“Phil riep me bij zich en begon over zijn huizen en geld te praten. Maar ik dacht alleen: maandag verandert mijn leven" - Steve West blikt terug op legendarische overwinning op Taylor

Steve West keert met een zichtbaar goed gevoel terug naar SuperCity, een locatie - de thuishaven van de MODUS Super Series - die voor hem in de loop der jaren is uitgegroeid tot veel meer dan zomaar een toernooihal. In een openhartig gesprek blikt de Engelsman terug op zijn carrière, de mentale druk van het profcircuit en de bijzondere band die hij heeft opgebouwd met deze speellocatie. Wat vooral opvalt: West spreekt niet als iemand die nog midden in de stress van de tour zit, maar als iemand die eindelijk ademruimte heeft gevonden.

West steekt direct van wal wanneer het over SuperCity gaat. De locatie roept bij hem sterke herinneringen op, en vooral positieve. “Dit is waarschijnlijk de enige plek in de laatste tien tot vijftien jaar waar ik me echt gelukkig en comfortabel voelde tijdens het spelen,” zegt hij eerlijk.

Waar veel spelers het gevoel hebben dat ze overal moeten presteren onder maximale spanning, ervaart West hier juist het tegenovergestelde. De sfeer, de omgeving en de opzet van het evenement zorgen ervoor dat hij vrijuit kan spelen. “Het is de druk, of eigenlijk het gebrek daaraan. Op de tour sta je continu onder spanning: als je niet wint, kun je je rekeningen niet betalen. Hier is alles relaxter. De sfeer is rustig, alles is eenvoudiger. Dat helpt mijn spel enorm.”

Niet alleen sportief, maar ook privé heeft West een duidelijke keuze gemaakt. Hij is recent verhuisd richting Portsmouth, waar hij samen met zijn vrouw en hond een rustiger leven heeft opgebouwd. “Het heeft niets met darts alleen te maken,” legt hij uit. “Het is een levenskeuze. We wilden een andere omgeving, een rustiger tempo. Voor mij, mijn vrouw en de hond is dit perfect.”

Die rust lijkt voor hem essentieel te zijn geworden. Waar het leven op de PDC Tour vaak draait om reizen, hotels en constante prestatiedruk, heeft West nu bewust gekozen voor stabiliteit.

West herinnert zich zijn eerste bezoek nog levendig. De locatie maakte direct indruk, maar vooral op een onverwachte manier. “Ik dacht serieus: ik loop een kerk binnen en ga hier darts spelen,” lacht hij. “Maar eenmaal binnen zag ik de opzet en dacht ik: dit zijn eigenlijk perfecte omstandigheden.”

De locatie is in de loop der jaren bovendien flink veranderd. Volgens West is alles professioneler en comfortabeler geworden. “Vroeger was het veel meer open, een soort balkonsetting. Nu is alles afgesloten, strakker, professioneler. Voor spelers is dat echt beter.”

Een belangrijk thema in het gesprek is de mentale belasting van het profcircuit. West is opvallend eerlijk over de keerzijde van het bestaan als tourspeler. “Je speelt een toernooi, je gooit een gemiddelde van 104 en je verliest alsnog in de eerste ronde. En dan kun je je telefoonrekening niet eens betalen. Dat is de realiteit.”

Volgens hem zit de grootste druk niet alleen in wedstrijden, maar in alles wat daaraan voorafgaat: voorbereiding, reizen en kosten. “Je bent weken bezig met voorbereiding. Dan verlies je één wedstrijd en moet je alles weer inhalen. Dat is een cyclus die mentaal enorm zwaar is.”

Binnen SuperCity voelt dat anders, benadrukt hij. Daar staat een vaste vergoeding tegenover deelname, waardoor de financiële stress grotendeels wegvalt.

West is opvallend open over een moeilijke periode in zijn carrière. Wanneer hij terugkijkt op zijn diepste punt, laat hij weinig ruimte voor interpretatie. “Als ik was doorgegaan op dat pad, was ik hier nu niet meer geweest,” zegt hij zonder omwegen. “Het werd echt donker.”

Een keerpunt kwam volgens hem door zijn persoonlijke leven, met name zijn relatie. “Michelle heeft me daar echt uitgehaald. Zij heeft me geholpen uit die donkere periode te komen.”

Hij noemt het zelfs een opluchting dat hij de tour op dat moment heeft verlaten. “Mijn PDC Tour Card verliezen was misschien wel het beste wat me mentaal kon gebeuren.”

Een groot deel van het gesprek verschuift naar een bredere discussie: wat betekent het eigenlijk om een “professionele darter” te zijn? West is stellig: volgens hem is het huidige systeem scheef. “Een profvoetballer krijgt elke week betaald, of hij wint of niet. Een bokser krijgt betaald om te vechten. Maar in darts? Als je niet wint, verdien je niets.”

Volgens hem klopt de definitie van professionaliteit in de dartswereld niet. “Als je geen salaris krijgt, ben je geen professional. Je bent pas prof als je betaald wordt voor je werk.”

Ondanks de kritische toon is West trots op zijn carrière, met meerdere hoogtepunten die hij nooit zal vergeten. Eén daarvan steekt er voor hem bovenuit: zijn overwinning op Phil Taylor. “Dat moment in 2016… dat vergeet ik nooit meer,” zegt hij.

Ook eerdere prestaties blijven belangrijk, zoals zijn finaleplaats op de Dutch Open in 2007 en overwinningen op Michael van Gerwen tijdens televisietoernooien. “Michael was op zijn absolute top. Om hem op televisie te verslaan, dat zijn de momenten waar je het voor doet.”

West reflecteert ook op de bredere realiteit van de dartswereld. Niet iedereen die begint, bereikt uiteindelijk de top. “Iedereen wil wereldkampioen worden, maar hoeveel mensen worden dat echt?”

Volgens hem is er een duidelijk verschil tussen spelers die dromen van de wereldtitel en spelers die simpelweg een stabiel bestaan als prof nastreven. “Veel spelers willen gewoon professioneel darter zijn. Maar zodra je een tourkaart hebt, begint de echte druk pas.”

Zoals bij veel topsporters blijft de relatie met de sport complex. “Het is liefde en haat,” zegt West. “Als je wint is het geweldig. Als je verliest, haat je het.”

Die extremen maken darts volgens hem mentaal zwaar, maar ook verslavend. “De highs zijn enorm hoog. Maar de lows… die kunnen echt diep gaan.”

Een van de meest iconische momenten uit zijn carrière blijft zijn zege op Phil Taylor tijdens het World Grand Prix-toernooi. West herinnert zich vooral een opvallend voorval voorafgaand aan die wedstrijd. “Phil riep me bij zich en begon over zijn huizen en geld te praten. Maar ik dacht alleen: maandag verandert mijn leven.”

En dat gebeurde ook. West versloeg de legende en zorgde voor een van de grootste verrassingen van het toernooi. “Dat was zonder twijfel één van de beste momenten uit mijn carrière.”

Steve West kijkt uiteindelijk met gemengde gevoelens terug op zijn loopbaan. Geen wereldtitels, geen dominante periode, maar wel een carrière vol memorabele momenten, grote overwinningen en een lange aanwezigheid op het hoogste niveau. “Ik heb misschien niet alles gewonnen wat ik had kunnen winnen,” besluit hij. “Maar ik heb altijd alles gegeven.”