DISCUSSIE | Players Championship 19 en 20: Zijn afmeldingen voor ProTour-toernooien juist positief? Vraagtekens bij vorm van Gary Anderson

We kregen twee totaal verschillende winnaars tijdens Players Championship 19 en 20. De verrassende Jeffrey de Graaf en de uiterst sterke Ross Smith gingen er in Milton Keynes met de felbegeerde titels vandoor, na twee indrukwekkende dagen waarop opnieuw genoeg verhaallijnen ontstonden.

De Graaf sloeg laat op de dag toe door Jonny Clayton met 8-5 te verslaan en zo zijn tweede PDC-rankingtitel te veroveren. Onderweg naar de eindzege rekende de Zweedse Nederlander ook af met enkele grote namen, waaronder Wessel Nijman en Josh Rock.

Een dag later was het de beurt aan Smith om de toon te zetten. De Engelsman noteerde in de vroege rondes gemiddeldes ruim boven de 108 en produceerde in de finale tegen William O’Connor een indrukwekkend gemiddelde van 107,01. Bovendien raakte hij liefst 73 procent van zijn dubbels in de overtuigende 8-5 overwinning.

Maar terwijl het niveau in Milton Keynes hoog lag, blijft het onderwerp van afmeldingen voor deze ProTour-toernooien een belangrijk discussiepunt. Maken de afwezigheden van grote namen deze toernooien juist aantrekkelijker of juist minder interessant?

Lucas Michael, redacteur van DartsNews.com, ziet de vele afmeldingen van topspelers voor de Players Championship-toernooien niet direct als een probleem. Daarnaast gaf hij ook zijn visie op de kansen van Ross Smith op een nieuwe majortitel.

Opnieuw zijn er twee Players Championship-toernooien gespeeld, maar volgens Michael draaide het verhaal deze keer misschien wel vooral om de spelers die níét aanwezig waren.

Het gemiddelde tijdens Players Championship 20 kwam uit op 90,93. Slechts drie toernooien dit seizoen noteerden een lager gemiddelde, waarvan er twee in Duitsland werden gespeeld, waar vaker rekening wordt gehouden met afmeldingen van grote namen. Ditmaal ging het echter om een toernooi in Milton Keynes, Engeland. De afwezigheid van Luke Littler, Luke Humphries, Michael van Gerwen, James Wade, Gerwyn Price en Stephen Bunting zorgde voor de nodige discussie.

Voor Michael hoeft dat echter niet negatief te zijn. Volgens hem bieden zulke toernooien juist kansen aan spelers die normaal gesproken minder snel in beeld komen.

“Voor mij zou de kans dat Jeffrey de Graaf opnieuw een Players Championship-titel zou winnen een stuk kleiner zijn geweest als al die topspelers aanwezig waren geweest”, stelde hij. “En De Graaf is zeker niet het enige voorbeeld.”

Hij wees daarbij op meerdere verrassende winnaars en finalisten van de afgelopen jaren. “Alleen vorig jaar zagen we al spelers als Sebastian Bialecki, Bradley Brooks en Jeffrey de Graaf onverwacht titels winnen. Daarnaast bereikten Dennie Olde Kalter, Jelle Klaasen, Mario Vandenbogaerde, Dominik Gruellich en Adam Lipscombe finales.”

Volgens Michael toont dat juist aan hoe breed de top van het darts tegenwoordig is geworden en hoeveel kansen er ontstaan wanneer enkele absolute wereldtoppers een toernooi overslaan.

Daarbij benadrukte hij ook dat Premier League-spelers niet onverwoestbaar zijn. “Die spelers zijn ook niet bovenmenselijk”, schreef hij. “Nu de Premier League voorbij is, zullen de World Series-toernooien en mogelijk ook de Euro Tours waarschijnlijk prioriteit krijgen. Bovendien zijn de meeste van die spelers vrijwel zeker van deelname aan de Players Championship Finals in Minehead.”

Nou ja, voor de meeste spelers dan. Gian van Veen verloor namelijk zijn laatste drie vloertoernooien direct in de openingsronde, terwijl zijn beste resultaat dit seizoen een plek bij de laatste zestien was tijdens Players Championship 15. Die teleurstellende resultaten, gecombineerd met enkele gemiste speelweken, zorgen ervoor dat hij momenteel slechts 106e staat in de race naar Minehead. Slechts 64 spelers plaatsen zich voor de Players Championship Finals, waardoor Van Veen nog flink aan de bak moet om niet hetzelfde lot te ondergaan als Michael van Gerwen vorig jaar.

Ook Josh Rock en Nathan Aspinall staan momenteel buiten de kwalificatieplaatsen, terwijl deelname van Peter Wright, Raymond van Barneveld en Dimitri Van den Bergh aan de Players Championship Finals eveneens allerminst zeker is.

In totaal kwamen dit jaar al 149 spelers in actie op de Pro Tour. Voorafgaand aan dit toernooi waren er slechts drie spelers die nog geen prijzengeld hadden verdiend. Uiteindelijk wist Oskar Lukasiak eindelijk zijn eerste overwinningen van het seizoen te boeken. Onderaan de lijst staan nu alleen nog Pero Ljubic en Luke Littler.

De tweevoudig wereldkampioen speelde nog geen enkel van de eerste twintig vloertoernooien van het seizoen, terwijl er nog slechts veertien resteren. De vraag blijft daarom hoe lang het duurt voordat Littler weer op een Players Championship verschijnt. Daarmee neemt hij volgens de analyse een groot risico. De herinnering aan vorig jaar, toen hij te laat arriveerde voor een toernooi in Wigan, helpt daarbij niet bepaald mee. Littler zal snel weer wedstrijden moeten spelen én winnen. Met twee of drie diepe runs staat hij zo weer in Minehead om zijn titel te verdedigen, maar het kan volgens de schrijver ook heel makkelijk verkeerd aflopen.

Dan de winnaars van Players Championship 19 en 20. Jeffrey de Graaf kwam eigenlijk volledig uit het niets. De Zweed gooide voorafgaand aan de finale tegen Jonny Clayton geen enkel gemiddelde boven de 100, maar bewaarde zijn beste spel voor het juiste moment. Met een indrukwekkende scoringsfase trok hij uiteindelijk langs ‘The Ferret’.

Dat Clayton in 2026 nog altijd wacht op zijn eerste PDC-rankingtitel noemt de schrijver “licht zorgwekkend”, al zou het voorlopig eerder een irritatiepunt dan een groot probleem zijn.

Voor De Graaf blijven de kansen op deelname aan de World Matchplay intact, al lijkt dat volgens de analyse alleen haalbaar als hij nog een keer heel ver komt op een Players Championship-toernooi. “Zijn timing was perfect”, klinkt het. “Als hij daar nog wat meer consistentie aan toevoegt, wordt hij een enorme bedreiging.”

Over Ross Smith viel volgens de schrijver vervolgens nauwelijks nog iets extra’s te zeggen. De Engelsman pakte inmiddels alweer zijn tiende PDC-rankingtitel. Vooral de manier waarop hij zich herstelde van enkele partijen met gemiddeldes in de lage 90 maakte indruk.

“Hij liet in de finale opnieuw zien hoe belangrijk timing is door ineens een gemiddelde van 107 te gooien”, aldus de analyse. “Ik voel een diepe run op een major aankomen voor ‘Smudger’. En als alles op zijn plaats valt, waarom geen titel? Hij heeft absoluut het spel ervoor, hij moet het alleen nog laten zien.”

Mats Leering, redacteur van DartsNieuws.com, wees vooral op de verrassende prestaties van lager geklasseerde spelers tijdens de laatste fases van de Players Championship-toernooien in Milton Keynes.

Door de afwezigheid van verschillende topspelers leek Milton Keynes vooraf al het ideale decor voor verrassingen, en precies dat gebeurde ook.Vooral de eindzege van Jeffrey de Graaf kwam volgens Leering volledig uit de lucht vallen. Zeker gezien de namen die de Zweedse Nederlander onderweg naar de titel wist te verslaan. Josh Rock, Wessel Nijman, Luke Woodhouse en Jonny Clayton behoorden allemaal tot de slachtoffers van De Graaf.

Een indrukwekkende reeks voor de Nederlands-Zweedse darter, die daarmee zijn tweede Players Championship-titel veroverde en bovendien een flinke sprong maakte op de Order of Merit. Volgens Leering kan die overwinning ook een enorme vertrouwensboost betekenen richting de World Cup of Darts, waar De Graaf volgende week samen met Oskar Lukasiak Zweden zal vertegenwoordigen.

De tweede speeldag leverde met Ross Smith een minder verrassende winnaar op. Door de afwezigheid van veel grote namen zag Leering de Engelsman vooraf al als een van de voornaamste kandidaten voor de titel.

De echte verrassingen zaten volgens hem dan ook vooral in de spelers die ver kwamen op die tweede dag. Richard Veenstra haalde de halve finales en deed daarmee uitstekende zaken in de strijd om kwalificatie voor de Players Championship Finals. Ook de pas 19-jarige Henry Coates maakte indruk door eveneens de laatste vier te bereiken.

Daarnaast baalde Leering ervan dat William O’Connor uiteindelijk net naast de titel greep tegen Smith. Bij winst zou het de eerste PDC-titel van de Ier sinds 2019 zijn geweest. “Daar had ik hem echt graag mee zien weglopen”, schreef Leering.

De algemene conclusie van het weekend was volgens hem duidelijk: zodra de absolute wereldtop ontbreekt, ontstaan er kansen voor vrijwel iedereen op de vloer. “Jeffrey de Graaf heeft dat dit weekend opnieuw bewezen”, aldus Leering.

Pieter Verbeek, redacteur van DartsNieuws.com, richtte zich in zijn analyse vooral op de Nederlandse spelers in Milton Keynes. Daarbij wees hij op de sterke reeks van Richard Veenstra en het grote belang van de titel van Jeffrey de Graaf met het oog op de komende majors.

Vanuit het niets wist Jeffrey de Graaf dinsdag opnieuw een Players Championship-toernooi te winnen, precies zoals hij dat vorig jaar ook al deed. Opvallend genoeg was de Zweedse Nederlander er bij alle andere ProTour-toernooien dit seizoen niet in geslaagd verder te komen dan de laatste 32. Ditmaal viel echter alles op zijn plaats en schreef De Graaf direct de titel op zijn naam.

Volgens Verbeek was het niet alleen een knappe overwinning, maar vooral ook een enorm belangrijke. Dankzij het prijzengeld van de titel hoeft De Graaf zich geen enkele zorgen meer te maken over het behoud van zijn Tour Card. Daarnaast lijkt deelname aan zowel de Players Championship Finals als het PDC WK Darts nu veiliggesteld. Mogelijk lonkt zelfs nog een plek op de Grand Slam of Darts.

De titel op woensdag ging naar Ross Smith, die daarmee alweer zijn negende PDC-rankingtitel veroverde. Voor ‘Smudger’ betekende het bovendien zijn derde titel van het seizoen, waardoor zijn palmares steeds indrukwekkender begint te ogen.

Natuurlijk blijft de Europese titel uit 2022 voorlopig het absolute hoogtepunt van zijn carrière, maar op de grote televisiemajors wist Smith zich daarna nog niet echt definitief te vestigen. Volgens Verbeek lijkt een terugkeer in de mondiale top tien echter slechts een kwestie van tijd als de Engelsman zijn sterke vloervorm vaker weet door te trekken naar het podium.

Voor meerdere bekende Nederlandse namen verliep het toernooi in Milton Keynes juist teleurstellend. Gian van Veen strandde beide dagen direct in de eerste ronde, terwijl Wessel Nijman niet verder kwam dan een kwartfinale als beste resultaat van de week.

Danny Noppert bereikte één keer de laatste zestien, terwijl Dirk van Duijvenbode over twee toernooien slechts één overwinning wist te boeken. Ook Jermaine Wattimena kon geen echte indruk maken, met twee zeges als maximaal resultaat.

Misschien wel de grootste verrassing was het optreden van Kevin Doets. De Nederlander geldt als een van de revelaties van dit seizoen, maar werd op beide dagen direct in de openingsronde uitgeschakeld. Volgens Verbeek hoort dat echter ook bij het zware en onvoorspelbare Players Championship-circuit.

Eén Nederlander maakte volgens Verbeek juist wel een sterke indruk: Richard Veenstra. Nadat hij dinsdag al de derde ronde bereikte, volgde woensdag een plek in de halve finales van Players Championship 20.

Met die resultaten lijkt Veenstra zich inmiddels zo goed als verzekerd te hebben van deelname aan de Players Championship Finals, het WK Darts én het behoud van zijn Tour Card voor 2027.

Nicolas Gayer, redacteur van DartsNews.DE, analyseerde de vorm van Gary Anderson in 2026 en waarom de Schot momenteel niet het niveau haalt dat veel fans van hem verwachten.

Opnieuw zijn er twee Players Championship-toernooien afgewerkt en ook dit keer bleek de PDC Pro Tour weer bijzonder onvoorspelbaar. Waar de Euro Tour de laatste maanden bijna wekelijks nieuwe winnaars oplevert, zorgde ook het vloercircuit opnieuw voor een verrassende kampioen in de persoon van Jeffrey de Graaf.

Wat het verhaal volgens Gayer extra opvallend maakt, is dat De Graaf voorafgaand aan dinsdag dit seizoen nog geen enkele keer verder was gekomen dan een boardfinale, oftewel de derde ronde van een vloertoernooi. Je zou verwachten dat de eindfase van een toernooi na zo’n lange periode zonder succes onwennig aanvoelt, maar daar was volgens hem niets van te merken.

De Graaf maakte tijdens zijn titelrun veel indruk en bekroonde die reeks met een sterke finale. Daarin versloeg hij Jonny Clayton met 8-5 en noteerde hij een gemiddelde van 101.

Een dag later ging de titel naar een meer vertrouwde naam. Ross Smith zette zijn uitstekende seizoen voort door alweer zijn derde titel van het jaar te pakken. Smith kroonde zich recent ook al voor het eerst tot Euro Tour-kampioen en heeft inmiddels titels gewonnen op ieder niveau binnen de PDC: majors, Euro Tours én vloertoernooien.

Volgens Gayer oogt Smith momenteel als een speler die de komende maanden een belangrijke rol kan gaan spelen op de grote televisietoernooien.

Ook Rob Cross maakte indruk tijdens de Pro Tour-week in Milton Keynes. Volgens Gayer lijkt ‘Voltage’ steeds dichter bij zijn oude topvorm te komen en laat hij al weken uitstekend darts zien.

Tijdens Players Championship 19 bereikte Cross de halve finales, waarin hij ondanks een gemiddelde van 105 verloor van Jonny Clayton. Anderhalve week eerder stond hij ook al in de halve finales van de Euro Tour in Riesa.

In zijn laatste twintig wedstrijden gooide Cross liefst zeven keer een gemiddelde boven de 100, terwijl hij slechts één keer onder de 90 zakte. Volgens Gayer bouwt de voormalig wereldkampioen stilaan weer vertrouwen op.

Tot slot richtte Gayer zijn blik op Gary Anderson, een speler die hij naar eigen zeggen altijd nauwlettend volgt.

De Schot liet de afgelopen drie jaar volgens hem nog enkele van de beste partijen uit zijn carrière zien, maar worstelt in 2026 zichtbaar met zijn vorm, zeker naar zijn eigen maatstaven.

In zijn laatste vier Players Championship-optredens vloog Anderson twee keer direct uit het toernooi, verloor hij dinsdag in de derde ronde en strandde hij woensdag in ronde twee. In beide nederlagen van deze week kwam hij bovendien niet verder dan gemiddeldes van respectievelijk 89 en 87.

Volgens Gayer lijkt de oorzaak vrij duidelijk: een gebrek aan wedstrijdritme.

Anderson hervond de afgelopen jaren een niveau waarvan velen dachten dat het niet meer mogelijk was. Volgens Gayer was het geen toeval dat die opleving samenviel met zijn hernieuwde liefde voor Players Championship-toernooien en zijn terugkeer op de Euro Tour, iets wat jarenlang ondenkbaar leek.

En precies daar ziet hij nu het probleem. Anderson speelt simpelweg te weinig wedstrijden.

Van de eerste acht Euro Tour-toernooien van het seizoen deed ‘The Flying Scotsman’ slechts aan twee mee, zonder een wedstrijd te winnen. Ook op de vloer liet hij acht van de eerste twintig Players Championship-toernooien schieten.

“Reismoeheid, frustratie over de nieuwe dartborden, nieuwe blessurezorgen, ik weet het niet”, schreef Gayer. “Wat ik wel weet, is dat ik hoop dat we snel weer vaker kunnen genieten van een van de grootste darters aller tijden.”