Michael van Gerwen had niets te bewijzen, zei hij zelf. En toch voelde zijn overwinning in de
Bahrain Darts Masters als een statement. De 36-jarige Nederlander versloeg in de finale in Sakhir zijn landgenoot Gian van Veen met 8-6.
Na een periode waarin hij vaker naast de prijzen greep dan hij gewend was, stond de Nederlander weer met een grote trofee in zijn handen op een televisiepodium. De winnaar van het World Series-toernooi in Bahrein sprak na afloop met een ontspannen glimlach, maar ook met duidelijke overtuiging: hij is nog lang niet klaar.
“Het voelt altijd goed om te winnen,”
zei Van Gerwen nuchter. “Zeker op televisie. Het was vandaag niet makkelijk, ik maakte het mezelf af en toe onnodig moeilijk, maar over het geheel genomen heb ik gewoon heel goed gegooid. En dan win je dit soort wedstrijden.”
Focus en oude klasse
Wat vooral opviel tijdens het toernooi was de scherpte van Van Gerwen. Zijn combinatie-finishes waren weer van het niveau dat men jarenlang van hem gewend was. Zelf herkende hij dat beeld. “Ik voelde me goed, anders win je dit soort wedstrijden niet. Je speelt hier tegen de beste spelers ter wereld. Alle geplaatste spelers haalden de finaledag, dus je weet dat je elke wedstrijd moet blijven vechten.”
Juist dat vasthouden van focus was volgens Van Gerwen de sleutel. In de afgelopen zes maanden liet hij in meerdere grote wedstrijden winnende posities glippen. Dit keer niet. “Ik heb daarvan geleerd,” reageerde hij met een knipoog. “Vandaag heb ik het niet weggegooid, toch?”
Het was een kleine grap, maar de onderliggende boodschap was serieus. Van Gerwen heeft zichzelf opnieuw uitgevonden door kritisch te zijn op zijn eigen spel, zonder in paniek te raken. “Soms zit het tegen en dan moet je blijven geloven in je eigen kunnen. Dat heb ik altijd gedaan.”
Geen afscheid van de top
De overwinning in Bahrein was de eerste televisietitel van het nieuwe jaar en kwam na wat buitenstaanders bestempelden als een “slecht jaar”. Van Gerwen nuanceerde dat beeld direct. “Het was niet het slechtste jaar ooit, absoluut niet. Maar dit geeft natuurlijk vertrouwen. Het geeft rust, plezier en bevestiging. En ik weet dat ik nog meer kan laten zien.”
Die rust is belangrijk, zeker in een dartswereld die razendsnel verandert. Jonge spelers als Luke Littler hebben de sport in korte tijd opgeschud. Van Gerwen erkent dat zonder jaloezie. “Op dit moment is Luke Littler de beste speler ter wereld, dat kun je gerust zeggen. Waar ik mezelf plaats? Dat mogen jullie bepalen.”
Toch liet hij op het podium een veelzeggende opmerking vallen: "Vergeet mij niet.” Volgens Van Gerwen was het vooral humor. “Ik zeg dat gewoon graag. Iedereen kent mij. Maar het is wel zo: ik ben er nog steeds.”
Michael van Gerwen versloeg Gian van Veen in de finale van de Bahrain Darts Masters 2026
Fitter, scherper en hongerig
Naast zijn spel was ook zijn fysieke gesteldheid onderwerp van gesprek. Van Gerwen oogt fitter en gezonder dan voorheen, iets wat hij zelf ook erkent. “Ik ben er nog niet. Ik wil nog wat kilo's afvallen, maar rustig aan. Niet te snel. Ik voel me goed, ik voel me comfortabel en ik geniet weer.”
Die balans was lange tijd een worsteling. “Het klinkt makkelijk, maar dat is het niet. De tour is drukker dan ooit, met veel reizen en late speelsessies. Je moet echt leren om goed voor jezelf te zorgen.”
De Nederlander benadrukte hoe belangrijk gezondheid is geworden binnen het moderne darten. “Kijk waar de sport vandaan komt en waar we nu staan. We maken enorme stappen. Dan moet je zelf ook een stap extra zetten.”
Ervaring versus jeugd
Met 36 jaar behoort Van Gerwen inmiddels tot de ervaren garde. Soms voelt hij zich zelfs “een oude man op tour”, grapte hij. “Terwijl ik pas 36 ben. Ik loop al zo lang mee. Maar zolang ik mezelf blijf verbeteren en elke keer probeer de beste versie van Michael op het podium te laten zien, doe ik wat ik moet doen.”
Die ervaring helpt hem juist in situaties waarin anderen onder druk bezwijken. Zelfs toen tijdens het toernooi even de stroom uitviel, bleef Van Gerwen ontspannen. “Ik stond achter het podium te lachen. Ik keek waar Matt Porter (CEO van de PDC) was, volgens mij kwam de stoom uit zijn oren,” grapte hij.
Trofeeën, reizen en relativering
De overwinning leverde Van Gerwen opnieuw een fraaie trofee op. “Ik hou van dit soort bekers, die gouden. Ik heb die van twee jaar geleden ook nog thuis staan. Deze komt ernaast.”
Daarna wacht direct het volgende avontuur: Saudi-Arabië. De vraag of hij back-to-back World Series-titels kan winnen, liet hij open. “Dat zou mooi zijn. Het is al een tijd geleden, maar wie weet.”
Ook het eeuwige reizen kwam ter sprake. Hoeveel vluchten hij in zijn leven heeft gehad? Van Gerwen lachte. “Meer dan wie dan ook hier, denk ik. Maar dat is mijn leven. Klagen helpt niet. Je moet naar de positieve kanten kijken.”
Tot slot was er nog de kwestie van de Nederlandse nummer één-positie, die hij tijdelijk kwijt is aan Gian van Veen. Van Gerwen haalde zijn schouders op. “Laat hem die titel maar hebben. Ik heb dat label vijftien jaar gedragen.”
Conclusie
De overwinning in Bahrein voelt misschien als ‘slechts’ een World Series-titel, maar de symboliek is groot.
Michael van Gerwen oogt hongerig, fitter en scherper dan in lange tijd. Hij straalt rust uit, maar ook vastberadenheid. In een sport die steeds jonger en sneller wordt, laat hij zien dat ervaring, klasse en mentaliteit nog altijd tellen.
Of zoals hij het zelf het beste samenvatte, met een glimlach en een waarschuwing tegelijk:
“Vergeet mij niet.”