“Ik bleef tegen mezelf zeggen: je bent nog niet oud, Nathan" - Aspinall komt opnieuw boven water met titel op German Darts Grand Prix

Na maanden van zoeken, twijfelen en teleurstellingen heeft Nathan Aspinall eindelijk weer reden tot lachen. Op de European Tour in München pakte de Engelsman zijn eerste titel van 2026 – en misschien nog wel belangrijker: hij hervond het plezier in het spel dat hem de afgelopen jaren zoveel heeft gebracht.

De opluchting na zijn 8-5 overwinning tegen Danny Noppert in de finale van de German Darts Grand Prix was zichtbaar en hoorbaar na afloop. Aspinall, normaal gesproken een speler die leeft op emotie en adrenaline, had het de laatste tijd moeilijk. Niet zozeer vanwege een gebrek aan kwaliteit, maar door een combinatie van fysieke en mentale belasting, en de slopende reisagenda die het professionele darts met zich meebrengt.

“Het voelt geweldig,” begint hij eerlijk. “Ik denk dat mijn laatste toernooizege ergens in september was. Eerder dit jaar haalde ik nog een finale, maar verder heb ik eigenlijk niets gehad om te vieren. En dat maakt het zwaar. Elke week weer opdraven, en dan er in de tweede ronde uitgaan – dat kruipt in je hoofd.”

Nog geen 24 uur voor zijn triomf klonk Aspinall opvallend somber. Hij gaf toen toe dat hij op dit moment eigenlijk niet eens geniet van darten. Een opmerkelijke uitspraak voor een speler die bekendstaat om zijn passie op het podium. Maar zoals zo vaak in topsport, kan één moment alles doen kantelen.

“München heeft alles veranderd,” zegt hij nu. “Eén weekend kan echt het verschil maken. Begrijp me niet verkeerd: het reizen blijft zwaar, dat is nog steeds een probleem. Maar de motivatie en honger die deze overwinning me geeft, zijn ongelooflijk.”

Die hernieuwde drive is typerend voor Aspinall. Waar hij eerder nog worstelde met tegenvallende resultaten, kijkt hij nu alweer vooruit. “Ik wil volgende week weer spelen. Ik sta te popelen. Maar zo werkt het ook: als je dan in de eerste ronde verliest, voelt het meteen weer als een slecht weekend, een slechte prestatie.”

Dat deze overwinning geen toeval is, blijkt uit het werk dat Aspinall de afgelopen weken heeft verricht. Achter de schermen zocht hij nadrukkelijk naar oplossingen voor zijn vormdip. Daarbij kreeg hij hulp van zijn sportpsycholoog Sean, een samenwerking die nu zijn vruchten lijkt af te werpen.

“Ik ben trots op mezelf,” zegt hij. “Ik heb mezelf bij elkaar geraapt. De afgelopen twee weken heb ik keihard gewerkt met mijn sportpsycholoog om iets te vinden – een manier om weer in mijn ritme te komen. En dat heeft gewerkt.”

Hij benadrukt dat deze titel niet alleen zijn eigen verdienste is. “Ik ben Sean veel dank verschuldigd voor deze overwinning. Maar ook mezelf – ik heb er echt alles aan gedaan om hier weer te staan.”

Opvallend is dat Aspinall juist op de European Tour vaak zijn beste spel laat zien. Met deze titel voegt hij opnieuw een succes toe aan een indrukwekkende reeks: vier titels binnen twaalf maanden op dit circuit. De vraag dringt zich op: wat maakt hem juist hier zo sterk? “Ik ben gewoon een podiumspeler,” legt hij uit. “Op het podium ben ik beter dan op de vloer. Maar het heeft me lang gekost om de juiste aanpak te vinden tijdens toernooien.”

Hij doelt daarmee op de typische structuur van de European Tour, waar spelers te maken krijgen met lange dagen, onderbrekingen tussen wedstrijden en de constante vraag hoe ze die tijd het beste kunnen invullen. “Moet ik slapen? Moet ik eten? Blijf ik in de zaal? Ga ik terug naar het hotel? Dat soort dingen.”

Het zijn details die op het hoogste niveau het verschil maken. “Vorig jaar heb ik iets gevonden dat voor mij werkt. En dat heb ik dit weekend weer toegepast. En je ziet: het betaalt zich uit.”

De European Tour staat bekend om zijn intensiteit. Reizen, spelen, wachten – en dat alles in een strak schema. Voor veel spelers is het een uitputtingsslag. Ook Aspinall ontkomt daar niet aan. “Het is zwaar, echt zwaar,” geeft hij toe. “Het is vermoeiend, zowel fysiek als mentaal.”

Toch weigert hij zich daarachter te verschuilen. Integendeel: hij gebruikt het juist als motivatie. “Ik ben 34 jaar. Er zijn genoeg spelers die ouder zijn dan ik en nog steeds op topniveau presteren.”

Hij verwijst onder meer naar tegenstanders als Andrew Gilding en Jonny Clayton, beiden gevestigde namen die hun sporen ruimschoots hebben verdiend. “Als ik dan geen vijf of tien procent extra kan brengen ten opzichte van hen, dan doe ik iets verkeerd,” stelt Aspinall scherp.

Die mentaliteit typeert de Engelsman: kritisch, veeleisend en altijd op zoek naar verbetering. Tijdens het toernooi in München voerde hij voortdurend een interne dialoog om zichzelf scherp te houden. “Ik bleef tegen mezelf zeggen: je bent nog niet oud, Nathan. Kom op, haal die motivatie naar boven.”

Het is een aanpak die misschien simpel klinkt, maar op het hoogste niveau essentieel is. Darts is allang niet meer alleen een kwestie van techniek; het mentale aspect speelt een minstens zo grote rol. “Je probeert je energieniveau omhoog te krijgen,” legt hij uit. “Alles wat helpt, neem je mee.”

En soms zit dat ook in kleine, bijna banale dingen. Met een glimlach voegt hij toe: “Een blikje Red Bull doet ook wonderen.”

Met deze overwinning lijkt Aspinall een nieuwe fase in zijn seizoen te hebben ingeluid. De titel in München is niet alleen een prijs op de erelijst, maar vooral een mentale opsteker na een moeilijke periode. Waar hij eerder nog worstelde met motivatie en plezier, straalt hij nu weer de energie uit die hem zo gevaarlijk maakt op het podium. Voor zijn concurrenten is dat geen goed nieuws: een herboren Aspinall is een speler die op elk moment een toernooi kan winnen.

Toch blijft hij realistisch. Eén goed weekend maakt nog geen perfect seizoen. Maar het geeft wel richting en vertrouwen. “Dit is waarom ik dit spel speel,” zegt hij.

En dat gevoel – de adrenaline, de spanning, de steun van het publiek – is precies wat hem weer op de rails heeft gekregen.

Een factor die Aspinall zelf niet onbenoemd laat, is de steun van de fans. In München kon hij rekenen op een enthousiast publiek, iets wat op de Europese Tour vaker voorkomt. “De support dit weekend was fantastisch,” zegt hij dankbaar. “Dat helpt enorm. Het geeft je net dat beetje extra energie.”