Vincent van der Voort kritisch op 'knuffelcultuur' in het darts: "Die wedstrijd is nog lang niet klaar en ze staan elkaar te omhelzen"

De sportiviteit tussen darters is de afgelopen jaren steeds zichtbaarder geworden. Een boks na een knappe finish, een omhelzing na een belangrijke leg of zelfs uitgebreid feliciteren terwijl de wedstrijd nog bezig is: het hoort inmiddels bijna bij het moderne darts. Maar niet iedereen kan die ontwikkeling waarderen. In de meest recente aflevering van de Darts Draait Door-podcast pleitte Vincent van der Voort juist voor meer rivaliteit op het podium.

Een knuffel na afloop hoeft volgens de voormalig darter helemaal geen probleem te zijn. Tijdens een wedstrijd ligt dat echter anders. "Als het na afloop gebeurt en je bent sportief met elkaar, dan is het niet zo heel erg", legt hij uit. "Alleen is het bij het darten bijna gewoon een vriendengroep aan het worden."

Als voorbeeld haalt hij de recente finale tussen Gerwyn Price en Luke Humphries op de World Grand Prix aan. Price was geweldig begonnen, maar zag Humphries zich met een belangrijke 105-finish terugknokken tot 3-1. "Humphries gooit 105 uit en dan wordt het 3-1. Die wedstrijd is nog lang niet klaar en ze staan elkaar te omhelzen. Alsof het allemaal hartstikke leuk is wat er gebeurt. Ja, het is leuk, maar nee: dat is het niet op dat moment."

Price had volgens hem juist alle reden om op dat moment flink te balen. "Price had hem liggen en kon er 4-0 van maken om afstand te nemen. Nu komt hij weer terug in de wedstrijd en vervolgens kwam hij 4-3 achter. Het is niet leuk dat dat gebeurt."

Daarbij maakt hij de vergelijking met voetbal. "Ik vind het ook niet leuk als Feyenoord scoort en een Ajax-speler hem gaat omhelzen. Dat zie je nooit gebeuren: 'Wat een geweldige goal maak jij.' Dat wil ik ook niet zien. Ik wil gewoon zien dat ze tegen elkaar opboksen en alles eraan doen om te winnen."

Dat betekent volgens hem niet dat spelers elkaar niets hoeven te gunnen. Een boks na een bijzondere finish is meer dan voldoende. Daarna moet de volledige concentratie weer op de wedstrijd liggen. "Dan kun je ook gewoon een boks geven: knappe finish. En vervolgens helemaal in jezelf gekeerd blijven, want je moet weer verder."

Dat andere dartsliefhebbers juist genieten van de kameraadschap op het podium, begrijpt hij eveneens. Toch kijkt hij zelf anders naar topsport. "Misschien zeggen andere mensen: 'Ik vind het fantastisch, mooi dat hij dat doet, sportief.' Dan vind ik dat ook prima. Maar voor mij: ik vind sport het leukst als er een beetje haat en nijd is onder elkaar. Als het maar wel binnen de lijntjes blijft."

Als voorbeeld komt de beruchte confrontatie tussen Price en Gary Anderson op de Grand Slam of Darts in 2018 ter sprake. Die wedstrijd liep qua emoties behoorlijk op, maar wordt jaren later nog altijd herinnerd. Juist daarin zit volgens hem de aantrekkingskracht.

"Daar sprak iedereen schande van. En vervolgens gebruiken ze dat clipje nog steeds. Iedereen vindt het fantastisch en iedereen heeft het nog steeds over die finale. Dat soort wedstrijden herinner je je."

Ook uit zijn eigen carrière kent hij voldoende voorbeelden. Zo wordt een oude wedstrijd tegen Adrian Lewis aangehaald. In de eindfase van de wedstrijd liet hij 92 over na een score van 140, waarna Lewis plotseling 164 uitgooide.

Veel behoefte aan een warme felicitatie was er op dat moment niet. "Ik moest daarna nog een interviewtje geven en toen zei ik: het is wel knap, hè. Triple 20, triple 18, midden in de bull. Maar ik stond niet naar dat bord te kijken. Ik hoorde het alleen."

Dat is volgens hem precies de emotie die bij topsport hoort. Wie zojuist een beslissende leg heeft verloren, hoeft niet meteen net zo enthousiast te zijn als degene die heeft gewonnen. "Misschien ben ik daar gewoon anders in dan anderen. Ik ben dan gewoon helemaal vertiefd dat ik verloren heb. Het staat 5-5 en hij gooit 164 uit."

Ook situaties waarin spelers lachen nadat hun tegenstander een enorme finish produceert, begrijpt hij nauwelijks. "Dat is helemaal niet grappig. Het is gewoon echt klote als dat op dat moment gebeurt."

Sportiviteit mag er dus absoluut zijn, maar wat hem betreft vooral wanneer de laatste pijl is gegooid. Een hand, eventueel een korte omhelzing en daarna is het klaar. Tijdens de wedstrijd ziet hij echter liever twee spelers die uitstralen dat er maar één ding telt: winnen. "Als je net zo blij bent als de winnaar, vind ik dat helemaal niks."