Realistische Kevin Doets vergelijkt zichzelf niet met andere topnamen: ''Littler heeft twee wereldtitels op rij, Nijman heeft zes rankingtitels gewonnen''

De vormcurve van Kevin Doets blijft maar stijgen. Tijdens het Austrian Darts Open in Graz opende de Nederlander met een overtuigende 6-3 overwinning tegen zijn landgenoot Chris Landman en onderstreepte hij nogmaals waarom hij momenteel tot de meest stabiele spelers van het circuit behoort. Met een gemiddelde van 99 zette Doets zijn sterke reeks voort, slechts enkele dagen nadat hij onlangs zijn eerste Players Championship-titel had veroverd.

Na afloop bleef de Nederlander bij Dartsnieuws.com kritisch op zichzelf, ondanks opnieuw indrukwekkende cijfers. Dat tekent de huidige mentaliteit van Doets: tevreden zijn met winnen, maar voortdurend zoeken naar verbetering. “Het voelde eigenlijk niet eens als mijn beste wedstrijd,” vertelde Doets na afloop. “Maar als je dan alsnog een gemiddelde van 99 gooit en met 6-3 wint, dan mag je gewoon tevreden zijn.”

De grootste mijlpaal van de afgelopen weken was zonder twijfel zijn eerste Players Championship-titel. Voor Doets betekende die overwinning meer dan alleen een trofee: het was de bevestiging dat hij definitief aansluiting heeft gevonden bij de internationale top.

Opvallend genoeg had de Nederlander die eerste rankingtitel vooraf al als hoofddoel voor 2026 uitgesproken. Dat doel is inmiddels afgevinkt, waardoor de ambities automatisch groter worden. “Ik vond een titel winnen dit jaar een realistisch doel, en dat heb ik nu bereikt,” aldus Doets. “Mijn volgende realistische doel is de top 24 van de wereld bereiken. Dat is waar ik nu vooral naar kijk.”

Toch blijft het daar niet bij. De Nederlander denkt inmiddels verder vooruit en durft ook hardop over grotere dromen te spreken. “Natuurlijk wil ik uiteindelijk de top 16 halen en een major winnen. Iedereen wil een major winnen. Maar met de manier waarop ik nu speel — en hopelijk de rest van mijn carrière blijf spelen — geloof ik echt dat ik ooit een major ga winnen.”

Dat vertrouwen komt niet uit de lucht vallen. De cijfers van Doets zijn de laatste maanden indrukwekkend en vooral zijn scorend vermogen valt op. In veel wedstrijden behoort hij statistisch tot de absolute top van het deelnemersveld.

Waar Doets in het verleden nog regelmatig wedstrijden verloor op de dubbels, lijkt juist dat onderdeel van zijn spel enorme stappen te hebben gemaakt. Zelf erkent hij dat daarin misschien wel het grootste verschil zit met eerdere jaren. “Ik heb thuis een vaste trainingsroutine en die is voor een groot deel gericht op dubbels,” legt hij uit. “Het eerste halfuur tot uur van mijn training draait bijna volledig om finishes en dubbels. Dat heeft me de afgelopen maanden enorm geholpen.”

Volgens Doets is die vooruitgang op de dubbels zelfs één van de belangrijkste redenen waarom hij momenteel zo constant presteert. “Mijn dubbels zijn simpelweg veel beter dan vroeger. Daardoor win ik nu wedstrijden die ik eerder misschien had verloren.”

Dat verbeterde rendement maakt hem gevaarlijk tegen iedere speler op het circuit. Zeker omdat Doets zelf overtuigd is van zijn scorend vermogen. Eerder gaf hij al aan dat hij qua scoring met iedereen ter wereld mee kan.

De opmars van Kevin Doets heeft vanzelfsprekend geleid tot vergelijkingen met andere spelers die momenteel in topvorm verkeren, met name landgenoot Wessel Nijman en wereldnummer één Luke Littler.

Toch vindt Doets zelf dat hij nog niet in dat rijtje thuishoort. “Nee, dat denk ik niet. Niet zo groot als die gasten,” reageerde hij toen hem gevraagd werd of hij zichzelf momenteel tot de meest in vorm zijnde spelers ter wereld rekent.

“Om te beginnen heeft Luke Littler twee wereldtitels op rij gewonnen en hij is nummer één van de wereld. Wessel Nijman heeft dit jaar zes rankingtitels gepakt. Dus ja, ik speel goed, maar ik zit nog niet op hun niveau.”

De Nederlander ziet het vooral als een compliment dat zijn naam inmiddels naast die van zulke toppers wordt genoemd. “Ik waardeer het enorm en ik vind het een eer om in hetzelfde rijtje genoemd te worden als zij, maar ik ben daar nog niet. Ik ben nog bezig om stap voor stap omhoog te klimmen.”

Naast zijn prestaties op het podium viel tijdens de Austrian Darts Open nog iets anders op: Doets verscheen met een nieuwe walk-on song. Voor veel darters is de opkomstmuziek onderdeel van hun identiteit, en ook Doets blijkt daar serieus mee bezig te zijn. Zijn vorige nummer, Rock ’n’ Roll Night, voelde volgens hem nooit helemaal perfect.

“Het was een prima nummer, maar ik had nooit het gevoel: dit is het nummer dat ik de rest van mijn carrière wil houden,” vertelde hij. “Daarom ben ik verschillende nummers aan het uitproberen.”

De keuze voor de nieuwe walk-on kwam mede tot stand dankzij zijn vriendin en familie, die de afgelopen maanden actief hebben meegedacht. “Mijn vriendin heeft de laatste tijd veel gezocht naar geschikte walk-on songs. Dit weekend hebben we voor deze gekozen. Nu willen we vooral kijken hoe het publiek reageert. Als de reacties goed zijn, houden we hem. Zo niet, dan zoeken we verder.”

Doets kon er zelf ook wel om lachen toen werd gegrapt dat hij misschien na iedere titel van nummer zou wisselen. “Dat idee is eigenlijk nog niet eens zo slecht,” zei hij met een glimlach.

Misschien wel de belangrijkste verklaring voor zijn huidige vorm ligt echter buiten het podium. Volgens Doets is zijn leven het afgelopen jaar veel stabieler geworden — en dat vertaalt zich direct naar betere prestaties.

Tijdens het afgelopen WK gaf hij al aan dat hij zich dit seizoen volledig op darts kon richten. Waar veel spelers dat zeggen zonder dat het direct resultaat oplevert, maakt Doets die woorden momenteel daadwerkelijk waar. “Mijn leven is nu veel stabieler,” legt hij uit. “Ik weet waar ik speel, wanneer ik speel en wanneer ik thuis ben. Daardoor weet ik ook precies wanneer en hoe ik kan trainen.”

Die structuur heeft volgens de Nederlander een enorm effect gehad op zijn ontwikkeling. “Mijn trainingsroutine is de laatste tijd echt uitstekend. Dat is een groot onderdeel van waarom ik nu sta waar ik sta.”

Het lijkt erop dat Doets eindelijk de ideale balans heeft gevonden tussen reizen, trainen en rust nemen — iets wat voor veel profdarters een enorme uitdaging blijft gedurende het lange seizoen.

Ondanks zijn sterke vorm is deelname aan de World Cup of Darts voorlopig geen optie. De concurrentie binnen het Nederlandse darts is momenteel immers moordend, met namen als Gian van Veen en Wessel Nijman die eveneens grote stappen zetten. Toch raakt Doets daar niet gefrustreerd van. “Natuurlijk wil je de World Cup of Darts spelen, maar als Nederlander weet je hoe moeilijk het is om daar te komen,” zegt hij realistisch. “Je kunt dat niet als vanzelfsprekend doel zien.”

Hij wijst daarbij naar het voorbeeld van Gian van Veen, die zich in relatief korte tijd richting de top werkte. “Anderhalf jaar geleden wist Gian waarschijnlijk ook nog niet dat hij de World Cup of Darts zou spelen. Soms vallen dingen gewoon op hun plek. Als het gebeurt, gebeurt het. En als ik erbij zit, speel ik hem natuurlijk graag.”

Die ontspannen houding past bij de volwassen indruk die Doets momenteel maakt. Waar sommige spelers zich verliezen in rankings en rekenwerk, lijkt de Nederlander vooral gefocust op zijn eigen ontwikkeling.

Alsof de week nog niet bijzonder genoeg was, vierde Doets tussendoor ook nog zijn verjaardag. Veel tijd om uitgebreid stil te staan bij die mijlpaal had hij echter niet. Na de Players Championships in Hildesheim volgden direct reisdagen richting Wenen en Graz, waardoor een traditioneel feestje er niet in zat. “Ik heb mijn verjaardag eigenlijk nauwelijks gevierd,” vertelt hij. “Maar die titel winnen voelde als een perfecte viering.”

Dat moment werd extra speciaal doordat zijn ouders aanwezig waren — iets wat niet vaak voorkomt op toernooien. “Mijn ouders zijn er bijna nooit bij, dus dat maakte het extra bijzonder. Het is gewoon een geweldige week geweest.”

Ook in zijn wedstrijd liet Doets zien dat hij mentaal stappen heeft gezet. Hoewel hij bij een 5-1 voorsprong even wat concentratie verloor en zijn tegenstander terug liet komen tot 5-3, hield hij het hoofd koel op het beslissende moment. “In die fase verloor ik misschien even mijn focus,” gaf hij toe. “Maar in die laatste leg liet ik direct weer zien wat ik kan als het moet.”