Raymond van Barneveld is zeker van WK Darts: waarom zijn aanwezigheid zoveel meer betekent dan alleen een deelnemer extra

Het heeft heel wat voeten in de aarde gehad, maar Raymond van Barneveld staat ook dit jaar op het WK Darts. De vijfvoudig wereldkampioen moest tot het uiterste gaan om zijn deelname aan Alexandra Palace veilig te stellen. En hoewel de 59-jarige Hagenaar al lang niet meer de speler is die jarenlang de internationale dartswereld domineerde, is zijn kwalificatie wat mij betreft een van de mooiste verhalen richting het komende wereldkampioenschap. Want een WK Darts met Raymond van Barneveld is simpelweg leuker dan een WK zonder hem.

Met zijn plaatsing schrijft Van Barneveld bovendien opnieuw dartsgeschiedenis. De Hagenaar maakt zich op voor zijn 34ste deelname aan een WK Darts en is daarmee voortaan alleen recordhouder. Tot dusver deelde hij het record met de Engelsman Steve Beaton, die eveneens 33 keer op een wereldkampioenschap in actie kwam.

Natuurlijk zijn er tegenwoordig betere darters. Luke Littler, Luke Humphries en tal van andere topspelers laten wekelijks een niveau zien waar Van Barneveld steeds minder vaak aan kan tippen. Ook de Nederlander zelf zal beseffen dat zijn beste jaren achter hem liggen. Maar wie uitsluitend naar gemiddelden, resultaten en wereldranglijsten kijkt, vergeet wat Van Barneveld voor de dartssport betekent.

Voor een complete generatie Nederlandse dartsliefhebbers is hij namelijk veel meer dan zomaar een deelnemer. Ook voor mensen die niet direct het darten volgen. Mijn opa en oma hadden bijvoorbeeld helemaal niets met darten, maar vroegen altijd: 'Hoe gaat het met die postbode?'. En dat zegt misschien wel alles over de impact van Van Barneveld: zelfs mensen die niets of niet veel met darten hebben, kennen hem.

In Nederland weet je dat je als sporter een bijzondere status hebt bereikt wanneer alleen je voornaam al voldoende is om te weten over wie het gaat. Zeg Max, Sven & Ireen, Epke of Mathieu en vrijwel iedereen weet wie je bedoelt. Ook Johan behoeft geen verdere introductie. In dat rijtje hoort wat mij betreft ook Raymond thuis.

Want wie in Nederland over Raymond praat in combinatie met sport, denkt al snel aan Van Barneveld. Dat zegt veel over de status die hij in de afgelopen decennia heeft opgebouwd. Hij is niet alleen een van de succesvolste darters die ons land ooit heeft voortgebracht, maar ook een sporticoon dat tot ver buiten de dartswereld bekendheid geniet.

Wie terugdenkt aan de opkomst van het darten in Nederland, komt automatisch bij Van Barneveld uit. Zijn wereldtitel in 1998 betekende een keerpunt. Ineens was darten niet langer een sport die vooral in Engelse pubs werd gespeeld, maar zaten miljoenen Nederlanders voor de televisie om een landgenoot aan het werk te zien.

Van Barneveld werd een nationale sportheld. Zijn wereldtitels, zijn overstap naar de PDC en natuurlijk de legendarische WK-finale tegen Phil Taylor in 2007 behoren tot de belangrijkste hoofdstukken uit de Nederlandse dartsgeschiedenis.

Zonder Van Barneveld had de dartssport in Nederland er waarschijnlijk heel anders uitgezien. Hij maakte de weg vrij voor de generaties die na hem kwamen. Michael van Gerwen, Dirk van Duijvenbode, Gian van Veen en alle andere Nederlandse profs profiteren van een sport die mede dankzij zijn prestaties zo populair werd. Dat alleen al verdient respect.

Maar mijn waardering voor Van Barneveld gaat verder dan zijn indrukwekkende erelijst. Het is juist zijn karakter dat hem zo interessant maakt. Bij Raymond weet je nooit precies wat je krijgt. De ene dag verschijnt hij vol vertrouwen voor de camera en lijkt hij ervan overtuigd dat hij nog altijd iedereen kan verslaan. Een paar dagen later kan dezelfde man openlijk twijfelen aan zijn eigen niveau en toekomst. Soms is hij kritisch, soms emotioneel en soms ronduit chagrijnig. Maar vrijwel altijd levert het een interessant verhaal op. What you see is what you get, zoals Barney het zelf wel eens omschreven heeft.

Dat maakt hem als journalist een van de meest boeiende spelers om te volgen. Waar veel darters zich na een wedstrijd beperken tot de gebruikelijke antwoorden over gemiste dubbels en goede scores, geeft Van Barneveld regelmatig een inkijkje in wat er werkelijk in hem omgaat.

Zijn interviews zijn zelden saai. Hij kan zichzelf volledig afbranden na een nederlaag, maar ook zichtbaar genieten wanneer hij weer eens een belangrijke overwinning boekt. Die eerlijkheid, kwetsbaarheid en soms ook onvoorspelbaarheid maken hem uniek.

Sportief gezien is Van Barneveld inmiddels een speler die voor iedere overwinning moet knokken. Dat is soms pijnlijk om te zien bij iemand die ooit de beste van de wereld was.

Toch schuilt daarin ook iets bewonderenswaardigs. Hij had allang definitief kunnen stoppen, tevreden kunnen terugkijken op vijf wereldtitels en een carrière waarvan de meeste darters alleen maar kunnen dromen.

In plaats daarvan blijft hij het proberen. Hij blijft reizen, trainen, verliezen, winnen en zichzelf opnieuw opladen voor het volgende toernooi. En juist daarom gun ik hem deze WK-deelname zo.

Want ondanks alle teleurstellingen blijft Van Barneveld een speler voor wie mensen de televisie aanzetten. Zodra zijn naam door Alexandra Palace klinkt en hij aan zijn opkomst begint, gebeurt er iets met het publiek. De herkenning, de geschiedenis en de herinneringen aan zijn grootste successen komen weer boven.

Niemand weet hoeveel wereldkampioenschappen Raymond van Barneveld nog zal spelen. Misschien wordt het komende WK een teleurstelling, misschien weet hij nog één keer voor een bijzondere overwinning te zorgen. Maar eigenlijk is dat voor mij niet eens het belangrijkste.

Ik ben vooral blij dat we hem opnieuw op het grootste podium van de dartssport gaan zien. Dat we nog een keer kunnen genieten van zijn karakteristieke verschijning, zijn emoties, zijn interviews en hopelijk ook van het prachtige darten dat hij nog altijd in zich heeft.

Van Barneveld hoeft voor mij niet opnieuw wereldkampioen te worden om zijn aanwezigheid te rechtvaardigen. Dat heeft hij met zijn prestaties en zijn betekenis voor de sport allang gedaan.

Er komt onvermijdelijk een moment waarop Raymond van Barneveld definitief afscheid neemt van het WK Darts. Een moment waarop een van de grootste Nederlandse sporticonen niet meer op het podium van Alexandra Palace verschijnt. Gelukkig is dat moment nog niet aangebroken. En daar mogen we als Nederlandse dartsliefhebbers best even blij mee zijn.