"Zijn PDC Tour Card verliezen, is misschien het beste wat hem kan overkomen" - Matthew Edgar ziet dat Dimitri Van den Bergh blijft worstelen met zichzelf

De Belgische darter Dimitri Van den Bergh bevindt zich in een van de moeilijkste periodes uit zijn carrière. De voormalige winnaar van de World Matchplay, ooit geroemd om zijn flair en ontspannen uitstraling op het podium, lijkt vandaag gebukt te gaan onder een zware mentale en sportieve druk. Resultaten blijven uit, zijn spel oogt onzeker en zelfs zijn toekomst op het hoogste niveau staat ter discussie.

Waar Van den Bergh enkele jaren geleden nog tot de absolute wereldtop werd gerekend, schetst het huidige seizoen een heel ander beeld. De Belg, momenteel teruggevallen naar de 36e plaats op de wereldranglijst, wist dit jaar op de ProTour slechts één wedstrijd te winnen. Op de grote televisietoernooien is het al niet veel beter: sinds de UK Open van vorig jaar heeft hij geen enkele noemenswaardige zege meer geboekt. Voor een speler met zijn palmares en talent is dat een opvallend en zorgwekkend verval. Van den Bergh gaf in een recent interview aan dat hij momenteel geen plezier meer vindt in het darten.

Voormalig profdarter en analist Matt Edgar uitte recent zijn bezorgdheid over de situatie van de Antwerpenaar. In zijn analyse wees Edgar niet alleen op de tegenvallende resultaten, maar ook op structurele problemen in het spel van Van den Bergh. Volgens hem is er meer aan de hand dan een tijdelijke vormdip.

“Als je kijkt naar zijn gemiddelden van de afgelopen twaalf maanden, dan kom je uit op een 87,33,” stelde Edgar. “Dat niveau is simpelweg onvoldoende om op de ProTour succesvol te zijn.” In het hedendaagse professionele darts, waar consistent gemiddelden boven de 95 eerder regel dan uitzondering zijn, betekent een gemiddelde onder de 90 vaak dat je structureel tekortkomt.

Wat de situatie extra precair maakt, is het gebrek aan vangnetten. Van den Bergh kan niet langer rekenen op beschermde posities of automatische plaatsingen. “Hij heeft geen garanties meer,” aldus Edgar. “De rankings leveren hem op dit moment niets op. Alles wat hij wil bereiken, zal hij opnieuw van onderuit moeten opbouwen.”

Dat betekent concreet dat deelname aan prestigieuze toernooien zoals de World Matchplay of het WK Darts verre van zeker is. Zonder sterke prestaties op de vloer en in kwalificatietoernooien dreigt hij deze evenementen zelfs volledig te missen—een scenario dat enkele jaren geleden ondenkbaar leek.

Toch waren er aan het einde van vorig seizoen nog kleine lichtpuntjes. Van den Bergh bereikte toen de kwartfinales van Players Championship 34, wat hoop gaf op een ommekeer. Maar die lijn kon hij niet doortrekken. Nederlagen in de kwalificatie voor de Grand Slam of Darts, een vroege exit op het WK en een uitschakeling bij de laatste 128 op de Winmau World Masters bevestigden dat de problemen dieper zitten.

Volgens Edgar zijn die problemen ook zichtbaar in de techniek van de Belg. “Zijn worp voelt niet meer natuurlijk aan,” analyseerde hij. “Je ziet dat hij constant naar zijn pijl kijkt en moeite heeft om een consistente grip te vinden.” In een sport waarin automatisme en ritme cruciaal zijn, kan zelfs een kleine technische twijfel grote gevolgen hebben. Het leidt tot aarzeling, en aarzeling is dodelijk op het hoogste niveau.

Maar misschien nog belangrijker dan het technische aspect is de mentale toestand van Van den Bergh. De speelse, energieke darter die het publiek wist te entertainen met danspasjes en charisma, lijkt vervangen door een speler die vooral bezig is met het verdedigen van zijn positie. “Hij speelt alsof hij iets te verliezen heeft,” zegt Edgar. “En wanneer je verdedigt, speel je niet agressief en niet aanvallend.”

Die mentale druk kan verlammend werken. In plaats van vrijuit te spelen, wordt elke beurt beladen met het belang van rankingpunten, prijzengeld en kwalificaties. Het is een vicieuze cirkel: slechte resultaten verhogen de druk, en die druk leidt op zijn beurt tot nog slechtere prestaties.

Opvallend is dat Edgar zelfs een drastische oplossing suggereert: een tijdelijke stap terug uit het professionele circuit, desnoods door het verliezen van zijn PDC Tour Card. Hoewel dat op het eerste gezicht extreem klinkt, wijst hij op precedenten binnen de dartswereld.

Zo haalde hij Raymond van Barneveld aan, die na een periode van afwezigheid terugkeerde en opnieuw de top 32 bereikte. Ook Cristo Reyes kende na enkele jaren buiten de schijnwerpers een sterke comeback. En Ross Smith, die zelfs volledig stopte met darts, keerde terug als een betere en completere speler.

De rode draad in die verhalen is duidelijk: afstand nemen kan helpen om zowel mentaal als technisch te resetten. Voor Van den Bergh, die nog altijd relatief jong is, zou dat volgens Edgar een waardevolle optie kunnen zijn. “Hij heeft nog steeds zijn leeftijd in zijn voordeel,” benadrukt hij. “We spreken over een ervaren speler in het lichaam van een jonge man.”

Die combinatie van ervaring en jeugd biedt perspectief. Waar oudere spelers soms definitief afhaken na een dip, heeft Van den Bergh in theorie nog tijd om zijn carrière nieuw leven in te blazen. Maar dan moet er wel iets veranderen—en snel.