TERUG IN DE TIJD MET: Jamie Lewis: haalde halve finale op WK 2018, maar verdween daarna bijna volledig van het toneel

In deze rubriek keren we regelmatig terug in de tijd met een bepaalde darter. Vandaag doen we dat met de Welshman Jamie Lewis. 'Fireball', zoals zijn bijnaam luidde, kende in zijn dartscarrière een opmerkelijke ontwikkeling. De Welshman groeide als jonge speler uit tot een van de grootste talenten van zijn generatie, bereikte op spectaculaire wijze de halve finales van het PDC WK Darts en leek klaar om definitief door te breken aan de wereldtop. Toch slaagde Lewis er uiteindelijk niet in om die hoge verwachtingen volledig waar te maken. Zijn loopbaan werd gekenmerkt door fraaie overwinningen, diepe runs op grote toernooien, maar ook door een flinke terugval en persoonlijke problemen.

De eerste grote successen van Lewis kwamen al op jonge leeftijd. In 2009 won hij zowel de World Masters bij de jeugd als het WDF World Cup Boys-toernooi. Daarmee liet hij nadrukkelijk zien dat hij bij de grootste talenten van zijn generatie hoorde.

Een jaar later haalde hij de laatste 24 van de World Masters. Daarin verloor hij met 3-2 in sets van Ted Hankey. In 2011 volgde opnieuw een sterke prestatie op de WDF World Cup, waar Lewis de halve finales bereikte. Martin Adams bleek daarin met 6-3 te sterk.

Zijn overstap naar het professionele circuit volgde in januari 2012. De toen twintigjarige Welshman verdiende op de vierde dag van de Qualifying School een PDC Tour Card. Daarmee kreeg hij toegang tot de Players Championships, UK Open Qualifiers en European Tour-toernooien. Lewis maakte datzelfde jaar zijn debuut op de UK Open. Na overwinningen op Steve Farmer en Mark Stephenson werd hij uitgeschakeld door Pete Hudson.

Ook op de European Tour deed Lewis zijn eerste ervaring op. Hij kwalificeerde zich voor de German Darts Masters in Stuttgart, maar verloor daar in de eerste ronde met 6-3 van Richie Burnett. Tegelijkertijd bleef hij actief op de Youth Tour, waar hij in 2012 twee toernooien wist te winnen.

Zijn prestaties leverden hem een vierde plaats op in de Youth Tour Order of Merit. Omdat enkele hoger geplaatste spelers al verzekerd waren van deelname aan het WK, kreeg Lewis de kans om zich te plaatsen voor het WK Darts 2013. Zijn debuut eindigde echter in de voorronde. Tegen Lourence Ilagan gaf hij een 3-1 voorsprong uit handen en verloor hij uiteindelijk met 4-3. Op dat moment stond Lewis op de 68ste plaats van de wereldranglijst.

Een jaar later zette hij een belangrijke stap voorwaarts. Lewis haalde zijn eerste PDC Pro Tour-finale tijdens een UK Open Qualifier. In de halve finale zorgde hij voor een enorme stunt door Michael van Gerwen met 6-4 te verslaan, waarbij hij een indrukwekkend gemiddelde van 108,07 noteerde. In de finale kon hij dat niveau niet vasthouden en verloor hij met 6-1 van Brendan Dolan.

Ook op de Gibraltar Darts Trophy maakte Lewis grote indruk. Hij versloeg achtereenvolgens Colin Osborne, Robert Thornton, Steve Brown, Kevin Painter en Adrian Lewis om zijn eerste finale in een PDC-rankingtoernooi te bereiken. De overwinning op Adrian Lewis leverde hem bovendien voor het eerst een plek op in de World Matchplay. In de finale stond hij tegenover Phil Taylor, maar tegen de zestienvoudig wereldkampioen was geen kruid gewassen. Taylor won overtuigend met 6-1.

Op de World Matchplay verloor Lewis vervolgens in de eerste ronde van Kevin Painter. Toch was 2013 een belangrijk jaar in zijn ontwikkeling. Zijn prestaties waren voldoende om de 32ste plaats op de ProTour Order of Merit te bereiken, waarmee hij zich kwalificeerde voor de Players Championship Finals. Daar trof hij Michael van Gerwen en verloor hij met 6-1.

In 2014 maakte Lewis opnieuw progressie. Hij kwalificeerde zich voor het WK en stond tegenover Raymond van Barneveld. Dat duel verliep teleurstellend. Lewis verloor met 3-0 en wist slechts drie van zijn veertien pijlen op een dubbel te benutten. Op de wereldranglijst was hij desondanks flink gestegen en eindigde hij het jaar als nummer 40.

Het seizoen 2015 leverde opnieuw enkele opvallende momenten op. Tijdens het WK verloor Lewis in de eerste ronde van James Wade, ondanks een sterke start. Later dat jaar bereikte hij de halve finales van de Gibraltar Darts Trophy, waarin Michael van Gerwen met 6-1 te sterk was. Lewis maakte bovendien zijn debuut op de World Cup of Darts voor Wales, maar samen met Mark Webster werd hij verrassend uitgeschakeld door Hongkong.

Op de World Matchplay boekte Lewis een overwinning op Justin Pipe, waarna opnieuw Van Gerwen op zijn pad kwam. De Nederlander maakte korte metten met de Welshman en won met 13-2. Lewis kende later dat jaar wel een belangrijk persoonlijk hoogtepunt door zijn eerste negendarter uit zijn PDC-loopbaan te gooien.

Tijdens de World Grand Prix liet hij zien dat hij ook op grote podia kon presteren. Hij overleefde twee matchdarts van William O'Connor en versloeg vervolgens Michael Smith na een comeback van 0-2 in sets. Daarmee bereikte hij voor het eerst de kwartfinales van een major. Daarin was Van Gerwen opnieuw zijn tegenstander en opnieuw bleek de Nederlander een maat te groot.

De daaropvolgende jaren verliepen wisselvalliger. In 2016 verloor Lewis op het WK van Daryl Gurney en werd hij tijdens de UK Open na een sterke run uitgeschakeld door Stephen Bunting. Ook op de Players Championship bleef hij regelmatig ver komen, maar een eerste PDC-titel bleef uit.

In 2017 boekte hij eindelijk zijn eerste overwinning op het PDC World Championship. Bij zijn vijfde deelname won hij van Mick McGowan, maar Peter Wright maakte in de tweede ronde een einde aan zijn toernooi.

Het WK van 2018 zou vervolgens het hoogtepunt van Lewis' carrière worden. Hij slaagde er aanvankelijk niet in zich via de Order of Merit te plaatsen, maar wist via de PDPA Qualifier alsnog een plek in de voorronde te bemachtigen. Wat daarna volgde, was een sensationele reeks.

Lewis versloeg Kenny Neyens in de voorronde en schakelde vervolgens Jonny Clayton uit. Daarna zorgde hij voor een van de grootste verrassingen van het toernooi door wereldnummer twee Peter Wright uit te schakelen. Vervolgens rekende hij ook af met James Richardson en Darren Webster. Tegen Webster won Lewis zelfs met 4-0.

Daarmee werd hij de eerste speler die vanuit de voorronde de kwartfinales én vervolgens de halve finales van het WK bereikte. In de halve finale wachtte echter Phil Taylor. Lewis kon zijn sprookjesachtige run niet voortzetten en verloor met 6-1 van de dartslegende. Toch had hij zich definitief op de kaart gezet. Zijn prestaties in Alexandra Palace zorgden bovendien voor een enorme sprong in aanzien en ranking.

In maart 2018 bevestigde Lewis zijn goede vorm met een halvefinaleplaats tijdens Players Championship 3. Onderweg versloeg hij onder anderen Stephen Bunting, Danny Noppert en Joe Cullen. Tegen Adam Hunt gooide hij bovendien een negen-darter. Gary Anderson stopte uiteindelijk zijn opmars.

Daarna begon echter een moeilijke periode. In 2019 haalde Lewis opnieuw de laatste zestien van het WK. Hij versloeg Cody Harris en Daryl Gurney, maar werd vervolgens met 4-0 uitgeschakeld door Dave Chisnall. Op de UK Open won hij een spannend duel van Adrian Lewis, maar Josh Payne schakelde hem in de volgende ronde uit. Op de Pro Tour zakte zijn niveau sterk en Lewis verzamelde in het volledige seizoen slechts 7.000 pond aan prijzengeld.

In 2020 viel hij verder terug. Hij miste het WK en zakte naar de 57ste plaats op de wereldranglijst. Zijn seizoen werd bovendien beïnvloed door de coronapandemie. Lewis kende weinig successen en maakte in september bekend dat hij tijdelijk afstand nam van de dartsport om zich op zijn privéleven te richten.

Later dat jaar maakte hij bekend dat hij kampte met een angststoornis. Ondanks die problemen bleef hij proberen om zich opnieuw te plaatsen voor het WK. Via de PDPA UK Qualifier slaagde hij daarin. Hij versloeg David Pallett, Alan Tabern en Robert Thornton en verzekerde zich zo van een plek op het World Championship van 2021.

Daar in Alexandra Palace liet Lewis opnieuw zijn veerkracht zien. In de eerste ronde kwam hij tegen Luke Woodhouse terug van een 2-0 achterstand in sets en won hij alsnog met 3-2. In de tweede ronde trof hij uiteindelijk wereldkampioen Gerwyn Price. Lewis won de eerste en vierde set, maar Price trok de beslissende set naar zich toe.

Lewis speelde vervolgens zijn PDC Tour Card kwijt en besloot om in 2022 terug te keren naar de WDF, dat inmiddels de verdwenen BDO had vervangen. Datzelfde jaar won hij het Antwerp Open.

Mede hierdoor wist hij zich te plaatsen voor het WDF-WK, in de Lakeside Country Club strandde hij echter in de openingsronde na een 2-0 nederlaag tegen Jarno Bottenberg. Sindsdien kwam Lewis amper nog in actie op internationale toernooien. Wel nam hij nog eens, zonder bijzonder veel succes, deel aan een speelweek van de MODUS Super Series.

Lewis is nog steeds maar 34 en de mogelijkheid bestaat dus zeker dat hij nog terugkeert in de dartswereld. Zijn talent is onmiskenbaar, dat heeft het verleden al meermaals aangetoond. De vraag is vooral of hij zelf de uitdaging nog eens wil aangaan, dat zal de toekomst moeten uitwijzen.

Indien hij niet meer terugkeert zullen we ons Lewis alleszins herinneren als één van de beste darters die Wales heeft voortgebracht.