. Zeker wanneer een speler meerdere dagen van huis is en daarbij hotel-, reis- en andere kosten moet betalen, kan een overwinning nauwelijks meer opleveren dan het dekken van de gemaakte kosten.

"Heb je als winnaar van een eerste ronde echt die extra 250 pond nodig?" vraagt Paxton zich af. "Het is natuurlijk mooi als je dat krijgt, maar als je met twee profspelers reist en allebei een eerste ronde winnen, heb je 500 pond extra. Dat dekt op zijn minst een groot deel van de kosten voor die week."

Daarmee raakt Paxton aan een probleem waar veel spelers buiten de gevestigde top mee te maken krijgen. Een professioneel dartsleven betekent immers niet alleen wedstrijden spelen. De spelers moeten ook regelmatig reizen, hotels boeken en soms meerdere dagen op locatie verblijven. Wanneer een resultaat tegenvalt, kunnen de kosten daardoor al snel hoger zijn dan het bedrag dat een speler aan prijzengeld mee naar huis neemt.

Volgens Paxton is het huidige systeem bovendien sterk gericht op de absolute top van de sport. Dat heeft commerciële voordelen, maar zorgt er tegelijkertijd voor dat de spelers die onderaan de professionele ladder staan moeite hebben om financieel overeind te blijven.

"Het prijzengeld is om een bepaalde reden erg hoog voor de top", legt hij uit. "Het is geweldig voor de public relations. Het is mooi om te kunnen zeggen dat de winnaar zoveel geld heeft gewonnen. Maar het is niet geweldig voor de spelers die zich niet kwalificeren of die lager op de ranking staan en af en toe een overwinning pakken."

Juist die spelers vormen volgens Paxton een belangrijk onderdeel van het professionele circuit. Zij zijn noodzakelijk om de toernooien te vullen en nemen week na week deel aan de ProTour. Tegelijkertijd bevinden zij zich financieel in een totaal andere situatie dan de spelers die structureel de kwartfinales, halve finales en finales halen.

Paxton begrijpt daarom niet goed waarom er tot nu toe weinig verandering is gekomen in de manier waarop deze groep wordt ondersteund.

Paxton verwijst ook naar het professionele snooker. "Als je daar een tourkaart hebt, krijg je een bepaald minimum per jaar."

De vergelijking met snooker is volgens Paxton interessant omdat beide sporten onder dezelfde grote organisatorische paraplu vallen. Bovendien worden de twee sporten regelmatig met elkaar vergeleken. Wanneer er in het snooker veranderingen worden doorgevoerd, wordt er binnen de dartswereld vaak gekeken of een vergelijkbare aanpak mogelijk is. Toch lijkt die ontwikkeling op dit gebied vooralsnog uit te blijven.

Paxton verwijst daarbij ook naar een documentaire over Matchroom die hij op Netflix zag. Volgens de Engelsman werd daarin gesteld dat darts binnen de organisatie de grootste geldmaker is. "Dan vraag ik me af: waarom kan het dan niet om ook de lagere gerangschikte spelers meer geld uit te keren?"

Het is volgens Paxton precies die tegenstelling die hem dwarszit. De professionele dartswereld is de afgelopen jaren enorm gegroeid. Toernooien worden voor steeds grotere publieken gespeeld, er is meer televisie-aandacht en de commerciële waarde van de sport is sterk toegenomen.

Tegelijkertijd zijn er spelers die op het hoogste niveau als professionals worden beschouwd, maar financieel nauwelijks in staat zijn om uitsluitend van darts te leven.

Dat probleem is volgens Paxton de afgelopen jaren zelfs groter geworden door de manier waarop de PDC haar kalender heeft ingericht. "Het ging eerst van de weekenden naar doordeweekse dagen", legt hij uit. "Daardoor werd je min of meer gedwongen om een professionele darter te worden in plaats van naast het darten gewoon te blijven werken."

Voor Paxton zit daar een fundamentele tegenstrijdigheid in. Een speler moet beschikbaar zijn om doordeweeks aan PDC-toernooien deel te nemen en kan daardoor moeilijk nog een normale baan combineren met zijn dartsloopbaan. Tegelijkertijd biedt de sport niet automatisch de financiële zekerheid die nodig is om volledig van darts te leven. "Het neemt je baan weg, of in ieder geval een deel daarvan", zegt Paxton. "Je moet je baan opgeven of minder gaan werken om een professionele darter te kunnen zijn."

En daar komt volgens hem de kern van het probleem naar voren. "Maar vervolgens wordt er niet voor je betaald. We worden wel gevraagd om professionele darters te zijn en om van darts ons werk te maken, maar we worden daar niet voor betaald. Je moet dus je baan opgeven of in ieder geval een deel ervan, terwijl je daar geen financiële zekerheid voor terugkrijgt."

Een mogelijke oplossing ziet Paxton in het versoepelen van de regels rond deelname aan andere competities. Spelers die buiten de top 64 staan, zouden volgens hem meer mogelijkheden moeten krijgen om hun inkomen aan te vullen door ook buiten het PDC-circuit actief te zijn.

Daarbij noemt hij onder meer de MODUS Super Series als voorbeeld. In het verleden heeft de PDC in specifieke situaties al uitzonderingen toegestaan. Zo kreeg Raymond van Barneveld enkele jaren geleden toestemming om deel te nemen aan de World Seniors Darts Championship, ondanks zijn verplichtingen binnen de PDC.

Voor Paxton bewijst dat dat er wel degelijk ruimte is om naar individuele situaties te kijken. "Er moet iets gebeuren", benadrukt hij. "Ofwel laat je spelers deelnemen aan andere toernooien, zonder dat het allemaal zo gemonopoliseerd is, ofwel moet je kijken naar een systeem waarbij spelers worden betaald."

Het gaat hem daarbij niet om het ondermijnen van de PDC of het huidige professionele systeem. Paxton pleit vooral voor een situatie waarin spelers die hun leven volledig rond darts moeten organiseren ook voldoende financiële zekerheid hebben om dat daadwerkelijk te kunnen doen.

Paxton is zeker niet de enige speler die met dergelijke uitdagingen te maken heeft. Voor spelers die net hun PDC Tour Card hebben bemachtigd, is de stap naar het professionele circuit bijzonder groot. Een Tour Card geeft toegang tot de belangrijkste PDC-evenementen, maar garandeert geen hoog inkomen.

Paxton verdiende zijn PDC Tour Card in 2025 tijdens Q-School en begon vervolgens aan zijn eerste volledige jaren op de PDC ProTour. Voor spelers in die positie is ieder goed resultaat belangrijk. Een paar vroege uitschakelingen kunnen immers betekenen dat er weinig prijzengeld wordt verdiend, terwijl de kosten van het reizen en deelnemen gewoon blijven doorlopen.

Daarom vindt Paxton dat de discussie niet uitsluitend over de absolute top van de sport moet gaan. De groei van darts zou volgens hem ook zichtbaar moeten zijn in de manier waarop spelers lager op de ranking worden behandeld.

Zijn boodschap is dan ook duidelijk: als spelers verplicht worden om hun leven volledig in te richten rond een professionele dartsloopbaan, moet daar volgens hem ook een vorm van financiële zekerheid tegenover staan.

"Het werkt volgens mij gewoon niet helemaal", besluit Paxton. "Je wordt gevraagd om een professionele darter te zijn, maar tegelijkertijd wordt er niet voor gezorgd dat je daar financieel van kunt leven."