"Je kunt niet een paar grote finales halen en dan ineens zijn het drie spelers" - Luke Humphries wuift de speculatie over een darts-Big Three, met daarin ook Van Veen, weg.

Met een zakelijke 6-0-zege op Abdulla Saeed heeft Luke Humphries zijn optreden op de Bahrain Darts Masters geopend zoals hij het zelf graag ziet: gecontroleerd, scherp en zonder onnodige ruis. De Engelsman, die steeds nadrukkelijker zijn stempel drukt op het mondiale darts, stond na afloop uitgebreid de pers te woord.

Humphries was na afloop tevreden, maar bleef zoals zo vaak nuchter in zijn analyse. "Het was een degelijke prestatie", klonk het. "Abdullah speelde eerlijk gezegd beter dan hij de afgelopen twee jaar tegen mij heeft gedaan. Hij won een paar goede legs, maar ik had het gevoel dat ik zelf nog beter speelde dan in eerdere ontmoetingen met hem. Daarom ben ik vooral blij met mijn eigen niveau."

Dat de wedstrijd opnieuw uitmondde in een whitewash, voelde voor Humphries dubbel. Enerzijds deed hij simpelweg wat hij moest doen. Anderzijds leeft hij mee met zijn tegenstander, die opnieuw geen leg wist te pakken. "Je wilt eigenlijk iemand anders treffen. Niet omdat Abdullah geen goede speler is, integendeel, maar je wilt jezelf blijven testen. Je wilt nieuwe uitdagingen."

Opvallend was vooral hoe scherp Humphries voor de dag kwam, zo kort na het WK. Waar andere spelers zichtbaar nog worstelen met wedstrijdritme, leek daar bij de Engelsman nauwelijks sprake van. Volgens hemzelf was dat geen toeval.

"Normaal gesproken neem ik na het WK zeven tot tien dagen volledig vrij. Dan pak ik pas laat de pijlen weer op en kom ik vaak wat roestig aan bij de World Series", legde hij uit. "Dit jaar heb ik het anders gedaan. Ik nam maar drie dagen vrij en stond daarna weer aan het oefenbord. Ik wilde hier niet onvoorbereid aankomen."

Die aanpak betaalde zich uit. "Ik vond dat ik op het WK eigenlijk niet slecht speelde. Mijn scores waren goed. Dat gevoel heb ik vastgehouden. Misschien is dit nog een verlengstuk daarvan."

In de dartswereld wordt de laatste tijd veel gesproken over een mogelijke 'derde man' aan de top. Humphries heeft daar echter zijn vraagtekens bij.

De cijfers die hij daarbij aanhaalt, zijn veelzeggend. "De afgelopen twee, tweeënhalf jaar heb ik zo'n vijftig finales gespeeld. Luke (Littler) zit daar in dezelfde orde van grootte. Als iemand anders ook richting de vijftig finales gaat, dan praten we verder."

Dat betekent niet dat hij anderen afschrijft. "Er zijn zeker tien spelers die het niveau hebben. Maar het gaat om consistentie. Dat is het verschil."

Een van de meest opvallende passages uit het gesprek ging over materiaal. Humphries staat bekend als bijgelovig, maar lijkt dat patroon nu bewust te doorbreken. "Ik zit er heel dicht tegenaan om iets nieuws te gebruiken", onthulde hij. "Nieuwe darts, nieuwe shirts, nieuwe schoenen, zelfs een nieuwe tas. Dat is eigenlijk niets voor mij."

Hij lachte om zijn eigen woorden. "Ik heb jarenlang vastgehouden aan dezelfde spullen. Maar ik probeer dat los te laten. Uiteindelijk houdt dat bijgeloof je niet tegen, maar het helpt je ook niet per se vooruit." Toch wil hij niets forceren. "Als ik nieuwe darts ga gebruiken, moeten ze honderd procent goed zijn. Dat moment komt snel, maar het moet wel kloppen."

De dartsagenda liegt er niet om: Bahrein, Saudi-Arabië en vrijwel direct daarna de Premier League Darts. Voor Humphries is het inmiddels routine. "Voor mij is dit normaal. Ik doe dit al drie, vier jaar. Ik weet wat erbij hoort." Voor jongere spelers ligt dat echter anders. "In het begin is alles leuk. Je wilt alles spelen. Maar na een paar jaar merk je hoe zwaar het is. Je raakt opgebrand als je niet je toernooien uitkiest."

Met spelers als Josh Rock en Gian van Veen die steeds nadrukkelijker op het hoogste podium verschijnen, ziet Humphries dezelfde valkuilen opdoemen die hij zelf heeft ervaren. "Ze denken dat ze alles kunnen spelen: elke World Series, elke Euro Tour, elke Premier League-avond. Dat hou je niet vol."

Hij sprak recent nog met Van Veen. "Hij zei dat hij elke Euro Tour wilde gooien. Ik heb hem gezegd: dat is beter van niet. Halverwege het seizoen voel je pas hoe zwaar het is." Toch is hij positief. "Ze zijn jong, fit en gretig. Dat helpt enorm. Maar leren kiezen is onderdeel van het vak."

Op de vraag naar zijn grootste bijgeloof moest Humphries lachen. "Eigenlijk alles wat ik jarenlang deed. Altijd dezelfde schoenen, dezelfde tas, dezelfde rituelen op het podium. Ik ben echter ook weleens iets vergeten en heb alsnog geweldig gespeeld. Dan besef je dat je jezelf soms gevangen houdt in gewoontes.”

Het symboliseert zijn huidige fase. "Ik heb nu zelfs een nieuwe rugzak. Dat klinkt voor buitenstaanders misschien belachelijk, maar voor mij is dat een grote stap."

Hoewel Humphries een bekend fan is van Leeds United, blijft die liefde gescheiden van zijn dartsidentiteit. "Mijn club is mijn club. Darts is darts", zei hij stellig. "Ik ben Luke Humphries, de darter. Niet Luke Humphries van Leeds United." Alleen bij speciale gelegenheden maakt hij een uitzondering. "Tijdens een Premier League-avond in Leeds zul je iets bijzonders zien. Maar verder houd ik het gescheiden."

Alles bij elkaar ademt het gesprek één thema: vernieuwing zonder het verleden te verloochenen. "Ik probeer elk jaar een betere versie van mezelf te worden", aldus Humphries. "Niet alleen als speler, maar ook als mens."

Waar hij in eerdere seizoenen voelde dat hij iedereen tevreden wilde houden, is dat gevoel nu verdwenen. "Ik ga gewoon spelen en zien wat er gebeurt. Ik wil genieten van mijn carrière. Ik ben nog jong en heb nog veel te geven."

Vooruitblikkend op het toernooi in Saoedi-Arabië verwacht Humphries een totaal andere sfeer dan in Ally Pally. "Het wordt respectvol. Mensen denken vaak dat je alcohol nodig hebt voor sfeer, maar dat is niet zo." Volgens hem waarderen fans daar vooral het darts. "Ze zitten rustig te kijken en genieten van wat ze zien. Dat is ook mooi."

Dat darts die kant op zou gaan, verbaast hem niet. "Saoedi-Arabië is een hotspot voor sport geworden. Het was onvermijdelijk dat darts zou volgen."

Tot slot kwam ook de veelbesproken bonus aan bod: na een negendarter nog een bullseye gooien voor extra prijzengeld. "Het is vreemd, maar ook leuk", vond Humphries. "Normaal barst je van adrenaline na een negendarter. Nu moet je jezelf juist weer even tot rust brengen." Dat de bullseye de extra bonus oplevert, vindt hij logisch. "Als je extra geld wilt winnen, moet het ook moeilijk zijn. Dat maakt het spannend."