Terug in de Tijd - Max Hopp: de eerste Duitse European Tour-kampioen die zich na jaren van anonimiteit weer terugvocht naar de PDC

In deze rubriek keren we regelmatig terug in de tijd met een bepaalde darter. Vandaag doen we dat met de Duitser Max Hopp, ooit de grote belofte van het Duitse darter en na verschillende jaren afwezigheid sinds 2025 opnieuw actief op de PDC Pro Tour.

Max Hopp werd geboren op 20 augustus 1996 in het Idstein. Jarenlang gold 'Maximiser' als hét grote Duitse dartstalent. Al op jonge leeftijd liet de Duitser zien over uitzonderlijke kwaliteiten te beschikken en groeide hij uit tot een van de bekendste gezichten van het Duitse darts. Zijn carrière kende hoogtepunten die voor veel spelers onbereikbaar blijven, maar ook diepe dalen. Blessureproblemen, het verlies van zijn PDC Tour Card en meerdere mislukte pogingen om die terug te winnen brachten Hopp ver van het grote podium. Toch bleef hij geloven in een terugkeer. Inmiddels heeft de Duitser die weg naar boven opnieuw gevonden.

Hopp maakte al vroeg naam binnen de dartswereld. In 2011 bereikte hij de finale van het jongenstoernooi op de WDF World Cup. Een jaar later volgde een belangrijke overwinning: Hopp won het jongenstoernooi op de WDF Europe Youth Cup. Daarmee werd duidelijk dat Duitsland een talent in handen had dat mogelijk kon uitgroeien tot een toekomstige topspeler.

Zijn eerste opvallende prestaties bij de senioren volgden eveneens snel. Tijdens de Dutch Darts Masters van 2012 drong Hopp door tot de laatste zestien. Daarvoor had hij onder anderen Terry Jenkins en Steve Beaton verslagen. Uiteindelijk bleek Paul Nicholson een maatje te groot, maar de prestatie van de jonge Duitser maakte indruk.

In 2013 schreef Hopp opnieuw geschiedenis. Hij plaatste zich via de Centraal-Europese kwalificatie in Bielefeld voor het WK Darts. Daarmee werd hij destijds de op één na jongste speler ooit op het wereldkampioenschap. In Londen maakte hij meteen indruk door in de voorronde Charl Pietersen met 4-1 te verslaan.

Ook tegen Denis Ovens liet Hopp zien dat hij niet onder de indruk was van het grote podium. Hij won de eerste en derde set en kwam daardoor met 2-1 voor. Toch kon hij de klus niet afmaken. Ovens won vervolgens zes legs op rij en stuurde de Duitser met een 3-2 nederlaag naar huis.

Het was slechts het begin van een periode waarin Hopp steeds nadrukkelijker aan de deur van de internationale dartselite klopte. In 2013 speelde hij verschillende European Tour-toernooien en wist hij zich bovendien te plaatsen voor het EK Darts. Hoewel hij daar in de eerste ronde verloor van Paul Nicholson, verzamelde hij waardevolle ervaring.

Zijn ontwikkeling ging vervolgens gestaag verder. In 2014 was Hopp nog niet verzekerd van een PDC Tour Card, maar hij bleef zich via de European Tour en de Challenge Tour ontwikkelen. Hij wist zich voor zes van de acht European Tour-evenementen te plaatsen. Op de European Darts Grand Prix boekte hij zelfs een overwinning op Mike De Decker voordat Dave Chisnall een einde maakte aan zijn toernooi.

Een jaar later volgde een belangrijke stap in zijn ontwikkeling. Op het WK van 2015 zorgde Hopp voor een van de eerste grote verrassingen uit zijn carrière. Tegen Mervyn King speelde de Duitser een uitstekende wedstrijd en won hij met 3-2. Een 161-finish vormde het slotstuk van zijn overwinning. Bovendien gooide Hopp tijdens die wedstrijd maar liefst tien 180'ers.

De overwinning op King bevestigde dat Hopp niet langer uitsluitend als talent moest worden beschouwd. Hij was inmiddels een speler die ook gevestigde namen kon verslaan. Hoewel Vincent van der Voort hem in de tweede ronde met 4-0 uitschakelde, had Hopp opnieuw indruk gemaakt.

Later dat jaar volgde een van de belangrijkste successen uit zijn loopbaan. In de finale van het PDC World Youth Championship stond hij tegenover Nathan Aspinall. Hopp was gedurende vrijwel de hele wedstrijd in de achtervolging, maar sloeg toe op het moment dat het er echt om ging. In de beslissende leg pakte hij de overwinning met 6-5 en kroonde hij zich tot wereldkampioen bij de jeugd.

Die titel gaf hem bovendien toegang tot de Grand Slam of Darts van 2016. Daar kreeg hij te maken met spelers van het allerhoogste niveau, onder wie Michael van Gerwen. Hopp wist Martin Adams te verslaan, maar een nederlaag tegen Van Gerwen betekende uiteindelijk uitschakeling in de groepsfase.

Toch bleef Hopp zich ontwikkelen. In 2016 won hij een Development Tour-evenement en bereikte hij zijn eerste kwartfinale op de European Tour. Op de European Darts Matchplay versloeg hij Joe Murnan, Ian White en Terry Jenkins voordat Peter Wright hem uitschakelde. Het waren opnieuw signalen dat Hopp steeds dichter bij de absolute top kwam.

Tijdens de German Darts Open 2018 kreeg Hopp de kans om zich voor eigen publiek te laten zien. Die mogelijkheid greep hij met beide handen aan. Hij begon met een overwinning op Zoran Lerchbacher en zorgde daarna voor een enorme stunt door titelverdediger Peter Wright te verslaan. Daarmee was het toernooi nog lang niet voorbij. Hopp bleef winnen en rekende vervolgens af met Benito van de Pas en Joe Cullen. Voor het eerst stond een Duitse speler in de halve finale van een PDC European Tour-toernooi.

Daar wachtte Rob Cross, de regerend wereldkampioen. Opnieuw liet Hopp zich niet intimideren. De wedstrijd groeide uit tot een thriller en eindigde in een beslissende leg. Hopp miste eerst meerdere matchdarts om met 7-5 te winnen, maar bleef rustig. Uiteindelijk gooide hij 121 uit via de bullseye en plaatste hij zich voor de finale.

Daarin wachtte Michael Smith. De Engelsman had lange tijd de controle, maar Hopp bleef in het spoor. Opnieuw kwam het aan op de beslissende momenten. Met de stand op 7-7 moest één leg de winnaar bepalen. Hopp leverde opnieuw. Hij gooide wederom 121 uit via de bullseye, exact volgens dezelfde route als in zijn halve finale tegen Cross. Daarmee schreef hij geschiedenis. De Duitser werd de eerste speler uit zijn land die een PDC European Tour-titel wist te winnen.

Het succes bleek geen eenmalige uitschieter. Later dat jaar won Hopp ook Players Championship 19. Hij versloeg onder anderen Alan Norris, Darren Webster, Jamie Hughes en Jermaine Wattimena en bereikte vervolgens de finale. Daarin rekende hij af met Madars Razma. Het betekende zijn tweede seniorentitel binnen de PDC.

Ook op het WK bleef hij indruk maken. Tijdens het wereldkampioenschap van 2019 bereikte Hopp voor het eerst de derde ronde. Hij versloeg Danny Noppert met 3-0 en mocht vervolgens aantreden tegen Michael van Gerwen. De Nederlander bleek uiteindelijk te sterk, maar Hopp had opnieuw een belangrijke stap gezet.

Zijn prestaties leverden hem in 2019 zelfs een plek op in de Premier League. Nadat Gary Anderson zich had teruggetrokken, werd Hopp een van de zogenaamde contenders. In Berlijn kreeg hij eenmalig de kans om zich op het grootste podium te presenteren. Tegen Raymond van Barneveld verloor hij met 7-3, maar het was opnieuw een bevestiging van zijn status als een van de belangrijkste Duitse darters.

Daarna veranderde het verhaal echter drastisch. Na de coronapandemie kreeg Hopp te maken met ernstige fysieke problemen. Vooral een enkelblessure bleef hem parten spelen. In juni 2021 scheurde hij de enkelbanden, een probleem dat een grote invloed zou hebben op zijn verdere carrière.

De Duitser kon zijn oude niveau niet meer structureel benaderen. Waar hij enkele jaren eerder nog European Tour-titels won en op grote podia tegen wereldkampioenen speelde, vocht hij nu vooral om fit te blijven en zijn rankingpositie te behouden.

Eind 2022 verloor Hopp zijn PDC Tour Card. Voor een speler die ooit werd beschouwd als een van de grootste talenten van zijn generatie, was dat een enorme klap. Vervolgens probeerde hij via Q School in 2023 en 2024 terug te keren, maar beide pogingen liepen op niets uit.

Toch gaf Hopp niet op. In augustus 2024 verscheen hij opnieuw op de European Tour. Tijdens het German Darts Championship kreeg hij als host-nation qualifier een kans om zich opnieuw aan het grote publiek te tonen. Het was zijn eerste optreden op een groot podium in twee jaar tijd.

Hopp greep die gelegenheid meteen aan. In de eerste ronde versloeg hij José de Sousa met 6-2. Daarmee liet hij zien dat de kwaliteiten die hem ooit naar de top hadden gebracht nog altijd aanwezig waren. Joe Cullen maakte in de tweede ronde een einde aan zijn comeback, maar de terugkeer zelf was veel belangrijker.

In 2025 volgde de volgende grote stap. Hopp slaagde er tijdens Q School eindelijk opnieuw in om een Tour Card te bemachtigen. Hij eindigde als tiende op de Europese Q School Order of Merit en verzekerde zich daarmee opnieuw van toegang tot het volledige PDC-circuit.

Voor Hopp betekende dat meer dan alleen een nieuwe kans. Het was het bewijs dat hij na jaren vol blessures, teleurstellingen en twijfels opnieuw een weg omhoog had gevonden. Op de European Tour wist hij zich in 2025 voor twee evenementen te plaatsen. Tijdens het Dutch Darts Championship boekte hij een overwinning op Luke Woodhouse. Hopp won met 6-3 en bereikte daarmee de tweede ronde, waarin uiteindelijk Jonny Clayton te sterk bleek.

Ook op de Players Championship liet Hopp zien dat hij competitief kon zijn op het hoogste niveau. In 2025 bereikte hij tweemaal de laatste zestien, waarmee hij opnieuw rankingpunten en vertrouwen verzamelde. En misschien wel het belangrijkste: Hopp keerde terug op het wereldkampioenschap. Tijdens het WK Darts 2026 stond de Duitser voor het eerst sinds 2021 weer op het grootste podium van allemaal. Zijn tegenstander in de eerste ronde was Martin Lukeman. Hopp won met 3-1 en boekte daarmee een overwinning die symbolisch veel groter was dan alleen een plek in de tweede ronde.

Uiteindelijk verloor Hopp in de tweede ronde met 3-0 van Luke Woodhouse, maar het was wel de bevestiging van een opmerkelijke comeback. Ooit was Hopp een tiener die als wonderkind Duitsland vertegenwoordigde en records brak. Daarna werd hij een European Tour-winnaar, een jeugdwereldkampioen en een speler die mocht proeven van de Premier League. Vervolgens werd zijn carrière afgeremd door blessures en verloor hij zelfs zijn Tour Card.

Zijn carrière laat daarmee twee gezichten zien. Aan de ene kant is er het enorme talent dat hem al op jonge leeftijd naar de internationale top bracht. Aan de andere kant is er de veerkracht van een speler die na zware fysieke problemen opnieuw vanaf de basis moest beginnen.

De naam Max Hopp is daardoor niet meer alleen verbonden aan het Duitse wonderkind dat in 2018 geschiedenis schreef. Hij is inmiddels ook het verhaal van een darter die weigerde zijn carrière te laten eindigen op het moment dat alles tegenzat.

Zijn grootste uitdaging ligt misschien nog altijd voor hem. De Duitser heeft inmiddels bewezen dat hij terug kan keren naar het PDC-circuit. De volgende stap is aantonen dat hij daar opnieuw structureel kan meedoen met de beste spelers ter wereld.

Maar één ding staat vast: Max Hopp heeft zijn plek op het grote podium opnieuw veroverd. En na alles wat hij heeft meegemaakt, zal hij die tweede kans ongetwijfeld met beide handen aangrijpen. Hopp moet dit jaar nog vechten voor het behouden van zijn PDC Tour Card, maar dat het met die vechtlust goed zit heeft hij eerder al meermaals aangetoond.