Wereldkampioene bij de vrouwen Deta Hedman ontvangt koninklijke onderscheiding na vier decennia in dienst van het darts

Toen Deta Hedman deze week St James's Palace binnenliep om uit handen van Prinses Anne haar OBE te ontvangen, werd een zeldzaam moment in de geschiedenis van het vrouwendarts gemarkeerd. Slechts weinigen kunnen aanspraak maken op een dergelijke erkenning voor een levenslange bijdrage aan de sport.

"Het voelde eerlijk gezegd nogal surrealistisch", vertelde Hedman achteraf. "Ze was ontzettend vriendelijk. We hebben echt gelachen samen. Ze is zelf sportvrouw, dus we raakten even aan de praat. Het was allemaal een beetje overweldigend."

Nog maar enkele weken eerder had de 66-jarige het slotstuk van haar actieve loopbaan geschreven door het WDF Dames WK te winnen. De onderscheiding mag dan officieel zijn toegekend voor haar verdiensten voor darts en liefdadigheid, binnen de sport voelt ze vooral als een erkenning die al decennialang in de maak was.

Hedman speelt al sinds de jaren tachtig op het hoogste niveau. In 1989 won ze haar eerste WDF-rankingtitel, gevolgd door World Masters-zeges in 1994 en 2013.

Ze maakte de hoogtijdagen van de BDO mee, doorstond de neergang, bleef actief binnen de WDF-structuur en vond haar weg naar het moderne PDC-vrouwencircuit. Slechts weinig namen worden in al die verschillende generaties herkend. Die van Hedman hoort daar onmiskenbaar bij.

De erfenis van Hedman bestaat uit meer dan finales en titels. Ze was ook een van de meest uitgesproken stemmen over het racisme dat zij in de sport ervoer en de impact daarvan op haar carrière. Openlijk sprak ze over het misbruik dat ze kreeg en over perioden waarin dat haar ertoe bracht afstand te nemen van darts.

Die openheid is een essentieel onderdeel van haar aanzien. Ze speelde niet simpelweg veertig jaar mee, ze hielp veranderen hoe het vrouwendarts spreekt over inclusie, respect en kansen.

Daarnaast is Hedman al jarenlang actief in liefdadigheidswerk voor kinderen met een beperking, wat haar binnen WDF-kringen de bijnaam 'The Heart of Darts' opleverde.

Tegelijkertijd werkte ze al die jaren fulltime. "De meeste mensen geloven niet dat ik een fulltime baan heb en darts speel", zei ze ooit bij BBC Essex. "Het is gewoon een hobby waarin ik toevallig vrij goed ben, en die ik enorm leuk vind. En als je iets leuk vindt, blink je erin uit."

Ook na haar sportieve hoogtepunten bleef Hedman een prominente en uitgesproken stem in discussies over de bescherming van kansen binnen de vrouwencategorie. De afgelopen jaren sprak ze zich herhaaldelijk uit over eerlijkheid en het belang van een speelveld waarin speelsters onder gelijke voorwaarden kunnen strijden en een betekenisvolle loopbaan kunnen opbouwen.

Die standpunten plaatsten haar soms midden in ongemakkelijke debatten, maar onderstrepen tegelijk waarom ze in 2026 nog altijd relevant is.

Haar woorden deze week sloten daar naadloos bij aan. "Darts beleeft momenteel zo'n mooie opleving en hopelijk blijft dat zo, en stappen er meer meiden in", zei ze. "Het zal doorgroeien naar een niveau waarop speelsters kunnen zeggen: 'dit is mijn carrière, en ik kan er goed van leven'. Maar alles kost tijd."

Geboren in Jamaica en in 1973 naar het Verenigd Koninkrijk gekomen, bouwde Hedman haar leven op in Essex en haar reputatie op dartspodia door heel Europa. Ze stapte soms uit de sport wanneer werk en het leven daarom vroegen, maar keerde telkens terug op het hoogste niveau. In december volgde eindelijk de wereldtitel die haar zo lang ontglipte.