Van de opmars van Wessel Nijman tot de terugval van Michael van Gerwen: zo presteerden de Nederlanders op de majors in 2026

Vorige week werd de finale van de World Grand Prix afgewerkt. Daarin trok Luke Humphries na een spectaculaire comeback met 6-4 aan het langste eind tegen Gerwyn Price. Opvallend genoeg stonden er geen Nederlanders in de finale. Dat was dit jaar op de PDC-majors echter allerminst een primeur.

Er werden dit jaar immers al vijf individuele majors gespeeld, maar op geen enkel toernooi slaagde een Nederlander erin om de finale te bereiken. Alleen op de World Cup of Darts was er Nederlands succes op het podium: Gian van Veen en Michael van Gerwen haalden samen de finale, maar moesten daarin hun meerdere erkennen in Engeland.

Met 22 PDC Tour Card-houders beschikt Nederland dit jaar over het grootste aantal profspelers na Engeland. Toch blijven de resultaten op de grote televisietoernooien voorlopig achter bij de verwachtingen. Hoe ver schopten de Nederlandse darters het op de majors en wie wist zich het meest te onderscheiden? Dartsnieuws.com maakt de balans op en bespreekt de prestaties van de Nederlandse Tour Card-houders.

We bespreken de Nederlandse Tour Card-houders in volgorde van hun positie op de year-to-date ranking, die een beeld geeft van hun prestaties in 2026. De eerste Nederlander op die ranglijst vinden we terug op de vierde plaats: Wessel Nijman. De 26-jarige darter won dit jaar al acht PDC-rankingtitels, met zes Players Championships en twee Euro Tours. Het is dan ook niet verwonderlijk dat hij momenteel de hoogst geklasseerde Nederlander is.

Toch slaagde Nijman er voorlopig niet in om zijn sterke prestaties op de vloertoernooien en de European Tour door te trekken naar de grote televisietoernooien. Op de World Masters plaatste hij zich na zeges op Stefan Bellmont, Niko Springer en Gabriel Clemens voor de hoofdtabel. Daar liep het echter meteen mis in de openingsronde, waarin hij met 3-1 verloor van Jonny Clayton.

Op de UK Open stroomde Nijman in de vierde ronde in. Daar maakte hij indruk met een overtuigende 10-1 zege tegen zijn landgenoot Raymond van Barneveld. Een ronde later kwam er echter een einde aan zijn toernooi na een 10-5 nederlaag tegen Gerwyn Price.

Ook op de World Matchplay wist Nijman de eerste ronde te overleven. Hij versloeg Dave Chisnall met 10-5 en mocht het bij de laatste zestien opnemen tegen Gian van Veen. In een bijzonder spannende wedstrijd leek Nijman lange tijd op weg naar de kwartfinales, maar uiteindelijk trok Van Veen met 14-12 aan het langste eind. Op de World Series of Darts Finals in eigen land strandde Nijman bij de laatste zestien na een 10-7 nederlaag tegen James Wade.

Afgelopen week volgde op de World Grand Prix een gelijkaardig scenario. Nijman begon sterk aan het toernooi door Rob Cross in de openingsronde met 2-0 te verslaan. In de tweede ronde wachtte opnieuw Jonny Clayton, die hem wederom de weg versperde. De Welshman won met 3-1 en stuurde Nijman zo naar huis.

Hoewel Nijman op de majors nog niet de resultaten behaalde waarop hij had gehoopt, blijft zijn seizoen indrukwekkend. Met acht rankingtitels heeft hij al bewezen dat hij tot de succesvolste spelers van 2026 behoort. Bovendien krijgt hij dit najaar nog verschillende kansen om zich ook op het grote podium te bewijzen. Nijman is geplaatst voor de komende majors en zal daar vooral één doel voor ogen hebben: eindelijk ook op een groot televisietoernooi meestrijden om de titel.

De Nederlandse nummer twee op de year-to-date ranking is Gian van Veen. De 24-jarige Poederoijenaar begon het jaar met bijzonder veel vertrouwen na zijn indrukwekkende finaleplaats op het WK. Die sterke lijn trok hij door naar de World Masters, waar hij na zeges op achtereenvolgens Ryan Joyce, Nathan Aspinall en James Wade de halve finales bereikte. Daarin botste hij op Luke Humphries. Ondanks een gemiddelde van boven de 100 moest Van Veen met 5-0 zijn meerdere erkennen in de latere winnaar.

De UK Open draaide vervolgens uit op een ontgoocheling. Van Veen verloor immers meteen in zijn openingswedstrijd van Rob Cross en kon daardoor geen vervolg breien aan zijn sterke start van het seizoen.

Intussen was de Nederlander ook begonnen aan zijn debuutjaar in de Premier League Darts. Daarin liet hij regelmatig zien dat hij zich kan meten met de absolute wereldtop. Van Veen slaagde er weliswaar niet in om een weektitel te veroveren, maar bereikte wel vier keer de finale. In de eindstand moest hij uiteindelijk genoegen nemen met de zevende plaats.

Op de World Cup of Darts vormde Van Veen samen met Michael van Gerwen het als tweede geplaatste Nederlandse duo. Nederland stroomde in de achtste finales in en rekende vervolgens af met Zweden en Duitsland. Ook titelverdediger Noord-Ierland moest er in de halve finales aan geloven, waardoor de Nederlanders zich mochten opmaken voor de finale tegen Engeland. Daarin bleken Luke Humphries en Luke Littler echter te sterk.

Ook op de World Matchplay liet Van Veen zich opnieuw gelden. De Nederlander haalde de halve finales, waarin hij het moest opnemen tegen Gerwyn Price. De Welshman bleek met 17-10 uiteindelijk een maatje te groot, waardoor Van Veen opnieuw net naast een finaleplaats greep. Ook op de World Series of Darts Finals haalde hij de halve finales, ditmaal was Ross Smith met 11-8 te sterk.

Op de World Grand Prix bereikte Van Veen eveneens de kwartfinales. Daarin moest hij zijn meerdere erkennen in James Wade, waardoor ook op dat toernooi een plaats bij de laatste vier buiten bereik bleef.

Van Veen gaf zelf al aan dat hij naar zijn gevoel nog te weinig toernooien wint. De Nederlander haalt regelmatig de laatste fases van grote toernooien, maar slaagt er voorlopig nog niet in om die sterke prestaties om te zetten in grote individuele titels. Dat neemt niet weg dat hij een uitstekend seizoen beleeft en zich steeds nadrukkelijker tussen de wereldtop nestelt. Met de komende majors in het vooruitzicht krijgt Van Veen bovendien nieuwe kansen om die volgende stap te zetten. De vraag is vooral of hij zijn constante niveau eindelijk kan bekronen met een grote individuele prijs.

De derde Nederlander op de year-to-date ranking is misschien enigszins verrassend Kevin Doets. De 28-jarige darter, die in Zweden woont, staat op een knappe negende plaats op deze ranglijst. Doets kende een uitstekend seizoen op de vloertoernooien en de European Tour, maar kon die goede vorm voorlopig nog niet volledig doortrekken naar de grote televisietoernooien.

Op de World Masters slaagde Doets er niet in om de hoofdtabel te bereiken. In de tweede voorronde liep hij tegen een nipte 3-2 nederlaag aan tegen Madars Razma, waardoor zijn toernooi er al vroeg op zat.

Op de UK Open liet de Nederlander wel zien waartoe hij in staat is. Doets stroomde in de derde ronde in en versloeg Ricardo Pietreczko met 6-4. Vervolgens moest ook zijn landgenoot Jeffrey de Graaf eraan geloven. Zo plaatste Doets zich voor de vijfde ronde, waarin hij het opnam tegen wereldkampioen Luke Littler. Ondanks een sterke prestatie moest hij daarin met 10-8 nipt het onderspit delven.

Voor Doets werd 2026 bovendien een bijzonder jaar, want hij maakte zijn debuut op de World Matchplay. De Nederlander liet meteen een uitstekende indruk achter met een gemiddelde van ruim 104. Toch volstond dat niet om de openingsronde te overleven. Ross Smith trok met 10-6 aan het langste eind en maakte zo een einde aan het debuut van Doets in Blackpool. De World Series of Darts Finals werd geen succes voor Doets, die in de openingsronde met 6-3 verloor van de latere winnaar Ross Smith.

Ook op de World Grand Prix mocht Doets voor het eerst aantreden. Het dubbel-in-dubbel-uitformat bleek echter een lastige uitdaging. In zijn openingswedstrijd verloor hij met 2-1 van Nathan Aspinall, waardoor ook daar zijn eerste deelname beperkt bleef tot één wedstrijd.

Ondanks die vroege uitschakelingen op de twee laatstgenoemde majors mag Doets terugblikken op een sterk seizoen. Zijn prestaties op de vloertoernooien en de European Tour hebben hem een uitstekende uitgangspositie op de year-to-date ranking opgeleverd. Bovendien is hij geplaatst voor de komende majors, waar hij nieuwe kansen krijgt om zich ook op het grote podium te onderscheiden. Als hij zijn goede vorm weet vast te houden, behoort een verdere opmars op de ranglijst zeker tot de mogelijkheden.

Op de elfde plaats in de year-to-date ranking vinden we Danny Noppert terug. ‘The Freeze’ kende een wisselvallig seizoen op de majors, met een kwartfinale op de World Masters en de UK Open als voorlopig beste resultaten.

Noppert begon het jaar met een sterke prestatie op de World Masters. Na zeges op achtereenvolgens Daryl Gurney en Stephen Bunting plaatste hij zich voor de kwartfinales. Daarin bleek Luke Humphries echter met 4-0 te sterk.

Ook op de UK Open, een toernooi dat Noppert in het verleden al eens wist te winnen, maakte de Nederlander indruk. In de vierde ronde rekende hij met 10-4 af met Dimitri Van den Bergh. Bovendien zorgde hij in die wedstrijd voor een bijzonder hoogtepunt door een negendarter te gooien.

Noppert zette zijn sterke reeks vervolgens voort met overwinningen op Peter Wright en Luke Humphries, waardoor hij voor de tweede major op rij de kwartfinales bereikte. Daarin wachtte opnieuw een zware opdracht tegen Luke Littler. De jonge Engelsman trok met 10-6 aan het langste eind en maakte zo een einde aan de ambities van Noppert.

Op de World Matchplay kon de Nederlander geen vervolg breien aan die goede prestaties. In zijn openingswedstrijd liep hij tegen een zware 10-3 nederlaag aan tegen Rob Cross, waardoor zijn toernooi er al na één wedstrijd op zat. Ook op de World Series of Darts Finals was de eerste ronde meteen zijn eindstation na een 6-4 nederlaag tegen Littler.

Ook op de World Grand Prix slaagde Noppert er niet in om ver door te stoten. Na een overwinning in de openingsronde tegen Ryan Joyce leek er nochtans meer mogelijk, maar in de tweede ronde nam de Welshman met 3-0 revanche en schakelde hij de Nederlander uit.

Noppert heeft dit seizoen dus al enkele mooie momenten beleefd op de majors, maar slaagde er nog niet in om die prestaties om te zetten in een halve finale of finale. Toch krijgt hij dit najaar nog verschillende kansen om zich te herpakken. Met uitzondering van de Grand Slam of Darts is hij verzekerd van deelname aan de resterende majors. Vooral op de toernooien waar hij zijn beste niveau haalt, zal Noppert hopen opnieuw een gooi te kunnen doen naar de titel.

Op de zestiende plaats op de year-to-date ranking vinden we Jermaine Wattimena terug. ‘The Machine Gun’ kende tot dusver een moeizaam seizoen op de majors, waar hij er maar één keer in slaagde om de openingsronde te overleven.

Zijn majorcampagne begon nochtans meteen met een tegenvaller. Op de World Masters verloor Wattimena in de openingsronde met 3-0 van Chris Dobey. Ook op de UK Open kon hij zich niet herpakken. Daar ging hij in zijn eerste wedstrijd met 10-5 onderuit tegen Mensur Suljovic.

Op de World Matchplay hoopte de Nederlander de negatieve spiraal te doorbreken, maar ook in Blackpool bleef een goed resultaat uit. Wattimena nam het in de openingsronde op tegen James Wade, die met 10-7 aan het langste eind trok. Zo moest hij voor de derde major op rij al na zijn eerste wedstrijd huiswaarts keren. En dat werden vier eerste ronde nederlagen op rij voor Wattimena, die ook in eigen land op de World Series of Darts Finals meteen sneuvelde na een 6-4 nederlaag tegen Humphries.

Op de World Grand Prix kwam er eindelijk beterschap. Wattimena rekende in de openingsronde af met Chris Dobey en boekte zo zijn eerste overwinning op een major dit seizoen. In de tweede ronde wachtte echter een zware opdracht tegen Luke Humphries. De latere toernooiwinnaar bleek met 3-0 te sterk, waardoor ook in Leicester de kwartfinales buiten bereik bleven.

Buiten de majors heeft Wattimena nochtans geen slecht seizoen achter de rug. Zijn positie op de year-to-date ranking toont aan dat hij ook in 2026 regelmatig punten heeft verzameld. Toch zal hij zijn resultaten op de grote televisietoernooien willen verbeteren om zijn seizoen extra glans te geven.

Daarbij wordt het komende EK bijzonder belangrijk. Wattimena bereikte twee jaar geleden de finale van het European Championship en heeft dus een aanzienlijk bedrag aan prijzengeld te verdedigen. Als hij die prestatie niet kan evenaren, dreigt hij wat terrein te verliezen op de wereldranglijst. De Nederlander zal er dan ook alles aan willen doen om in Dortmund opnieuw een sterk resultaat neer te zetten.

De volgende Nederlander in dit overzicht is Dirk van Duijvenbode, die op de achttiende plaats staat op de year-to-date ranking. ‘Aubergenius’ kende een wisselvallig seizoen op de majors, maar liet vooral op de World Matchplay zien dat hij nog altijd in staat is om ver door te stoten op het hoogste niveau.

Zijn campagne op de World Masters begon nochtans met een tegenvaller. Van Duijvenbode slaagde er niet in om zich voor de hoofdtabel te plaatsen nadat hij in de eerste voorronde met 3-1 verloor van Beau Greaves. Ook op de UK Open kon hij geen potten breken. Daar ging hij in zijn openingswedstrijd onderuit tegen Gary Anderson.

Op de World Matchplay volgde echter een bijzonder sterke prestatie. Van Duijvenbode begon zijn toernooi met een spectaculaire 13-11 overwinning op Chris Dobey. In de tweede ronde volgde opnieuw een thriller, waarin hij zijn landgenoot Michael van Gerwen met 14-12 uitschakelde. Daarmee plaatste hij zich voor de kwartfinales, waarin hij opnieuw tegenover Anderson stond. Ditmaal trok de Nederlander wel aan het langste eind en boekte hij met een overwinning op de Schot een plaats bij de laatste vier.

In de halve finales wachtte Luke Littler, die uiteindelijk een maatje te groot bleek. Van Duijvenbode kon het hoge niveau van zijn eerdere wedstrijden niet doortrekken en ging met liefst 17-5 onderuit. Toch mocht hij terugblikken op een geslaagd toernooi, waarin hij onder meer twee gevestigde namen uit de wereldtop uitschakelde.

De World Series of Darts Finals bracht Van Duijvenbode in de openingsronde tegen Viktor Tingström. De Zweed werd met 6-4 opzijgezet en vervolgens zorgde Van Duijvenbode voor een stunt door Humphries met 10-9 te vloeren. De kwartfinales waren uiteindelijk het eindstation na een 10-8 nederlaag tegen Van Veen.

Op de World Grand Prix kon Van Duijvenbode geen vervolg breien aan die sterke prestatie. In de openingsronde nam hij het op tegen Gian van Veen, maar zijn landgenoot bleek met 2-0 te sterk. Daardoor zat zijn toernooi er al na één wedstrijd op.

Voor Van Duijvenbode blijft de World Matchplay dus voorlopig het hoogtepunt van zijn majorcampagne in 2026. De Nederlander heeft dit seizoen al bewezen dat hij op zijn beste dagen met de absolute wereldtop kan wedijveren. Met uitzondering van de Grand Slam of Darts is hij geplaatst voor de overige majors dit najaar. Dat biedt hem de kans om zijn sterke optreden in Blackpool een vervolg te geven en zijn seizoen alsnog extra glans te bezorgen.

Twee plaatsen lager dan Dirk van Duijvenbode vinden we Niels Zonneveld terug. ‘Triple Z’ kende een uitstekend seizoen op de vloertoernooien en de European Tour, waardoor hij flink is opgeklommen op de wereldranglijst. Ook op de majors liet de Nederlander bij momenten zien dat hij steeds beter kan wedijveren met de gevestigde namen.

Zijn majorseizoen begon op de World Masters, waar Zonneveld zich via de voorrondes wist te plaatsen voor de hoofdtabel. Na overwinningen op achtereenvolgens Jesus Salate, Henry Coates en Kim Huybrechts mocht hij het opnemen tegen Gary Anderson. Daarin bood hij de Schot stevig weerstand, maar uiteindelijk trok Anderson met 3-2 aan het langste eind.

Op de UK Open slaagde Zonneveld er eveneens in om een ronde te overleven. Hij versloeg Tom Bissell in zijn openingswedstrijd, maar moest een ronde later zijn meerdere erkennen in Daryl Gurney. De Noord-Ier won met 10-7 en maakte zo een einde aan het toernooi van de Nederlander.

Voor Zonneveld was 2026 ook het jaar van zijn debuut op de World Matchplay. Daarin maakte hij meteen indruk door Stephen Bunting het vuur aan de schenen te leggen. In een bijzonder spannende wedstrijd kreeg Zonneveld zelfs kansen om de partij naar zich toe te trekken, maar enkele gemiste matchdarts werden hem uiteindelijk fataal. Bunting ontsnapte en won met 13-12, waardoor de Nederlander zijn debuut in Blackpool niet kon bekronen met een plaats in de tweede ronde.

Op de World Grand Prix volgde vervolgens zijn beste majorprestatie van het seizoen. Zonneveld begon sterk aan het toernooi met een overwinning op Josh Rock en rekende daarna ook af met Gary Anderson. Daarmee plaatste hij zich voor de kwartfinales, waar Luke Humphries op hem wachtte. De latere toernooiwinnaar bleek uiteindelijk een maatje te groot en maakte een einde aan het sterke optreden van de Nederlander.

Toch kan Zonneveld met vertrouwen terugkijken op zijn seizoen tot dusver. Zijn prestaties op de vloertoernooien en de European Tour tonen aan dat hij grote stappen heeft gezet, terwijl hij op de World Grand Prix bewees ook op een major ver te kunnen komen. Met de resterende grote toernooien van dit jaar in het vooruitzicht krijgt ‘Triple Z’ nieuwe kansen om die ontwikkeling te bevestigen en mogelijk opnieuw voor een verrassing te zorgen.

Lange tijd zou Michael van Gerwen ongetwijfeld als eerste Nederlander in dit overzicht aan bod zijn gekomen. In 2026 is dat echter allerminst het geval. De 37-jarige Vlijmenaar staat op de year-to-date ranking pas op de 22e plaats en beleeft daarmee een bijzonder wisselvallig seizoen op de grote toernooien.

Van Gerwen begon zijn majorcampagne met een tegenvaller op de World Masters. In de openingsronde verloor hij met 3-1 van Damon Heta, waardoor hij meteen huiswaarts moest keren. Op de UK Open volgde enig herstel. Na overwinningen op achtereenvolgens Nathan Aspinall en Kai Gotthardt bereikte hij de laatste zestien. Daarin wachtte James Wade, die met overtuigende 10-3 cijfers aan het langste eind trok.

Ook in de Premier League Darts verliep het seizoen niet zoals Van Gerwen had gehoopt. De Nederlander is met zeven weektitels nog altijd recordhouder in de prestigieuze competitie, maar slaagde er dit jaar niet in om de play-offs te bereiken. Hij eindigde uiteindelijk op de vijfde plaats, net buiten de top vier die recht gaf op deelname aan de finaleronde.

Op de World Cup of Darts kon Van Gerwen wel nog eens een mooie prestatie neerzetten. Samen met Gian van Veen vormde hij het Nederlandse duo dat de finale bereikte. Daarin moesten de Nederlanders echter hun meerdere erkennen in Engeland, met Luke Humphries en Luke Littler als tegenstanders. Ondanks de nederlaag leverde de finaleplaats Van Gerwen een positief moment op in een seizoen waarin de grote individuele resultaten voorlopig uitbleven.

Met dat resultaat op zak trok Van Gerwen vervolgens naar de World Matchplay, waar hij hoopte opnieuw aan te knopen met zijn beste niveau. In de openingsronde rekende hij af met Andrew Gilding, maar bij de laatste zestien volgde een bijzonder pijnlijke uitschakeling. Zijn landgenoot Dirk van Duijvenbode bleek met 14-12 te sterk en stuurde de voormalig wereldkampioen naar huis.

In eigen land kwam Van Gerwen vervolgens in actie op de World Series of Darts Finals. Als titelverdediger liep het echter meteen in de openingsronde mis, Daryl Gurney bleek immers met 6-5 te sterk.

Ook op de World Grand Prix kon Van Gerwen geen vervolg breien aan zijn seizoen. In de openingsronde nam hij het op tegen Ryan Joyce, maar de Engelsman trok met 2-1 aan het langste eind. Zo bleef Van Gerwen opnieuw achter met een vroege uitschakeling op een major.

De resultaten op de grote toernooien staan in schril contrast met de status die Van Gerwen jarenlang genoot binnen het Nederlandse en internationale darts. De Nederlander beschikt nog altijd over de ervaring en het vermogen om op het hoogste niveau te presteren, maar slaagt er dit seizoen te weinig in om dat om te zetten in aansprekende resultaten. Met de resterende majors van het jaar krijgt hij nog kansen om het tij te keren en te bewijzen dat hij opnieuw een hoofdrol kan spelen op de grootste podia.

Voor de volgende Nederlander moeten we een flink eindje afzakken op de year-to-date ranking. Op de 43e plaats vinden we Richard Veenstra terug. ‘Flyers’ kende een beperkt majorseizoen, waarin hij slechts op twee toernooien in actie kwam.

Op de World Masters slaagde Veenstra er niet in om de hoofdtabel te bereiken. In de tweede voorronde liep hij tegen een nederlaag aan, waardoor zijn toernooi er al vroeg op zat. Op de UK Open wist hij zich wel te plaatsen voor de vierde ronde. Na een overwinning op Alan Soutar leek er meer mogelijk, maar daarin moest hij na een spannende wedstrijd met 10-9 zijn meerdere erkennen in Gabriel Clemens.

Voor de overige individuele majors wist Veenstra zich dit jaar niet te plaatsen. Toch krijgt de Nederlander later dit seizoen nog enkele belangrijke kansen om zich op het grote podium te tonen. Hij heeft zich verzekerd van deelname aan de Players Championship Finals en het WK Darts, waar hij hoopt zijn seizoen alsnog een positieve wending te geven.

Net achter Veenstra op de year-to-date ranking vinden we Maik Kuivenhoven. Voor de Nederlander staat er dit najaar bijzonder veel op het spel, want hij is nog verwikkeld in een zware strijd om zijn PDC Tour Card te behouden.

Kuivenhoven kwam dit jaar op slechts één major in actie: de UK Open. Daarin verloor hij in zijn openingswedstrijd met 6-5 van Michael Unterbuchner. Veel kansen om zich op de grote televisietoernooien te bewijzen, kreeg hij dus niet. Voorlopig heeft Kuivenhoven zich dit najaar alleen geplaatst voor de Players Championship Finals en het WK Darts. Die toernooien worden dan ook bijzonder belangrijk voor de Nederlander, die zijn plaats op het hoogste niveau wil veiligstellen.

Op de 64e plaats van de year-to-date ranking vinden we Jimmy van Schie terug. De boomlange Nederlander kende een bijzonder jaar, want nadat hij eind vorig jaar het WDF-WK won, veroverde hij vervolgens zijn PDC Tour Card. Daarmee kreeg hij de kans om zich voor het eerst structureel te meten met de wereldtop binnen de PDC.

Van Schie begon zijn majorcampagne uitstekend door zich via de voorrondes te plaatsen voor de hoofdtabel van de World Masters. Daarin wachtte Ross Smith, die met 3-1 te sterk bleek. Ook op de UK Open kwam Van Schie in actie, maar daar liep hij in zijn openingswedstrijd tegen een 6-2 nederlaag aan tegen Tom Bissell.

De UK Open was voorlopig de tweede en laatste major waarop Van Schie dit jaar aan de oche verscheen. Voor de overige grote toernooien wist hij zich niet te plaatsen. Later dit seizoen krijgt hij op het WK Darts nog een belangrijke kans om ervaring op te doen en te laten zien wat hij op het hoogste niveau in zijn mars heeft. Na zijn succesvolle periode bij de WDF zal Van Schie vooral hopen dat hij ook binnen de PDC verdere stappen kan zetten.

Buiten de top 64 van de year-to-date ranking vinden we nog enkele Nederlandse Tour Card-houders terug. Christian Kist staat momenteel op de 67e plaats. De voormalig BDO-wereldkampioen slaagde er dit jaar nog niet in om een wedstrijd op een major te winnen. ‘The Lipstick’ krijgt later dit seizoen wel nog kansen om zich te tonen op het grote podium, want hij heeft zich voorlopig geplaatst voor zowel de Players Championship Finals als het WK Darts.

Nog iets lager op de ranglijst vinden we Alexander Merkx terug op de 73e plaats. Hij kwam dit jaar alleen in actie op de UK Open, maar liet daar wel een sterke indruk achter. Merkx begon zijn toernooi met overwinningen op achtereenvolgens Jannis Barkhausen, Marvin van Velzen en Sam Spivey. Daarmee plaatste hij zich voor de vierde ronde, waarin Jonny Clayton echter een maatje te groot bleek. De Welshman maakte met een overtuigende overwinning een einde aan het toernooi van de Nederlander.

Net als Kist mag Merkx zich later dit jaar nog opmaken voor de Players Championship Finals en het WK Darts. Dat zijn belangrijke kansen om alsnog een sterk resultaat neer te zetten en zijn positie op de ranking verder te verbeteren.

Op de 79e plaats op de year-to-date ranking vinden we Raymond van Barneveld terug. De vijfvoudig wereldkampioen beleeft een bijzonder moeilijk seizoen en slaagt er voorlopig niet in om op de grote toernooien zijn beste niveau te halen.

‘Barney’ liet begin dit jaar verstek gaan voor de World Masters, waardoor hij meteen een belangrijke kans miste om zich op een major te tonen. Op de UK Open kwam hij wel in actie. Daar begon hij met een overwinning op Karel Sedlacek, maar in de volgende ronde liep het helemaal mis. Tegen zijn landgenoot Wessel Nijman moest Van Barneveld met liefst 10-1 het onderspit delven.

Voor kwalificatie voor de World Matchplay en de World Grand Prix kwam de Nederlander dit jaar nooit in aanmerking. Daarmee bleef zijn aanwezigheid op de grote televisietoernooien bijzonder beperkt.

Van Barneveld is inmiddels 59 jaar en staat voor de uitdaging om zijn seizoen alsnog een positieve wending te geven. Voorlopig heeft hij zich alleen verzekerd van deelname aan het WK Darts. Dat wordt een belangrijke afspraak voor de Nederlandse dartslegende, die op het grootste podium opnieuw wil laten zien dat hij nog altijd kan meestrijden op het hoogste niveau.

Ook Jeffrey de Zwaan, die begin dit jaar zijn PDC Tour Card heroverde, wist in 2026 voorlopig weinig indruk te maken. De Nederlander strandde in de voorronde van de World Masters en slaagde er ook op de UK Open niet in om een wedstrijd te winnen. Daardoor zien we De Zwaan dit najaar voorlopig op geen enkele major terug.

Ook Wesley Plaisier beleeft niet het beste seizoen uit zijn carrière. De boomlange Nederlander strandde net als De Zwaan in de voorronde van de World Masters en ging vervolgens ook op de UK Open meteen onderuit. Bovendien is zijn PDC Tour Card serieus in gevaar. Voorlopig heeft Plaisier zich voor geen enkele major in het najaar geplaatst, waardoor hij dringend betere resultaten nodig heeft om zijn positie op de PDC Tour veilig te stellen.

Net achter De Zwaan en Plaisier vinden we Jurjen van der Velde terug, die voorlopig nog net in de top 90 staat. De jonge Nederlander heroverde begin dit jaar zijn PDC Tour Card. Hij liet verstek gaan voor de World Masters en kwam op de UK Open niet verder dan de tweede ronde. Van der Velde wist zich onlangs wel te plaatsen voor het WK Darts, voorlopig de enige major waarop hij dit jaar nog in actie zal komen.

Net buiten de top 90 staat Chris Landman op de 92e plaats. 'The Countryman' slaagde er dit jaar nog niet in om een wedstrijd te winnen op een major en heeft zich voorlopig ook voor geen enkel groot televisietoernooi in het najaar geplaatst.

Jeffrey Sparidaans wist op de UK Open nog twee wedstrijden te winnen, maar strandde vervolgens tegen Connor Scutt. Ook voor hem staat er voorlopig geen deelname aan een major meer op het programma in 2026.

Sietse Lap veroverde begin dit jaar eveneens zijn PDC Tour Card, maar kon op de grote toernooien nog weinig potten breken. Zijn enige overwinning op een major boekte hij op de UK Open, waar hij Ted Evetts versloeg. In de daaropvolgende ronde verloor hij met 6-1 van Cristo Reyes. Ook Lap heeft zich voorlopig voor geen enkele major in het najaar geplaatst.

Voor Marvin van Velzen en Dennie Olde Kalter ziet het plaatje er evenmin rooskleurig uit. Geen van beiden wist dit jaar al een wedstrijd te winnen op een major en ook voor het najaar hebben ze zich voorlopig nergens voor geplaatst. Zonder een sterke eindsprint dreigen beide Nederlanders daardoor hun PDC Tour Card kwijt te raken.