"Ze is één van die speciale personen die maar heel zelden voorbij komen" - Deta Hedman ziet bijzonder talent in Beau Greaves

Deta Hedman behoort al decennialang tot de meest gerespecteerde namen binnen de dartswereld. Met een indrukwekkende prijzenkast, talloze titels en een carrière waarin ze vrijwel alles heeft meegemaakt, geldt 'The Heart of Darts' als één van de grote iconen van de sport. Toch is haar liefde voor darts nog altijd onverminderd groot. Niet alleen vanwege de wedstrijden en de prijzen, maar vooral vanwege wat de sport buiten het podium kan betekenen.

In gesprek met Oche180 sprak Hedman uitgebreid over haar betrokkenheid bij liefdadigheidsevenementen, de groei van darts, haar langverwachte wereldtitel op Lakeside, haar ambities bij de Women's World Matchplay en haar bewondering voor Beau Greaves.

Hedman was aanwezig bij een evenement waarbij geld werd ingezameld voor goede doelen rondom mentale gezondheid en veteranen. Voor de Engelse dartlegende was het geen moeilijke beslissing om daar haar medewerking aan te verlenen.

"Alles wat te maken heeft met de strijdkrachten, eigenlijk met iedere vorm van hulpdiensten, daar maak ik graag tijd voor vrij", vertelt Hedman. "Ik herinner me nog dat ik werd gevraagd om de eerste editie in Blackpool te doen. Ik zei meteen ja."

Voor Hedman gaat de waardering voor militairen en veteranen veel verder dan alleen woorden. Ze benadrukt hoeveel respect ze heeft voor mensen die bewust kiezen voor een leven waarin ze anderen beschermen.

"Daarvoor deed ik al evenementen met Target Darts en dat vond ik geweldig. Het is mooi om iets terug te geven aan de mensen die naar buiten gaan en hun leven op het spel zetten zodat wij veilig kunnen leven. Er zijn niet veel mensen die zo'n baan zouden willen doen."

"Ik denk weleens: stel dat we nog steeds een systeem hadden waarbij iedereen op een bepaalde leeftijd het leger in moest, hoe zou ik dat zelf doen? Maar de mensen die ervoor kiezen, daar neem ik mijn pet voor af. Ik zal altijd proberen om hen te helpen."

Hedman maakte in haar lange loopbaan alle fases van darts mee. Van de hoogtijdagen in de jaren tachtig en negentig, de mindere periode daarna, tot de enorme groei van de sport in de afgelopen jaren.

Volgens Hedman speelt televisie daarin een grote rol. "Het is zoals bij veel grote sporten: golf, tennis, cricket en rugby bijvoorbeeld. Het draait allemaal om televisie. In de jaren tachtig en negentig was darts enorm populair; daarna werd het wat minder. Maar toen kwam Luke Littler en hij blies alles weer nieuw leven in."

De doorbraak van Littler heeft volgens Hedman vooral een enorme impact gehad op jonge spelers. "Er is nu zoveel meer voor de jeugd en voor de basis van de sport. Ik ben ook blij dat darts binnen de strijdkrachten groeit, want daar zitten echt goede spelers tussen."

Toch benadrukt Hedman dat darts niet alleen draait om topsport. Juist de toegankelijkheid maakt de sport volgens haar bijzonder. "Darts is iets waarbij je niet geweldig hoeft te zijn. Zolang je drie pijlen in het bord kunt krijgen, kun je plezier hebben. Het gaat om genieten, de sfeer en de kameraadschap. Dat is waarom ik hiervan hou. Iedereen komt samen als één grote familie. We waarderen elkaar en proberen allemaal ons kleine steentje bij te dragen."

Ondanks haar enorme erelijst ontbrak lange tijd één grote prijs: de wereldtitel op Lakeside. Na meerdere verloren finales wist Hedman uiteindelijk alsnog die felbegeerde titel te veroveren.

Toen de winnende dubbel viel, kwamen alle emoties los. "Op het moment dat ik die dubbel raakte, dacht ik: eindelijk heb ik het gedaan", blikt Hedman terug. "Daarna kwam meteen het besef: mijn god, je hebt het echt gedaan."

Voor Hedman voelde het alsof er een enorme last van haar schouders viel. "Ze zeggen altijd dat er een last van je afvalt, en zo voelde het echt. Mijn vierde finale, zoveel jaren later, en eindelijk was het gelukt."

Na afloop zocht Hedman direct steun bij haar tegenstandster Lorena Winstanley, omdat de emoties haar volledig overvielen. "Ik gaf Lorena een knuffel en ineens veranderden mijn benen in pudding. Niet alleen ontplofte mijn hoofd, maar ook mijn hele lichaam reageerde. Ik zei tegen haar: 'Laat me niet los', zodat ik even kon bijkomen."

Zelfs maanden later kan Hedman het succes nog nauwelijks bevatten. "Ik kan iedereen vertellen hoe het voelt, maar je kunt het pas echt begrijpen als je het zelf meemaakt. Ik knijp mezelf nog steeds soms en denk: heb ik dat echt gedaan? Op dit moment heb ik de echte trofee thuis staan. Elke dag als ik thuiskom denk ik: straks moet hij weer terug. Hopelijk komt hij daarna weer terug."

Naast Lakeside is er nog een prestigieuze titel die Hedman graag aan haar erelijst zou toevoegen: de Women's World Matchplay in Blackpool. Toch geeft ze eerlijk toe dat dit toernooi oorspronkelijk niet bovenaan haar lijstje stond.

"Dit klinkt misschien vreemd, maar de Matchplay stond eigenlijk niet echt op mijn radar", zegt Hedman. "Ik heb altijd gezegd dat ik gewoon graag de PDC Women's Series speel om wat geld te winnen. Dan kan ik dat weer gebruiken voor het volgende toernooi."

Haar kwalificatie kwam uiteindelijk op een moment waarop ze daar zelf niet volledig mee bezig was. "Mijn partner Paul James zei tegen mij dat ik goed moest presteren om de Matchplay te halen. Ik stond achtste of negende en hij zei: 'Het zou mooi zijn als je er eentje kon winnen.'"

Hedman reageerde met haar kenmerkende humor. "Ik zei: ja hoor Paul, ik zal iedereen wel even vertellen dat ze expres moeten verliezen." Maar juist die dag viel alles op zijn plek. "Ik speelde echt heel goed. Toen ik daarna naar de ranglijst keek, dacht ik: mijn god Paul, normaal zeg jij dat ik iets moet doen en doe ik het nooit. Maar deze keer lukte het."

Hedman benadrukt dat titels winnen geweldig is, maar dat spelen voor haar land nog altijd iets speciaals blijft. "Er is geen beter gevoel dan op het podium staan en je land vertegenwoordigen. Dat verandert alles. Ik krijg daar echt kippenvel van."

De Engelse is duidelijk over hoe belangrijk dat voor haar is. "Als het om mijn land gaat, dan moet er echt heel veel geld tegenover staan voordat ik zou besluiten om niet te spelen. Zo veel betekent het voor mij."

Mocht Hedman de Women's World Matchplay winnen, dan zou dat mogelijk een lastige keuze opleveren tussen deelname aan het PDC WK in Alexandra Palace en het verdedigen van haar Lakeside-titel. Toch wil ze daar voorlopig niet te veel mee bezig zijn.

Daarbij wijst ze vooral naar de enorme favoriet: Beau Greaves. "Ik heb daar eerlijk gezegd nog niet over nagedacht. Ik heb het eerder gezegd en ik zeg het opnieuw: zolang Beau Greaves in dat toernooi zit, spelen wij allemaal eigenlijk voor de tweede plek."

Hedman heeft veel respect voor het niveau van Greaves en is opvallend eerlijk over haar eigen kansen. "Begrijp me niet verkeerd, op onze beste dag kunnen we iedereen verslaan. Ik weet hoe goed ik kan zijn. Ik kan goede wedstrijden spelen, goede legs gooien, maar ik kan ook verschrikkelijke legs produceren. Maar met de vorm waarin Beau nu verkeert, moet je iets uitzonderlijks laten zien."

Volgens Hedman was de afwezigheid van Greaves op Lakeside ook een belangrijke factor. "Ik was dankbaar toen ze zei dat ze Lakeside niet zou spelen. Niet omdat ik mezelf slecht vind, maar als zij in dat deelnemersveld had gezeten, denk ik niet dat ik gewonnen had. Ik had alles gegeven, maar ze is gewoon fantastisch."

Greaves maakte de afgelopen jaren enorme indruk en bewees ook tegen mannelijke spelers uitstekend mee te kunnen. Voor Hedman is het duidelijk dat de jonge Engelse een bijzonder talent is. "Ze is gewoon één van die speciale personen die maar heel zelden voorbij komen", zegt Hedman. "Hetzelfde zag je toen Luke Littler kwam. Hij laat het ook keer op keer zien."

Volgens Hedman is Greaves momenteel simpelweg de standaard binnen het damesdarts. "Misschien komt er over vijf of zes jaar weer een ander meisje, maar op dit moment kunnen we Beau alleen pakken als ze een mindere dag heeft."

Toch weet Hedman uit ervaring dat een carrière lang is en dat omstandigheden kunnen veranderen. "Ze is jong en hongerig. Haar lichaam is fit. Maar later, als je richting eind veertig of vijftig gaat, verandert je spel. Het is aan Beau of ze blijft doen wat ze nu doet of dat ze op een dag denkt: ik ben hier klaar mee en probeer iets anders."

Eén ding staat vast: Hedman blijft een groot supporter van haar landgenote. "Ik hoop dat ze blijft spelen en iedereen blijft verslaan. Zelfs mij, dat maakt me niet uit. Ik vind het gewoon geweldig om haar te zien winnen."